Przełom po dwóch dekadach. Sprawa morderstw z Claremont

Z czym system powiązał to DNA? Z gwałtem z 1995 roku. Cmentarz Caracatta. Napastnik zaatakował w nocy siedemnastolatkę, związał ją kablem i zgwałcił. Zostawił po sobie materiał. Caracatta jest zaledwie kilka minut drogi od Clermont. Śledczy wiedzieli już, że seryjny morderca był również sprawcą gwałtu na cmentarzu. Jednak jego DNA wciąż nie figurowało w policyjnych kartotekach przypisanych do konkretnego nazwiska. Rozpoczęto żmudny proces sprawdzania nierozwiązanych spraw kryminalnych o podłożu seksualnym z okolicy Perth, licząc na znalezienie jakiegokolwiek błędu popełnionego przez sprawcę w przeszłości. Uwagę detektywów przykuła sprawa z 1988 roku z dzielnicy Huntingdale.

Zamaskowany intrus włamał się w nocy do sypialni osiemnastolatki. Zaatakował ją, ale po krótkiej szarpaninie uciekł, pozostawiając za sobą kluczowy dowód. Jedwabne japońskie kimono, które ukradł z innej posesji podczas wcześniejszego włamania. W 2016 roku policyjni patolodzy przebadali archiwalne dowody z Huntingdale. Na jedwabnym materiale odnaleziono śladowe ilości nasienia. Profil genetyczny był identyczny z tym znalezionym na paznokciach Chiary Glennon oraz z próbką z cmentarza Caracatta. Zrozumiano, że zabójca Sklermont rozpoczął swoją przestępczą ścieżkę wiele lat wcześniej, ewoluując od poglądacza i włamywacza przez gwałciciela, aż po seryjnego mordercę.

Co ważniejsze, napastnik z Huntingdale zostawił na klamce drzwi jeszcze jeden bezcenny ślad. Zobacz to. Co jest? Odciski palców. Baza danych nie potrafiła powiązać samego DNA, ale kiedy wprowadzono do najnowszego systemu odciski palców pobrane w 1988 roku, śledczy dostali nazwisko. Odciski należały do Bradley'a Roberta Edwardsa, mężczyzny, i skazany na krótki okres w zawieszeniu za napaść na pracownicę szpitala. Pobrano mu wówczas odciski palców, ale w tamtym czasie nikt nie powiązał go z nocnym włamaniem w Huntingdale, a w połowie lat 90. o incydencie dawno zapomniano.