Hrabia Monte Christo. 56. Pole lucerny
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!
Ale powiedz mi, jaką korzyść odniosłaby pani de Vilfort, gdybyś została starą panną? Przecież mówiłam przed chwilą, nie słyszałeś, Maksymilianie, że jestem bogata, a nawet zbyt bogata. Mam po matce blisko 50 tysięcy rent, Dziadkowie de Saint-Méronowie zostawią mi pewnie drugie tyle. Dziadek Nortier wyraźnie chce, abym była jego jedyną spadkobierczynią. W porównaniu ze mną mój braciszek, który po pali de Villefort nie odziedziczy żadnego majątku, jest biedny. A macocha uwielbia to dziecko. Gdybym wstąpiła do klasztoru, cała scheda, która przypadłaby po dziadkach de Saint-Méran i po mnie, mojemu ojcu, przeszłaby ostatecznie na jej syna.
Mówię sobie, że Hrabia, ten człowiek, który wie wszystko, zamierza mnie zetknąć z państwem de Vilfortami, a czasem, przysięgam ci, szukam w jego oczach potwierdzenia, że odgadł moją miłość do ciebie. Mój kochany. Gdybym słyszała od Ciebie tylko takie argumenty, pomyślałabym, że masz jakieś halucynacje i naprawdę bałabym się o Twoje zmysły. Czy naprawdę widzisz w tym spotkaniu coś więcej niż tylko przypadek? Zastanów się. Mój ojciec nie bywa nigdzie i odmówiłby 10 razy, gdyby nie macocha, która aż się pali, żeby zobaczyć, jak mieszka ten nadzwyczajny nabab. Z wielkim trudem nakłoniła go, by poszedł tam razem z nią. No nie, wierz mi, poza tobą nie mam oparcia w nikim, mogłabym go szukać jeszcze tylko u dziadka, który jest żywym trupem, i u matki, która jest w świecie cieni.
Najdroższy, a czemu nie przypiszesz tego moim modlitwom? Kiedy tam jesteś, modlę się do Boga i Matki już tylko o Ciebie. No tak, od kiedy się znamy, uśmiechnął się Morel. A wcześniej? Okropny jesteś. Skoro nie chcesz mi niczego zawdzięczać, wróćmy do tego przykładu, który sam uważasz za niedorzeczny. No, to popatrz przez szparę. Widzisz? Tam, przy drzewie, stoi mój nowy koń, na którym dziś przyjechałem. O, jaki śliczny! Dlaczego nie przyprowadziłeś go pod bramę? Przymówiłabym do niego, a on by mnie zrozumiał. No, to rzeczywiście dość cenny koń. Wiesz, że mam dość ograniczone środki, a jestem, jak to się mówi, człowiekiem rozsądnym.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!