Anna Walentynowicz | Podcast historyczny Radia Olsztyn
Zasłynęła jako działaczka opozycji antykomunistycznej w PRL i współzałożycielka Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. Jej dyscyplinarne zwolnienie ze Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980 roku stało się bezpośrednią przyczyną wybuchu historycznego strajku, który doprowadził do powstania NSZZ „Solidarność". O Annie Walentynowicz opowiada Mateusz Wojciechowski z IPN w Olsztynie.Przygotował Mirosław Sochacki.
Anna Walentynowicz szybko zaangażowała się w ich działalność. Około miesiąca od ich założenia uczestniczyła w pierwszym spotkaniu. Jako że do wolnych związków zawodowych zapisywali się różni ludzie, których jednak łączyło marzenie o wolnej Polsce, poznała prawników i urzędników Lecha Kaczyńskiego oraz Bogdana Borusewicza, jak i robotników Stoczni Gdańskiej, jak chociażby Lecha Wałęsę. Pierwsze spotkania konspiracyjne odbywały się w mieszkaniu Anny Walentynowicz przy ulicy Grunwaldzkiej w Gdańsku. Przychowywała również wydawnictwa podziemne, na przykład Robotnik Wybrzeża. Po latach wspominała początki znajomości z Borusewiczem. Miałam jego adres, ale bałam się tam pójść. Przecież on mnie może uznać za prowokatora, a ja serca nie wyłożę i nie powiem mu, że myślę tak jak on.
Pomimo różnic łączyła tych ludzi negatywna ocena PRL. W którym zgodnie dostrzegali totalitaryzm, łamanie praw człowieka, zależność od Związku Sowieckiego oraz niereformowalność niewydolnego systemu komunistycznego. Anna Walentynowicz wraz z Bogdanem Borusewiczem, Andrzejem Gwiazdą, Karolem Modzelewskim, Janem Olszewskim czy też Jarosławem i Lechem Kaczyńskimi opowiadała się za jednym ogólnopolskim związkiem opozycyjnym ze strukturą terytorialną i branżową. Niestety przez kolejne miesiące od porozumień sierpniowych wewnątrz Solidarności narastał konflikt pomiędzy Lechem Wałęsą oraz Anną Walentynowicz. Różniły ich odmienne taktyki rozmów z komunistami i inna wizja wolnej Polski.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Opowieść o historii IPN i wprowadzenie do tematu Anna Walentynowicz.
Opis dzieciństwa i młodości Anny Walentynowicz, jej pochodzenia i doświadczeń.
Opis okupacji i repatriacji do Gdańska, pracy jako służąca i doświadczenia w latach 30. i 40. wieku.
Opis pracy w stoczni Gdańskiej, jej warunków i doświadczeń.
Opis awansu w pracy i zmian w poglądach Anny Walentynowicz w latach 50. i 60. wieku.
Opis strajków i opozycji antykomunistycznej, w tym strajku na wybrzeżu w grudniu 1970.
Opis powstania NSZZ Solidarność i zwolnienia Anny Walentynowicz z pracy w stoczni.
Opis podziemnej działalności antykomunistycznej i aresztowania Anny Walentynowicz podczas stanu wojennego.
Opis życia po 1989 roku i śmierci Anna Walentynowicz w katastrofie smoleńskiej.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Zasłynęła jako działaczka opozycji antykomunistycznej w PRL i współzałożycielka Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. Jej dyscyplinarne zwolnienie ze Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980 roku stało się bezpośrednią przyczyną wybuchu historycznego strajku, który doprowadził do powstania NSZZ „Solidarność". O Annie Walentynowicz opowiada Mateusz Wojciechowski z IPN w Olsztynie.
Przygotował Mirosław Sochacki.