"Be a goldfish"! Ted Lasso i jego amerykański angielski

Natomiast pierwszy słownik angielszczyzny amerykańskiej został wydany w 1828 roku przez Noah Websterra. Teraz pewnie sporo osób zapyta, jakie są w zasadzie różnice między tymi dwoma odmianami, typami języka angielskiego. Dla mnie takie dwie, o których lubię mówić, to jest na przykład to, że w amerykańskiej odmianie języka angielskiego czas past simple przeważa nad czasem present perfect. Czyli na przykład zamiast powiedzieć I've just eaten z tą trzecią formą czasownika, my powiemy po prostu I just ate. Czyli druga forma, ate a nie eaten i nie używamy has albo have.

Pierwsze użycie, takie oczywiście w tym znaczeniu, jakie znamy, jest z 1939 roku. Nie wiem, czy to jest najszczęśliwsza data, bo oczywiście wiemy, co się wtedy stało, ale tak jest napisane w słowniku Merriam-Webster. A kim my jesteśmy, żeby odrzucić fakty związane z tym słownikiem? Ja na przykład nikim, więc jak najbardziej zapisujemy, że way in W tym znaczeniu jest znane od 1939 roku, jeśli kogoś interesują takie historyczne ciekawostki. Natomiast bardzo polecam użyć tego czasownika złożonego, kiedy np. chcemy, żeby ktoś coś powiedział. Czyli chcemy zmusić kogoś, żeby odezwał się na spotkaniu i wtedy powiemy way in here albo Tom, way in here.

No, czyli wielkie halo. Albo możemy też skomentować, kiedy na przykład ktoś się chwali czymś, albo mówimy o dokonaniach innej firmy, a my chcemy to skomentować w dosyć dyskredytujący sposób, wtedy powiemy It's really no big whoop. Czyli to naprawdę nie jest nic takiego, ale wielkie halo bez sensu. I tutaj macie bardzo fajny, takie luźne powiedzenie, luźny idiom według słownika Merriam-Webster, który idealnie sprawdzi się na spotkaniach, w nieco luźniejszej atmosferze, ale uważam, że używając coś takiego jak it's really no big whoop, No, pokazujecie, że jednak wasz angielski to jest troszeczkę inny poziom i tego wam bardzo życzę i bardzo polecam właśnie takie sformułowanie.