Mój dom, moje zasady - o gościnności i szacunku

Zobaczymy, jakie to są rzeczy według was już za chwilę, ale ja bym chciała rozpocząć od takich dwóch głosówek, które sama osobiście nagrałam razem z operatorem, z którym jeżdżę na nagrania programu Polacy za granicą. Byliśmy akurat na Mauritiusie i jechaliśmy sobie sami samochodem. I tak trochę nam się nudziło, bo przerzut był dosyć długi, tam mieliśmy chyba godzinę No i tak tam mówię, a jaki macie temat do następnej dobrej rozmowy. Ja mówię o gościnności, jak on się odpalił, jak on się odpalił, ile on mi rzeczy powiedział, o których ja bym w ogóle nie pomyślała w kontekście tego tematu. Więc jeżeli macie ochotę, to ja zapraszam na pierwszą z dwóch głosówek od Stelmiego. No dobra, to nagranie poczyniamy jadąc przez Mauritius z operatorem programu, który tutaj nagrywam i mamy taką rozkminę na temat tej gościnności, bo Marcin mówi, że ma swoje miejsce na przykład przy stole albo gdziekolwiek w domu i że każdy ma swoje miejsce w domu, tak?

Nakazuje nam oddać gościom to, co najlepsze. Nakłada na nas jakąś idiotyczną presję, że Stelmi ma swoje ukochane miejsce. Jak ktoś przyjdzie i na nim siądzie, to on nie przyjdzie i nie powie, przepraszam bardzo, ale jesteś u mnie w domu. Chcę, żebyś czuł się komfortowo, ale ja też chcę się czuć bardzo komfortowo. To jest moje miejsce, w związku z czym umówmy się, że ja będę na nim siedział, a ty wybierz sobie dowolne inne, bo ja też sobie wyobrażam tę sytuację, że to nie jest tak, że on ma, nie wiem, królewski fotel, a wszystkie pozostałe to są zydelki, małe taborety i mówisz, teraz ja tu będę siedział, tylko z tysiąca powodów on może po prostu go lubić, czuć się komfortowo, nie wiem, widzieć.

I mówił, przepraszam, siedzi pan na moim miejscu. Oczywiście zawsze beczkę, bo sobie powiedziałem, przepraszam bardzo i tak powiedziałem, ojejku, to się przesiądę i siadałem, nie wiem, trzy metry dalej na dowolnym i zawsze mnie zastanawiało, co takiego sprawia, że ludzie, którzy dostali losowo przypisane miejsce, Uważają, że ono jest ich. Ja naprawdę rozumiem, że ktoś, nie wiem, wybrał sobie miejsce przy stoliku właśnie w specjalnym wagonie, ale to zawsze była ta sama historia, że siedziałem, wiesz, jedyny w danym miejscu lub było bardzo dużo innych miejsc. Nie mówię o sytuacji, jak jest pełny wagon i że komuś zająłeś, to jest coś zupełnie innego, tak? Ale to przypisywanie się do tych miejsc, które są losowe, to jest, choć teraz słuchając Stelmiego jestem w stanie sobie wyobrazić, że ktoś ma takie swoją historię, że jak wybiera sobie sam przez internet i klika swoje miejsce, to zawsze jest to wagon szósty, miejsce pięćdziesiąte siódme, to jest jego szczęśliwe miejsce i wtedy jak ja na niego przypadkowo siadłem, to on absolutnie celowo...