Przełom po dwóch dekadach. Sprawa morderstw z Claremont

Policja skupiła się na kilku tzw. ulubionych podejrzanych, w tym na lokalnym urzędniku, którego inwigilowano latami, niszcząc mu przy tym życie. Prawdziwy sprawca, pracownik Talstry, Bradley Robert Edwards, regularnie przejeżdżał ulicami Clermont służbowym autem. Jego praca dawała mu idealny kamuflaż. Człowiek w uniformie państwowej firmy, poruszający się o różnych porach, nigdy nie wzbudzał podejrzeń. Po morderstwie Kiary śledztwo utknęło w martwym punkcie na prawie dwie dekady. Makro zgromadziło tysiące stron akt, ale sprawa powoli stawała się tzw. cold case. Przełom nadszedł z kierunku, którego nikt w latach 90. nie mógł w pełni przewidzieć. Z rozwoju genetyki i technologii badań DNA.

Co ważniejsze, napastnik z Huntingdale zostawił na klamce drzwi jeszcze jeden bezcenny ślad. Zobacz to. Co jest? Odciski palców. Baza danych nie potrafiła powiązać samego DNA, ale kiedy wprowadzono do najnowszego systemu odciski palców pobrane w 1988 roku, śledczy dostali nazwisko. Odciski należały do Bradley'a Roberta Edwardsa, mężczyzny, i skazany na krótki okres w zawieszeniu za napaść na pracownicę szpitala. Pobrano mu wówczas odciski palców, ale w tamtym czasie nikt nie powiązał go z nocnym włamaniem w Huntingdale, a w połowie lat 90. o incydencie dawno zapomniano.

z niesamowitą precyzją wskoczyły na swoje miejsca. W latach 90. Edwards pracował dla Telstry, nosił niebieskie poliestrowe ubrania robocze i jeździł białym służbowym kombi marki Holden Commodore. Często wykonywał prace serwisowe w okolicach Clermont. Dodatkowo ustalono, że przed każdym z morderstw w jego życiu prywatnym dochodziło do drastycznych zawirowań. Między innymi, gdy jego pierwsza żona odeszła od niego do innego mężczyzny. Morderstwa były prawdopodobnie brutalnym upustem tłumionej złości i nienawiści do kobiet. 20 grudnia 2016 roku, tuż przed wschodem słońca, elitarna jednostka antyterrorystyczna otoczyła niepozorny dom w dzielnicy Kewdale. Bradley Robert Edwards, wówczas niemal 50-letni, korpulentny, drugi raz żonaty mężczyzna został wyprowadzony w kajdankach.

Nie stawiał oporu. Sąsiedzi byli w szoku. Człowiek, który przez 20 lat uchodził za spokojnego, uczynnego technika, okazał się potworem, którego bało się całe miasto. Proces rozpoczął się w 2019 roku i trwał niemal rok, opierając się na wysoce skomplikowanych dowodach poszlakowych i biologicznych. 24 września 2020 roku sędzia Stephen Hall odczytał wyrok, który transmitowano w całej Australii. Uznaję Bradley'a Roberta Edwardsa za winnego morderstw Jane Rimmer oraz Kiary Glennon i skazuję na dożywocie z możliwością ubiegania się o zwolnienie najwcześniej po 40 latach. Ze względu na brak dowodów rzeczowych związanych ze sprawą zniknięcia Sarah Spears, ten zarzut oddalam.

Pomimo wyroku, dla śledczych i opinii publicznej Edwards pozostaje jedynym odpowiedzialnym za zaginięcie Sari Spears. Rozwiązanie spraw morderstw Sklermont to tryją w nauki, niezłomności i cierpliwości. Mikroskopijne nitki i śladowe ilości ludzkich komórek, czekające cierpliwie w próbówkach przez dwie dekady, wystarczyły, by zdemaskować zbrodniarza. Poznaj sekrety największych zbrodniarzy świata. Dorwać bestie w RMFFN.