#185 To nie tylko moje problemy. Rozmowa z Natalią.

A faktycznie gdzieś jak robiłam to wszystko w swoim tempie, no to nic się nie stało. Świat się nie zawalił, jak byłam gdzieś wolniej i w sumie teraz... w drugim kursie też jestem gdzieś na samym początku, bo po prostu jakby jeszcze nie mogę wejść w taki rytm i robię wszystko po kolei, ale tak właśnie w zgodzie ze sobą, że gdzieś tam, żeby właśnie i też miałam tak, w tym drugim sobie miałam bardziej, bo on taki był świeży, że było dużo osób naraz, faktycznie tak jak powiedziałeś, że ja wtedy byłam, że było mało tych osób. Tutaj wszystkie naraz. I jak zaczęły pisać, to ja miałam takie, Boże, dziewczyny, przestańcie, ja nie mam czasu. Nie mam kiedy tego czytać w ogóle. I potem takie miałam, uspokój się, wszystko pomału, jak w głowie. Jak będzie trzeba, to trzeba wrócić, a nie spierzymy się.

No, ale jeśli dziewczyny, które dołączają, one nie wiedzą, to niech się dowiedzą właśnie, że tam po prostu można wszystko napisać, o wszystko się zapytać, że nikt nie wyzwie, nikt nie wyśmieje, że ty zawsze odpiszesz. Dla mnie to jest w ogóle takie, że jak ja moim siostrom opowiadałam, mówię, tak jest super, mówię... jakby to nie jest takie jeden na jeden, ale o wszystko mogę napisać i ja dostanę odpowiedź. Moje wątpliwości zostaną rozwiane. Jak nadal nie zostało rozwiane, to ja znowu mogę o to samo zapytać, że czegoś jednak nie rozumiem i dostanę tą odpowiedź. I to jest po prostu... Ja po prostu jak opowiadam wszystkim, to ja normalnie mówię, no to super. Mówię, to może tyle kosztuje, ale to jest bardzo warte. Bardzo się cieszę. To jest takie, bo dziewczyny mojej siostry mówią, Boże, tyle pieniędzy zapłacić.