141. Między WAGC a Tarczą Kapitana

Wielkie gratulacje. Zresztą ciekawe, bo zerknąłem do zapisków z zeszłego roku. Dorota Ciesielska i Ania Zawłocka-Wiercińska, to też jest stały team na podium ostatnimi czasy. No ale najważniejsze, że Monika na topie. Tymczasem za nami Finał krajowy WAGC World Amateurs Golfers Championship. No i tutaj w przeciwieństwie do dwóch poprzednich tematów do dywizji pierwszej i do FOX Open wreszcie mogę opowiedzieć coś z autopsji. Ja mam w ogóle słabość do tego cyklu. Lubię ten dreszczyk emocji związany z przejściem lub nie przejściem kata po dwóch dniach w Binowie i Modrym Lesie albo Modrym Lesie i Binowie bo w różnej kolejności poszczególne grupy handicapowe grają.

I właściwie tak było. A zresztą, nawet jak innym nie idzie, to zawsze mamy Michała Ligockiego, który bardzo skutecznie walczy w celebrytach. No i ten rok nie był inny. Znowu Ligo po dwóch dniach okazał się najlepszy. No i tak jak dwa lata temu i kilka razy wcześniej, chyba z pięć, bo sam Michał liczył i tak nie mógł się do końca doliczyć, zdobył bilet na finał światowy. Tym razem do malezyjskiego Johor. Patrzyłem na mapę, to jest gdzieś blisko Singapuru, także no musi to być coś fantastycznego, także gratulacje dla Michała. W Celebrytach to była nowość, jeżeli dobrze się orientuję, bo mogli zagrać i w Binowie i Modrym Lesie. Wcześniej to były dwie rundy tylko w Binowie, jeśli dobrze pamiętam.

Sam w Celebrytach nigdy nie grałem, więc tak patrzyłem zawsze na te rozgrywki nieco z boku, ale wydaje mi się, że to chyba była nowość, że jedna runda była tu, jedna runda była tu. No i chyba po prostu dla Celebrytów ciekawsza, tak jak dla nas również. Jednak to porównanie Binowa i Modrego Lasu to jest bardzo ciekawa rzecz, bardzo różnicująca rundy. Ja na Modrym się bardzo zmagam z polem, też tak było w tym roku. No więc wszystkie pozostałe grupy oprócz Celebrytów walczą o przejście kata. No i 40% najlepszych gra trzeciego dnia, czyli większość odpada. Wraz z Andrzejem Ernstem załapaliśmy się zębami i tak na ostatnim miejsce gzechwo wskoczyliśmy nad linię kata tym razem, no ale już wielkiej roli nie mogliśmy odegrać, strata była za duża.

A ja już słyszałem tę historię podczas spotkania na pizzy naszego klubowego, no i mówię, tak, tak, to od nas, Olek Jarosz. Ale miło mi się zrobiło. Dla mniej zorientowanych powiem, że na tej osiemnastce part 4 wyjątkowo wrednej to normalny człowiek otwiera driverem, potem robi layup przed wodę i trzecim próbuje znaleźć green. No ale nie młody Jarosz. Także takich mamy harpaganów. Myślę, że przed Olkiem jeszcze dużo dobrego. WAGC to jest w ogóle długi turniej. Po drodze trzeba pokonać Modry Las, który jest naprawdę dużo, dużo trudniejszy od Binowa. Jak już wspomniałem, potrafi mocno przeczołgać. Widzę, że nie tylko mnie. Natomiast jak ktoś tam zagra dobrze na Modrym, no to ma duże szanse, żeby kata przejść.

Wtedy na modrem jak graliśmy rozpykał młodsze towarzystwo, był z naszego flightu najlepszy, a na koniec całego WAGC zajął w naszej kategorii handicapowej 11-15 drugie miejsce. Więc to naprawdę robi wrażenie. Przy okazji dowiedziałem się, że w młodości trenował rzut oszczepem, rzucał powyżej 70 metrów, no więc trochę to tłumaczy, no bo wiemy dobrze, że inne sporty zawsze są świetną bazą i odskocznią do golfa, no ale że ta odskocznia tak dobrze działa przez tyle lat i aż do późnego wieku master-seniorskiego, to to jest fenomen. Teraz Bogusław reprezentuje barwy młodego lasu, no ale otwórzcie sobie naszą stronę klubową,