Czy Rosja zaatakuje NATO? Szef CIA w Moskwie

Czy Rosja zaatakuje NATO? Takie spekulacje pojawiły się w polskich i nie tylko mediach w związku z niezapowiedzianą wizytą Johna Radcliffe'a, szefa CIA w Moskwie. Jest tutaj sporo analogii, które się same narzucają. Podobną wizytę pod koniec 2021 roku odbył Bill Burns, poprzedni szef CIA. I wtedy ostrzegał Władimira Putina przed pełnoskalową inwazją na Ukrainę, przed jej konsekwencjami. No więc dzisiaj, kiedy Moskwę odwiedza Radcliffe, ciśnie się tutaj na usta to porównanie i kogo miałby tym razem Władimir Putin zaatakować. Myślimy sobie, że państwa bałtyckie, a może Polskę.

Dmitry Pieskow, rzecznik Kremla, najpierw nic o tej wizycie zapytany nie wiedział, a później stwierdził, że to było takie, powiedzmy, prawie że rutynowe spotkanie między szefem jednych służb, a tutaj naszymi lokalnymi szefami służb. Podobno Radcliffe miał się spotkać z Naryszkinem, natomiast Pieskow zaprzeczył, aby się spotkał z Władimirem Putinem. Były takie spekulacje, że w oficjalnym kalendarzu Władimira Putina ze spotkań przewidzianych na ten dzień, one nagle zostały anulowane, wykreślone i być może było to w związku z wizytą Radcliffe'a, natomiast żadnego potwierdzenia w tej kwestii nie mamy. Fakt, że szef CIA tak krótko był na miejscu świadczy o tym, że po prostu musiał bardzo konkretnie rozmawiać, że był to jasny, krótki komunikat, jasna, krótka wymiana zdań.

Siłą rzeczy lot nie mógł być zupełnie zapowiedziany, bo po prostu nie doleciał. Do tej Moskwy, więc jakieś ustalenia musiały poprzedzać tą wizytę. Natomiast wszystko inne to już jest owiane tutaj grubą warstwą spekulacji i różnych domysłów, czasami jakiś tam kawałków, które przenikają spośród insiderów z tego otoczenia, czy to kremlowskiego, czy waszyngtońskiego. No i właśnie, czyli pochylmy się na początek nad tym problemem, czy też Radkiew pojechał tam ostrzec Putina przed inwazją na państwa bałtyckie, czy w ogóle na NATO przed konfrontacją. Jest w tym być może jakaś prawda. Ja nie przeczę, tylko uważam to po prostu za skrajnie mało prawdopodobne w obecnych okolicznościach.

I to wydaje się robimy. Bo druga rzecz, jaka się nasuwa, no to jest oczywiście zaostrzenie konfrontacji na morzach, na Morzu między innymi Bałtyckim. Tutaj chodzi o polowanie na flotę cienia. Putin się odgraża, że skoro tak, to on będzie zatrzymywał statki zachodnie, tak, europejskie, czy jakieś tam, dajmy na to, nie wiem, no brytyjski, tak, coś takiego mówił na Sakhalinie ostatnio, jak był na ćwiczeniach floty Pacyfiku. Widzimy, że niektóre z tych statków są trafiane przez siły ukraińskie i to nie tylko na Morzu Czarnym, ale także w innych miejscach. Tak samo szeroko operują tutaj siły sojusznicze, bo do zatrzymań Floty Cieni jednostek dochodzi nie tylko na Morzu Bałtyckim, ale także na Atlantyku, na Morzu Śródziemnym, a nawet mieliśmy incydent na Oceanie Indyjskim.

Tutaj było dokładnie tak samo w Kabulu. Wtedy Władimir Putin, to jest myślę taki konsensus wśród komentatorów i ekspertów, postanowił, że to jest właściwy moment, żeby wykonać atak pełnoskalowy na Ukrainę, ponieważ Amerykanie nie ruszą palcem, są na tyle słabi i niezdecydowani politycznie, że nic mu nie grozi, żadne poważne konsekwencje. Zanim oni ruszą Czy Rosja zaatakuje NATO? Szef CIA w Moskwie.

To, że Berns pojechał i pogrodził palcem, że będą konsekwencje, no to Putin nie musiał w surowość tych konsekwencji specjalnie uwierzyć, a mało tego był przekonany, że Europa Zachodnia także pozostanie bierna. Tu się trochę pomylił, no bo raz Postawa Zeleńskiego, dwa to jak zareagowała wschodnia flanka, która jakby uruchomiła całą tą wielką pomoc. No i historia potoczyła się zupełnie inaczej niż się tego oczekiwał, ale mogła potoczyć się tak jak chciała. I tu jest trochę podobnie, bo zauważcie Państwo, że Donald Trump także prezentuje No nawet mam wrażenie czasami nieco większą słabość polityczną, bo o ile Joe Biden po prostu był człowiekiem z demencją, który utrzymywany był przez swoje otoczenie w takiej jakby troszkę bańce, a z kolei to otoczenie, ta administracja nie chciała iść z nikim na eskalację, ponieważ prezydent był w takim stanie, a nie innym.

I do tego idzie jeszcze postawa właśnie prywatna Trumpa, który jest przyjemny dla wszystkich dyktatorów i dotychczasowych przeciwników geopolitycznych amerykańskich, a nieprzyjemny dla sojuszników. Woli Kim Jong-Kun od Korei Południowej, której mówi, że prowokuje Koreę Północną, że prowokuje Pyongyang. Tenian. Że te ćwiczenia to odwołujemy, bo tutaj wszystko jest dobrze, z Kim Jong-unem to on się zna, są przyjaciółmi, są prawdziwymi funflami. No to samo mówi o Xi Jinpingu, Władimirze Putinie, nawet Recep'ie Erdoganie. No a Danii chce zabrać Grenlandię, z Kanadą ma pełno skalową teraz wojnę handlową. Kogo tam jeszcze?

No Wielką Brytanię, tak? Tutaj też konflikt z Unią Europejską. Jest jak jest. Sojusznicy mają prawo czuć się zaniepokojeni, a przeciwnicy mogą zacierać ręce. I tak dochodzimy właśnie do tego tutaj sprzężenia zwrotnego, które mówi, że słabość polityczna Trumpa i słabość militarna Stanów Zjednoczonych zachęcać może Władimira Putina do tego ataku. Pod tym względem obawy o jakąś tutaj wojnę na wschodniej flance z Rosją są uzasadnione i będą w miarę rozwoju sytuacji, w miarę tego dalszego osłabiania się Stanów Zjednoczonych narastać i to będzie coraz bardziej realne, ale to nie jest przypadek, z którym obecnie mamy do czynienia.

Jeśli cały zamysł putinowski opierałby się jedynie na słabości politycznej Zachodu, to mógłby się zwyczajnie po raz kolejny w swoim życiu srogo przeliczyć, bo o ile ta polityczna słabość może istnieć, chociaż jest niepewna, Przyparci do ściany tutaj Europejczycy mogą reagować, zwłaszcza państwa wschodniej flanki i państwa skandynawskie w sposób ostry i zdecydowany, zadając bezpośrednie straty na Federacji Rosyjskiej. O tyle widzimy, że NATO jest coraz sprawniejszą Jak by to ująć? Jest coraz lepiej przygotowany do takiej konfrontacji. Po prostu. Już nie mówię o polskiej armii, która się rozbudowuje cały czas, non stop, ale o tym, że tutaj też ta interoperacyjność, to współdziałanie jest coraz większe z Amerykanami czy bez, to jednak pewne siły podejmą walkę tutaj o wschodnią flankę, o państwa bałtyckie, o przesmyk suwalski.

Mamy w wybrzeżu dawnego zalewu, czy też raczej nie wybrzeżu, a brzegu dawnego zalewu kachowskiego, tam też się Ukraińcy posunęli. No, dzieje się, tak, to, że Rosjanie szturmują Konstantynivkę i gdzieś się tam posuwają bliżej, bliżej Po kawałku to nie znaczy, że też w innym miejscu nie tracą ziemi. Nie starcza im zasobów na całą długą linię frontu i dlatego jest im potrzebna mobilizacja. Putin musi wygrać tą wojnę na Ukrainie, żeby to w ogóle miało jakikolwiek sens, żeby jakikolwiek mu się historycznie i politycznie obronić w tym całym, jakby to określić, bałaganie, w jaki sam się wprowadził. I w takiej sytuacji miałby atakować NATO? No oczywiście mógłby. Mógłby, i to jest taki czarny scenariusz, o którym kiedyś mówiłem, gdyby był przekonany, że tej reakcji ze strony sojuszu nie będzie, że ma fakty dokonane, wprowadzamy zielone ludziki na Łotwę, zajmujemy parę wiosek, mówimy, że się teraz nie wycofamy stąd, krwawimy te wojska natowskie i siadamy do stołu rozmów, tak żeby rozwiązać dylemat na całej...

W całej Europie Środkowej, tak? Dylemat bezpieczeństwa, czyli zrobić nowy podział, żeby wypchnąć NATO za Odrę, a nawet Łabę, tak jak przecież Putin deklarował, jak żądał w grudniu 2021 roku i te żądania nadal są podtrzymywane. Jakiś taki łączony scenariusz, wiecie państwo, byłby możliwy, ale jednak nie w tym momencie, kiedy Ukraińcy bombardują głębokie ukraińskie tyły, I wręcz dokonują jakichś kontrataków i zaczyna się wszystko, cały plan się zaczyna Rosjanom sypać. To nie jest ten moment. Idealny byłby taki, kiedy Rosjanie już mają spokojną dominację na Ukrainie, wiedzą jakie mają straty, są przekonani, że Ukraińcy nic tutaj nie wywiną, żadnego numeru nagle nie zadadzą im niespodziewanych strat, nie zrobią jakichś kontr, nie mają już zasobów, że wszystko tam się wali jednym słowem, że, nie wiem, żołnierze uciekają z frontu, że