George Bidwell
Choć nie urodził się Polakiem, udało mu się dołączyć do Związku Literatów Polskich. W naszym kraju jest cenionym pisarzem książek historycznych, ale w Anglii jest on zupełnie nieznany. Przez lata specjalizował się w popularyzacji historii Wysp Brytyjskich w naszym kraju.
Słysząc o przewidzianej dla siebie roli opiekunki angielskiego dżentelmena, Anna dąsa się. Jest tłumaczką w Departamencie Prasy i Informacji przy MSZ. Na co dzień pomaga zagranicznym korespondentom. Dzisiaj chce się oderwać od pracy i po prostu zabawić. Na szczęście okazuje się, że Towarzystwo Bidwella nie wyklucza dobrej zabawy. Na tyle dobrej, że następnego dnia spotykają się na obiedzie, a jakże w Polonii? A potem spotkania w klubie dziennikarza, który mieści się również w Polonii, są coraz częstsze. Szybko przestaje być to tylko znajomość. W październiku 1947 roku na zaproszenie British Council do Warszawy przyjeżdża balet Sadler Wells z Londynu. Występy wypadają doskonale, jednak kilka dni później w londyńskim dzienniku Sunday Times ukazuje się relacja akredytowanego w Warszawie korespondenta Nicolasa Carrolla.
Nie jest zresztą jedynym, któremu nie spodobało się sprawozdanie zamieszczone w angielskiej gazecie. Kilka dni później, podczas cotygodniowego spotkania akredytowanych dziennikarzy z generałem Wiktorem Groszem, szefem Departamentu Prasy Informacji przy MSZ, dochodzi do nieprzyjemnej sytuacji. Generał Grosz odczytuje fragmenty artykułu i porównuje tekst Carrolla do antysemickiej anegdoty. Na koniec cytuje list George'a Bidwella, który dementuje doniesienia Sunday Times. Brytyjczycy są zaskoczeni postawą Bidwella, który zamiast bronić korespondenta, nawet jeśli ten zawinił, dał argumenty komunistycznym władzom. Te skwapliwie wykorzystały okazję do politycznego psztyczka, ale mimo wszystko nie uważają go za sprzymierzeńca.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.