Czy Rosja zaatakuje NATO? Szef CIA w Moskwie

O tyle z Donaldem Trumpem jest inaczej. On po prostu niszczy te wszystkie sojusze i ma wokół siebie ludzi, którzy mu w tym pomagają, którzy podkopują wiarę w relacje sojusznicze, w amerykańskie gwarancje bezpieczeństwa, w jakąś współpracę. W sposób nieporównywalnie większy niż to miało miejsce za Joe'ego Bidena. Ale to jest słabość polityczna. A do tego dochodzi jeszcze jeden aspekt bardzo, bardzo poważny. Mianowicie przez atak na Iran Amerykanie pokazali także swoją słabość militarną. I to jest dużo groźniejsze niż to co tam Trump mówi czy nie mówi. Okazało się, że amerykańska armia nie jest w stanie zrealizować swoją siłą w sposób kinetyczny wojskowy założeń politycznych jakie są przed nią stawiane.

Mało tego okazało się, że amerykańskie systemy obrony lotniczej nie są przygotowane na obronę przed dronami. Czy Rosja zaatakuje NATO? Szef CIA w Moskwie. Te zapasy bardzo szybko stopniały. Celów tych politycznych nie dało się osiągnąć, mało tego Iran ustał na nogach, reżim się skonsolidował. Iran pokazał, że zachował zdolności ofensywne i mało tego przyjął kontrolę nad cieśliną Ormus.

Ta kontrola być może nie jest pełna, ale jest na tyle faktyczna, że utrudnia państwom zatoki. Swobodne handlowanie, swobodny eksport. Teraz Iran w jakimś stopniu decyduje kto i do kogo pływa, kiedy może temu przeszkadzać podnosząc po prostu wszystkim koszty. No to jest coś, czego nie było, bo dotąd sądziliśmy, że Biden jaki był, taki był, ale ta armia jednak była poważnym elementem odstraszającym, była potentna, a tu się okazuje, że no już nie do końca, że faktycznie została bardzo mocno wyczerpana. I o ile Amerykanie pewnie poradziliby sobie na lądzie, o tyle jednak ten aspekt lotniczy.

Czy Rosja zaatakuje NATO? Szef CIA w Moskwie. Wzajemnego wsparcia budują regionalne sojusze. Mamy sojusz z Mekki, gdzie Pakistan, Arabia Saudyjska i Egipt stworzyły no dość potężny sojusz wojskowy obliczony na tutaj obronę przed nie tylko Iranem, ale państwem ze stolicą w Tel Awiwie. W sumie nie jest to oficjalna stolica, ale z urzędami w Tel Awiwie.

I widzimy, że oni po prostu dywersyfikują to swoje bezpieczeństwo. Że Pakistan obejmuje Arabię Saudyjską parasolem atomowym. Być może Turcję też, to w sumie tak nie wybrzmiało w tym pakcie obronnym, ale jest dorozumiane. Zmienia się odbiór tego, czym są Amerykanie. Okazało się, że ich obecność jest magnesem na drony i pociski balistyczne i łączy się z kosztami, nie dając spodziewanych profitów, że te inwestycje arabskie, które zostały włożone w amerykańską gospodarkę albo zapowiedziane, że zostaną złożone, no one niekoniecznie muszą się zwrócić w tych okolicznościach. Także tutaj cały ten system jakby amerykańskich wpływów został zachwiany tą nieprzemyślaną, nieprzemyślanym tym atakiem na Iran, źle przygotowanym, mającym złe po prostu założenia i który jakoś nie może się skończyć.

Po prostu kaskadowe następuje załamanie linii ukraińskich. Wtedy ta wojna już jest de facto wygrana przez nich, no bo państwo ukraińskie przestaje de facto istnieć i mogą równocześnie już przenieść zasoby, żeby dobić tutaj, żeby usadzić po prostu Sojusz Północnoatlantycki. Ale z tym nie mamy w tej chwili do czynienia. To nie jest ta sytuacja. Więc o co tak naprawdę chodzi? Co się mogło takiego zdarzyć, żeby ten Ratcliffe poleciał nagle do Moskwy i o czym on tak rozmawiał? Ja bym to łączył z jednym tutaj podstawowym wydarzeniem z ostatnich kilku dni. Mówiliśmy o Bliskim Wschodzie i o izolacji Iranu przez Stany Zjednoczone. Wyszedł Scott Besant, sekretarz skarbu, powiedział, że o, to będzie D-Day,

Operacja gospodarczy banita, czy gospodarczy wyrzutek. I Iran zostanie finansowo uduszony, wyizolowany całkowicie. Każde państwo, podmiot gospodarczy, instytucja, czy osoba prywatna, która będzie współpracowała, musi się liczyć z bardzo ostrymi sankcjami ze strony Stanów Zjednoczonych, takich jak ich świat nie widział. Chodzi o to, że taka instytucja, taka firma, takie państwo zostanie wykluczone z świata dolara. Z systemu dolarowego. Nie będzie mogła prowadzić normalnych transakcji. Po prostu skończy się jej życie na globalnym rynku. Kto pomaga Tehranowi najbardziej?

Przez Morze Kaspijskie płynie tego towaru bardzo dużo w jedną i drugą stronę. Drony, ponoć też wywiad jest oferowany Persom. Przez Rosjan namierzane są po prostu amerykańskie cele wojskowe. Jest know-how cały, jak dronami uderzać, jak je modyfikować. Gdyby nie to wsparcie, myślę, że Teheran radziłby sobie dużo, dużo gorzej w tej wojnie. Tutaj osoba taka jak John Ratkiew, szef CIA i szef wywiadu, ma wszystko, wszystkie te dane ma tutaj na dłoni, dokładnie wie, gdzie to ciche wsparcie rosyjskie się wobec Iranu odbywa i może im pokazać to swoim odpowiednikom na konkretach. Słuchajcie, wiemy, że dostarczacie im drony, wiemy, że atak na bazę w Kuwejcie to była wasza sprawka, bo pokazaliście im zdjęcia satelitarne i koordynaty, jak to tam robić, tak?

Wysłaliśmy wam ostrzeżenie rękami Ukraińców, kiedy trafiony został statek z transportem irańskim na Morzu Kaspijskim. Możemy to zrobić ponownie. W tej chwili umożliwiamy Ukraińcom, dając im rozpoznanie satelitarne, umożliwiamy im ataki na wasze głębokie tyły. Wy się dobrze zastanówcie, czy chcecie tutaj się mieszać w tą wojnę z Iranem, czy też wolicie stanąć z boku, a w sprawie Ukrainy podjąć jakieś negocjacje pokojowe. Bo zauważcie, drodzy Rosjanie, że jest tak, Mamy ustawę sankcyjną Lindsay'a Grahama w Kongresie. Jest ona już przegłosowana przez Senat z poprawkami. Czeka obecnie na głosowanie w Izbie Reprezentantów. Reprezentanci są kongresmeni na wakacjach, ale za chwilę wracają na koniec sierpnia. I będzie głosowana i przejdzie wtedy sankcje, przejdą na was.

Będziemy was izolować tutaj waszą sprzedaż ropy naftowej. Będą sankcje, bo to też w tej ustawie jest zawarte na Iran. I pogadamy inaczej. Co jeszcze tutaj mamy świadczącego o prawdopodobieństwie słuszności mojego rozumowania, żeby to tak powiedzieć. Mamy, drodzy Państwo, na przykład patrioty. Przecież Donald Trump obiecał najpierw tę licencję Ukrainie, po czym ją wstrzymał. To jest kolejny argument przetargowy. Teraz jak był Dzień Niepodległości w Kijowie, to z kolei przyjechał nowy premier brytyjski Więc udostępnił Ukraińcom plany konstrukcyjne pocisków Storm Shadow czy też Skalpów. Teraz Ukraińcy będą mogli sobie produkować u siebie w domu, a pewnie jeszcze je skopiują i ulepszą i coś tam nowego wprowadzą.

Być może jakaś prośba o presję na Teheran, bo widzicie, rozumicie, no nie tylko, że musicie wstrzymać pomost dla Iranu, ale musicie trochę ich tam przekonać jeszcze, żeby się z nami dogadali. No bo priorytetem dla Donalda Trumpa jest po prostu wyskoczenie z tego konfliktu bliskowschodniego, którego nie jest w stanie skończyć Szef CIA w Moskwie. Koniec końców, drodzy Państwo, wydaje mi się,

Jest tu logika działania amerykańskiego, ale o tym, czy ten Iran zostanie wyizolowany, to nie zadecydują na Kremlu, tylko zadecydują w Pekinie. A w stosunku do Pekinu Amerykanie są obecnie bardzo, bardzo ostrożni, nie chcąc tam ich prowokować. Zresztą już Pekin powiedział, że jeśli zostaną nałożone jakieś sankcje na instytucje finansowe chińskie czy na firmy, to będą reagować symetrycznie i ostro. Tak że tu nie będzie żadnego kładzenia uszu po sobie. Chyńczycy czują się wyraźnie mocniejsi od Amerykanów i nie ma naprawdę tutaj żadnych przesłanek do tego, żeby Iran mieli porzucić. Dlaczego? Dlatego, że jak Amerykanie straszą dedolaryzacją, to jest coś, co Chińczycy od wielu lat chcą osiągnąć. Do tego służy BRICS, do tego służą właśnie wszystkie te ich

Z Chinami, no wydaje się mi to jednak mało prawdopodobne, zwłaszcza, że Trump sam rozpoczął konfrontację z Kanadą i tutaj mogą się określone deficyty Amerykanom nagle pojawić, bo te wszystkie północne Stany Amerykańskie są bardzo blisko z Kanadą związane i tam jest i dostarczanie energii elektrycznej i dostarczanie gazu i tam nawet jest element metali ziem rzadkich i bardzo mocny motoryzacyjny i tak dalej i tak dalej, więc I co jeszcze? Wojna handlowa z Unią Europejską, która też gdzieś tutaj wisi? Nie wydaje mi się, drodzy Państwo. Dlatego koniec końców ta sytuacja z Iranem być może jakoś zostanie załagodzona, ale jednak na korzyść Teheranu. Amerykanie wyjdą tutaj z tego rakiem, być może, nie wiem, Pekin się otwarcie sprzeciwi, no to wtedy będzie wina Pekinu, no coś takiego tu się może zadziać.