DOPROWADZIŁA ICH DO SZALEŃSTWA - WIEDŹMA Z BELL! | ODCINEK 48

Mówi się, że istota nie tylko pojawiała się głosowo, ale również manifestowała się jako cień lub zgarbiona postać w rogach pomieszczeń. Nazywała się Kate, a dokładniej przedstawiała się jako wiedźma Old Kate Butts. Do tej pory nikt w rodzinie ani wśród sąsiadów nie miał pojęcia kim dokładnie była ta postać. Dotąd wszyscy określali byt po prostu jako duch lub złośliwy duch. Według Kate jej obecność w domu Bellów miała być wynikiem dawnej niesprawiedliwości. Twierdziła, że została przywołana przez rzekome przewinienia Johna Bella, w tym naruszenie Świętego Kopca, który miał być pochówkiem rdzennych Amerykanów podczas budowy jego domu.

Zło, które niosła było namacalne i nieprzewidywalne. Kate była bytem niezwykle elokwentnym, co czyniło ją jeszcze bardziej przerażającą. Potrafiła cytować długie fragmenty z Biblii z niesamowitą precyzją, co wprawiało gości w osłupienie. Często wykorzystywała tę zdolność, by podważać ich wiedzę religijną lub wplatać w swoje wypowiedzi sarkastyczne uwagi, które wywoływały jednocześnie grozę i konsternację. Jej wiedza wykraczała daleko poza to, czego można by się spodziewać. Kate swobodnie rozmawiała na różnorodne tematy.

Od filozofii, po odległe wydarzenia, o których nikt w Red River nie mógł mieć pojęcia. Jednak najbardziej niepokojącą zdolnością Kate było ujawnienie sekretów, o których nikt poza zainteresowanymi nie mógł wiedzieć. Głos zdradzał wstydliwe szczegóły z życia mieszkańców, wywołując napięcie i strach w całej okolicy. Sąsiedzi twierdzili, że byt pojawiał się nie tylko w domu Bellów, ale także w ich własnych domach, a czasem wprost w ich głowach. Mówiono, że głos wyjawiał rzeczy, które ludzie chcieliby na zawsze zachować w tajemnicy. To sprawiło, że wielu mieszkańców zaczęło unikać rodziny Bellów, obawiając się, że kontakt z nimi przyciągnie uwagę tej złowrogiej siły.

Jednak już na wstępie stwierdził, że mają do czynienia z bytem inteligentnym i niezwykle złośliwym. Kiedy próbował przemawiać do Kate w imię Boga, jej głos wybuchał szyderczym śmiechem, który przeszł wszystkich obecnych. Znam Biblię lepiej niż ty, Klecho, odpowiedziała drwiąc z jego wysiłków. Z każdym kolejnym dniem manifestacje Kate stawały się coraz bardziej niepokojące. Pewnego wieczoru na oczach całej rodziny lampa naftowa uniosła się w powietrze, jakby porwana przez niewidzialną dłoń, po czym z hukiem rozstrzaskała się o ścianę, pogrążając pokój w ciemności. Innym razem Lucy Bell czytając Biblię w nadziei na odrobinę spokoju została nagle pozbawiona tej chwili wytchnienia.

Zszokowany chłopak pomógł ojcu wstać i odprowadził go do domu. Ułożył go ostrożnie w łóżku, nie wiedząc, co jeszcze mógł zrobić. Niestety, poprawa Johna była krótkotrwała. Jego stan zaczął gwałtownie się pogarszać. Kilka dni przed śmiercią zaczął mówić rzeczy, które mroziły krew w żyłach rodziny. Wśród nieskładnych szeptów powtarzały się słowa przeprosin, jakby próbował wyznać coś, czego nikt nie mógł zrozumieć. Powtarzał, że Kate tajemniczy byt, który od lat dręczył rodzinę, nie pozwoli mu znaleźć spokoju. Nie spocznie, dopóki nie umrę. Ona tego chce.

Odejdę, ale wrócę za siedem lat. Data, o której wspominał Byt, brzmiała jak wyrok. 1828 rok. Choć rodzina Bella pragnęła wierzyć, że Byt zniknie na zawsze, cień jego zapowiedzi pozostawał z nimi każdego dnia, kładąc się cieniem na ich życiu i spokoju. Po tragicznych wydarzeniach, które zakończyły życie Johna Bella, sąsiedzi twierdzili, że przez pewien czas wokół farmy wciąż działo się coś niepokojącego. Widziano wielkie, dziwacznie świecące świetliki unoszące się nad domem belów, które pulsowały złowrogim blaskiem.