ONZ NIE DZIAŁA, Rosyjski ŚMIGŁOWIEC nad POLSKĄ, TRUMP dopiął DEAL, a RZĄD zwiększy PODATKI! #BizWeek

Wygląda na to, że to porozumienie na trwałe zmieni układ sił i zamknie Arktykę przed rywalami Amerykanów, a to naprawdę duży postęp geostrategiczny. Jak ogłosiłem zaledwie kilka dni temu, Stany Zjednoczone osiągnęły bezprecedensowe porozumienie dotyczące północnej granicy Ameryki Północnej, rozległego i strategicznie kluczowego obszaru znanego jako Grenlandia. Będziemy mieli pełną swobodę podejmowania działań niezbędnych do obrony kontynentu amerykańskiego, a także Europy i innych miejsc. Zatem co tak naprawdę wynegocjował sobie Waszyngton? Przywódcy wszystkich trzech stron Układu przypieczętowali pakt, który zastępuje dotychczasowe zasady bezpieczeństwa z 1951.

Pani premier Danii, Mede Fredriksen, tak określiła po co Kopenhadze to porozumienie. 75 lat temu zawarliśmy porozumienie dotyczące obrony Grenlandii. Dziś podpisujemy jeszcze ważniejszą i lepszą umowę. Porozumienie, które może trwać wiecznie. Jest ono korzystne dla Stanów Zjednoczonych, dla Grenlandii, dla Danii, dla sojuszu NATO, a zatem również dla Europy. Za tymi dyplomatycznymi frazesami kryje się jednak coś jeszcze. W podpisanym dokumencie znalazły się między innymi dwie zupełnie nowe bazy wojskowe USA. Pierwsza powstanie w Narsarsuak na południu wyspy, gdzie od czasów wojny działało lotnisko pilnujące szlaków atlantyckich.

Dla USA i Europy to bardzo dobre wieści. Oczywiście dla Pekinu samo odcięcie od nowego źródła metali ziem rzadkich to żaden cios. Dlaczego? No bo Chińczycy nadal kontrolują większość światowego rynku tych surowców. Kluczowe jest natomiast fizyczne odcięcie chińskich podmiotów od newralgicznych punktów wyspy. Wygląda więc na to, że Amerykanie dopięli swego i dostali dosłownie wszystko, czego oczekiwali. Mogą teraz obserwować każdy ruch wokół Grenlandii i to w momencie, kiedy północny szlak morski zaczyna funkcjonować już ze stałym rozkładem. To kolejny punkt na geopolitycznej mapie świata, gdzie Waszyngton zablokował Pekin. Myślę, że można już śmiało powiedzieć, że Amerykanie wygrali tę rozgrywkę i dla Białego Domu to naprawdę wielki sukces.

Jej ostrzeżeń nie wolno ignorować. Tylko czy wczoraj byliśmy w podobnym momencie? Warto podkreślić, że Turcy mówią o 5 minutach ostrzeżeń, które były ignorowane, a nie niecałej minucie, więc to dosyć mocno wpływa na ocenę naszej reakcji. Poza tym, wskaźniki PKB na nasze nieszczęście nie walczą w realnej wojnie, a do takowej mogła ta sytuacja doprowadzić. Powstrzymała was bohaterska Ukraina, kraj o PKB wynoszącym jedną dziesiątą waszego PKB. Polska ma prawie połowę waszego PKB. Europa ma 10 razy większe PKB od waszego. NATO ma 25 razy większe PKB od waszego.

Możecie jeszcze zabić wielu ludzi, ale nie możecie wygrać. Ale czy to na pewno właściwa miara militarnej siły? Mam tutaj pewne wątpliwości. Europa zaniedbywała zbrojenia przez długie lata i dopiero teraz próbuje nadrobić te zaległości. Do tego dochodzi wola walki i gotowość do ponoszenia strat. Przewaga gospodarcza ma znaczenie w długiej wojnie, ale nie w pierwszych godzinach kryzysu. Zwłaszcza, gdy po drugiej stronie stoi państwo z bronią jądrową. I dlatego w tym przypadku nie pokusiłbym się o ostateczne rozwiązania. Przed monitorem łatwo jest rzucać teksty typu strzelałbym do nich jak do kaczek. Tylko że państwo nie może podejmować tak ważnej decyzji w trybie pisania komentarza w internecie.

Do tego po jednym dla Ameryki Łacińskiej i grupy Europy Zachodniej i innych państw. Plus sama czwórka oczywiście ubiega się także o stały status w Radzie. Dodatkowo cztery lub pięć miejsc byłoby wybieranych. Ponadto nowi stali członkowie przez pierwsze piętnaście lat mieliby nie używać prawa VETA. We wrześniowym oświadczeniu ministrowie tych państw zażądali rozpoczęcia negocjacji nad konkretnym tekstem reformy. Czy do czegoś takiego kiedykolwiek dojdzie? Przekonamy się już niebawem. Z ważnych rzeczy na tym zgromadzeniu Trump podziękował Radzie za uchwałę potępiającą irańskie ataki. Do tego oddalił szansę na porozumienie z Iranem do okresu powyborczego. Ale mam przed sobą bardzo ważną decyzję.

I czy kiedykolwiek dojdzie do reform i głębokiej zmiany w strukturze Rady? Jak uważacie? Dajcie znać w komentarzach. Zostawcie łapkę w górę i subskrypcję kanału na dole, jeśli podobał Wam się ten materiał. Polecam też poprzednie odcinki o klęsce kanclerza Niemiec, o najszybciej rosnącej gospodarce świata, czyli Gujanie oraz o obawach Europy wobec Rosji. Złoto kawałek po kawałku i z bonusem kupicie pod linkiem w opisie, a jeśli doceniacie naszą pracę to zostawcie hashtag BizWeek. Do zobaczenia już za moment. Cześć!