To jeszcze nie czas na irańską rewolucję. Jakub Gajda. Rozmawia: Estera Flieger

No bo mamy na przykład panią Mariam Rajavi, która jest liderem Mujahedinem Halk, czyli Mujahedinów Ludowych, organizacji, która Wyemigrować musiała z Iranu w latach osiemdziesiątych i do dziś za granicą pozostając, no przeciwdziała jakby wpływom Irańskiej Republiki, Islamskiej przepraszam, Republiki i stara się w jakiś sposób prowadzić taką działalność aktywistyczną, a także zbrojną przeciwko Islamskiej Republice, przez co są uznawani w Iranie za organizację terrorystyczną przez rząd? To jest organizacja, która teoretycznie miałaby jakieś zaplecze, mogłaby przewodniczyć nawet temu, co dzieje się dzisiaj w Iranie, ale przede wszystkim są złą sławą owiani z tego względu, że w latach 80.

Walczyli u boku Saddama Husajna przeciwko wojskom irańskim. I co by nie było, co by o Islamskiej Republice nie mówić, no jednak tamta wojna dziś jest postrzegana w percepcji Irajczyków jako wojna po bronie ojczyzny. Więc to jest jakby podstawowa sprawa. Druga sprawa, no mujahedini ludowi, jak sama nazwa wskazuje jednak mujahedini, nie mają tutaj problemu z tym, że kobiety muszą tam nosić chustki na głowach. To zresztą widać po nagraniach samej pani Mariam Rajavi. Ona występuje zawsze i występowała zawsze publicznie w chustce na głowie. To jest element jej tożsamości kulturowej, więc to się tak za bardzo nie zazębia jakby z istotą tych procesów. Mamy także panią Alinę Żad, Masih Alinę Żad, która wydaje się w tej chwili taką osobą najbliżej, najbliżej samym protestującym, jeśli chodzi o ten motyw chustki, od którego się wszystko zaczęło, bo ona przede wszystkim sama nie nosi chusty na głowie i jest jedną z takich wyróżniających się osób przez lata już, jeśli chodzi o