14. W "Petersówce" u Zuzanny Peters - Musiał

Właśnie w majątku mojej prababci rosły orzechy w jeziorze. No i pani pukała mi się w głowę, mówi Zuzia, co ty bzdury opowiadasz. Ale później jak już weszły komputery, jak sobie sprawdziłam orzechów, faktycznie w tym majątku był staw i rosły tam Orzechy. Niestety w 1968 roku zanikły te orzechy. Nie ma już tych. Zresztą majątku też nie ma. Jej ojciec ciężko zachorował i sprzedał majątek orzechów. Kupił go pan Kanarek. Tak mi tatuś powiedział i byłam na tym etapie. I szukałam później odnośnie pana Kanarka. Nie wiedziałam... Aha, i jeszcze tatuś powiedział, że on był Żydem.

No cmentarz ogromny. I mówi tak, Boże, ja nie znajdę tego grobu dziadka. Ja mówię, ale wiesz co, twój pradziadek miał taki charakterystyczny obelisk. No tu takich obelisków dużo nie ma, naprzeciw jest taki obelisk, zobacz. No i podszedł tam i krzyknął do mnie, Zuziu, coś się ciebie boję. Okazało się, że to... Był właśnie obelisk pana. No a taka historia jeszcze ciekawa z jego rodziny, to że jego babcia miała też aryjskie papiery. I proszę sobie wyobrazić, że tuż przed zakończeniem wojny w Tarnowie na dworcu potrącił ją pociąg i zmarła. I pochowali ją na katolickim cmentarzu starym w Tarnowie, ponieważ miała papiery na katoliczkę.

W dokumentach mamy taką wiadomość. A adres zmieniał się, bo jak dziadek kupował parcele, to była ulica Szczepanowska. Za mojego dzieciństwa i chyba do liceum była ulica Piaskowa 8, ponieważ willa była w polach. Więc na tych żyznych polach wybudowali blokowisko, czyli osiedle Jagiełły i radni w Brzesku stwierdzili, że Jagiełło by sobie życzył, żeby Jadwiga była koło niego i teraz mieszkam na ulicy Królowej Jadwigi. Nie wiem czy to do końca jest takie marzenie, ale tak zrobili. Ja po prostu będąc w bibliotece przyznałam się, że będę miała w tym roku stulecie Petersówki. Pani chwyciła kierowniczka, oczywiście Zuziu to zrobimy i uroczystość, zrobimy uroczystość.