Mentionsy Mentionsy
DUDEK o polityce
DUDEK o polityce

TUSK vs. NAWROCKI, WOJNA PREZYDENTA Z RZĄDEM - CZAS START! TRUMP I DUDEK O POLITYCE

24.08.2025 ·1 godz 12 min

Szczyt Trump-Putin na Alasce miał być przełomem w sprawie wojny w Ukrainie. Zamiast przełomu - czerwony dywan dla Władimira Putina i powrót Rosji na salony światowej polityki. Trump bije mu brawo, Europa siedzi na dywaniku w Gabinecie Owalnym, a Polska… nawet nie została zaproszona.Tymczasem w kraju dron bojowy spada na pole kukurydzy w Osinach, Karol Nawrocki szykuje się do spotkania z Trumpem, a Tusk i Sikorski komentują brak Polski przy stole negocjacji.Czy Rosja naprawdę wygrała na Alasce? Co oznacza „dywanik” dla Europy? I dlaczego Polska znowu gra rolę widza, a nie gracza?

Trump w istocie rzeczy zgodził się sprzedać Ukrainę Putinowi, tylko jeszcze nam tego nie ogłosił i będzie nam to ogłaszał na raty, bo jest mu niewygodnie to powiedzieć wprost. Rosjanie już ugrali swoje, czyli szczyt na Alasce i teraz będą miesiącami czy tygodniami, a może i miesiącami przewlekać każdy kolejny kontakt, licząc, że uda im się znowu wyrwać kawałek ukraińskiego terytorium. Gdybyśmy mieli przytomnego premiera i przytomnego prezydenta, to natychmiast uzgodniliby kogoś na ambasadora w Stanach Zjednoczonych, kto byłby do przyjęcia dla obu stron. Po prostu trzeba ludzi zacząć szkolić w tym obszarze, który się nazywa obroną cywilną. Ale nie dlatego, że wojna jest przesądzona, tylko dlatego, że nie jest wykluczona. Przewagę ma Karol Nawrocki. On bardzo zręcznie rozbroił pierwszą bombę, która mu została przysłana przez premiera Tuska.

Więc proszę zrobić ten jeden dodatkowy ruch myszką, jedno kliknięcie, subskrybuj, ewentualnie jeszcze łapkę w górę. Wtedy ten materiał niesie się po całym internecie. Algorytmy przychylniej wtedy na nas patrzą. To wszystko, co chciałem powiedzieć. Technicznie, panie profesorze, zaczynamy w takim razie przegląd najważniejszych wydarzeń tygodnia minionego, a miniony tydzień to oczywiście zaczął nam się... Na Alasce. Na Alasce, tak. Jest daleko z wysokiego C. Szczyt Trump-Putin na Alasce. Spotkanie o wysokiej stawce międzynarodowej. Donald Trump spotkał się właśnie z Władimirem Putinem. mieli rozmawiać o zaprowadzeniu pokoju na Ukrainie, ale po tym spotkaniu chyba jest więcej znaków zapytania niż odpowiedzi. Widzimy teraz obrazki z tego spotkania. Donald Trump bijący brawo Władimirowi Putinowi.

Tak na poziomie dyplomatycznym można powiedzieć na razie Putin osiągnął wielki sukces, dlatego że został zalegitymizowany przez lidera świata zachodniego, czyli Donalda Trumpa. I właściwie Trump w zamian za to nie dostał niczego konkretnego. Nie ma żadnego konkretu po tym spotkaniu na Alaste, który by się przedostał do opinii publicznej. Oczywiście pozostaje nam sfera spekulacji, co w takim razie ten szczyt przyniósł, a o czym nie wiemy. I tutaj niestety można snuć najbardziej czarne scenariusze, a mianowicie takie oto, że Trump w istocie rzeczy zgodził się sprzedać Ukrainę Putinowi, tylko jeszcze nam tego nie ogłosił i będzie nam to ogłaszał na raty, bo jest mu niewygodnie to powiedzieć wprost. I dlaczego tak uważam? Mianowicie przeczytałem dosłownie kilka godzin temu, że z końcem lipca Amerykanie ograniczyli radykalnie przekazywanie ilość informacji wywiadowczych na temat wojny w Ukrainie przekazywanych z najbliższym zachodnim sojusznikom.

Czyli właśnie Francuzom, Brytyjczykom i jeszcze kilkudziesięciu... My nie należymy do tego najwęższego kręgu, bo nie należeliśmy. Jeszcze o tym będziemy mówili. Ale co jest istotne, to to jest moim zdaniem pewien sygnał. Co więcej, ponoć została ograniczona w ogóle, ale to już rzeczywiście jest kwestia do dyskusji, bo nie jesteśmy w stanie tej informacji zweryfikować, Cała ta sektor jakby wywiadowczy amerykański zajmujący się monitorowaniem frontu ukraińsko-rosyjskiego. Jeżeli to byłaby prawda, no to to by oznaczało, że Amerykanie stopniowo rzeczywiście zaczynają się wycofywać z wspierania Ukrainy i to jest oczywiście katastrofalna wiadomość dla tych, którzy trzymają w tej wojnie stronę ukraińską. Więc ja bym bardzo chciał, żeby szczyt na Alasce przeszedł do historii jako podobny szczyt, jaki Trump urządził w 2018 roku w Singapurze z Kim Jong-unem, który miał rozwiązać problem koreański.

To się skończyło, efektów nie ma w rozumieniu rozpoczęcia jakiegoś realnego procesu pokojowego, czy nawet zmierzającego do rozejmu. Natomiast są sukcesy Putina. Putin pokazał także swojemu społeczeństwu, zobaczcie, Amerykanie, Trump, ten straszny Trump, potężny Trump się ze mną liczy. A widział pan, właśnie przed chwilą pokazywaliśmy obrazki z tego, jak amerykańscy żołnierze, możemy jeszcze raz pokazać ten obrazek. Amerykańscy żołnierze rozwijają czerwony dywan przed samolotem, którym przeleciał Władimir Putin. No to jest właśnie ten obrazek, gdzie amerykańscy żołnierze uwijają się właśnie z tym czerwonym dywanem dla prezydenta Rosji. Ale z drugiej strony, żeby nie było, to i prezydent Trump wystawił podczas tego spotkania siły powietrzne.

Prezydent Putin przechodził. Tak, to jest taka klasyczna demonstracja siły, która ma pokazać Putinowi, słuchaj, co my tu gadamy, to gadamy, ale pamiętaj, zobacz, my mamy B-2 i różne inne fantastyczne rodzaje broni i pamiętaj o tym. Ale ja powiem w ten sposób, Putin jest moim zdaniem odpowiednikiem. na tego typu demonstracje siły. Co innego, gdyby Trump zastosował najbardziej kuriozalne rozwiązanie, uwięził Putina na Alasce i powiedział, dopóki wojska rosyjskie się nie wycofają z Ukrainy, to Putin pozostanie na Alasce. I to wtedy rzeczywiście byłoby pokerowe zagranie. Natomiast tego typu pokazuchy, powiedziałbym, nie sądzę, żeby na Putinie robił jakiekolwiek wrażenie. On doskonale wie, ile Amerykanie mają tych bombowców i tych myśliwców w poszczególnych kategoriach i w jakim stanie.

bo wywiad rosyjski akurat monitoruje, moim zdaniem, dość uważnie siły zbrojne amerykańskie. Ja nie sądzę, żeby Putin rozważał konfrontację ze Stanami Zjednoczonymi, zwłaszcza, że ona się robi coraz mniej prawdopodobna po tym właśnie szczycie na Alasce, który moim zdaniem jest sukcesem Rosji. Tak to w tej chwili wygląda. Chciałbym się mylić, ale to musimy poczekać dłużej, żeby się dowiedzieć, czy cokolwiek Zachód zyskał na tym spotkaniu Trumpa z Putinem. Z drugiej strony Putin chyba też dobrze przygotował się do tego spotkania, dlatego że wie, że Trump lubi pochlebstwa, lubi iść w te pochlebstwa. I nie wiem, czy pan pamięta taką sytuację z konferencji wspólnej prasowej, gdzie Putin stwierdził, że gdyby Donald Trump był prezydentem, to wojny na Ukrainie by nie było.

i mu zapewnimy środki do życia. I to byłaby sprzedanie Ukrainy. No tak by to moim zdaniem wyglądało. No bo jak inaczej miałyby być zaspokojone przez Trumpa te żądania, które Putina skłoniły do tej agresji przeciwko Ukrainie. No to są, włożmy to między bajki i opowieści dla naiwnych dzieci. Natomiast oczywiście zgadzam się, jest to miłe łechtanie megalomanii Trumpa, co rzeczywiście przywódcy Zachodu będą musieli przerobić, ci inni europejscy, z powodu błędów ich i ich poprzedników, związanych z tym, że Europa zaniedbała, mówiąc krótko, starania o swoją obronność, bo Rosja, powtórzmy to, będę to w tym programie pokazywał wielokrotnie, nie jest krajem aż tak potężnym i tak bogatym, żeby podbić Europę, jeżeli Europa naprawdę zechce w końcu zacząć finansować na poważnie własną obronność, a nie kryć się pod amerykańskim parasolem kolejne dekady.

Ukraińska, która chciała pokazać linię frontu. O to nie podejrzewam. Myślę, że to jest to, co Amerykanie zrobili, żeby pokazać, o czym jest mowa. I to akurat ta mapa mi aż tak nie razi. Natomiast razi mnie inne zdjęcie, które być może zaraz zobaczymy. To w gabinecie owalnym, Trump rozparty za biurkiem i przywódcy Europy w roli, powiedziałbym, takich petentów, bo to trzeba powiedzieć jasno, w roli petentów. I ja powiem tak, to jest właśnie kara za jazdę na gapę. Tak się płaci polityczną karę za jazdę na gapę. Przez jazdę na gapę rozumiem to, o czym przed chwilą mówiłem. To znaczy to trwające przez dekady po zakończeniu zimnej wojny, czyli od początku lat 90. lekceważenie kwestii militarnych, jeśli chodzi o Europę. I największe o to mam pretensje do Niemców.

To nie są kraje narażone w pierwszej kolejności na atak Rosji, a mimo to tam jest oczywista oczywistość tego typu szkolenia. Więc my powinniśmy to tym bardziej przywrócić. A wracam teraz do tych przywódców Unii Europejskiej. Powiem tak, ładnie ze strony Trumpa zechciał ich poinformować, bo mógł z tego zrezygnować i wysłać im jakiś, albo w ogóle swoim medium społecznościowym dać krótki wpis, co tam ustalił i przeczytajcie. Więc to oczywiście był gest ze strony Trumpa, ale teraz z czego on wynika? Bo jedyny konkret, jaki ja ze szczytu w Waszyngtonie byłem w stanie odczytać, to jest kwota 90 miliardów dolarów. Mianowicie, na ile zrozumiałem to, to Amerykanie łaskawie zechcą sprzedać Ukrainie broń w najbliższych latach w ramach tych gwarancji bezpieczeństwa dla Ukrainy za 90 miliardów dolarów, a zapłaci za to rachunek Europa czy europejscy członkowie NATO.

Ja się bardzo cieszę, że Trump się na to zgodził, bo to prawdopodobnie będzie jedyna realna pomoc amerykańska dla Ukrainy i dla bezpieczeństwa Europy, na jaką możemy w najbliższych latach liczyć, tak długo jak Trump jest prezydentem Stanów Zjednoczonych. I o ile oczywiście to dojdzie do skutku. Natomiast w moim przekonaniu te wszystkie opowieści o jakichś negocjacjach polegających na jakiejś wymianie terytoriów są oparte na jakimś nieporozumieniu. Wymianę terytoriów to mogą prowadzić dwa państwa, oczywiście jak są skonfliktowane, obszar za obszar. Ale mamy sytuację taką o to, że Ukraińcy przez moment mieli do tysiąca kilometrów terytorium rosyjskiego w wodzie kurskim, skąd zostali wyparci. I dzisiaj całość terytorium to jest terytorium ukraińskie kontrolowane przez Rosjan. I teraz, jeżeli to by miało polegać, tak jak niektórzy sugerowali, wymiana terytoriów,

Po czym Finał był taki, że parę miesięcy później Hitler zaprosił prezydenta Czechosłowacji Hache i powiedział tak, panie prezydencie, albo pan się zgadza na okupację reszty Czech, bo Słowacja właśnie ogłasza niepodległość, będzie naszym sojusznikiem, albo nasze samoloty startują bombardować pana ukochaną Pragę. No i haha podpisał akt kapitulacji, tak? Więc ja bym nie chciał, żeby Załoński bądź jego następca znalazł się za parę lat czy za parę miesięcy w takiej sytuacji, że odda te umocnienia w tej części okręgu donieckiego, które Ukraińcy pracowicie przez lata budowali. tylko dlatego, że Trump mu obieca jakieś gwarancje, tak? Po czym jak już odda to, Putin po trzech miesiącach czy dwóch latach powie, skończyło się, bo Ukraińcy coś tam łamią, czegoś nie wykonują, wchodzimy, idziemy z powrotem na Kijów.

Więc to powiedzmy jasno, Trump prowadzi politykę lekko tylko maskowanego wspierania Rosji, to musimy zrozumieć. I teraz co z tym można zrobić? Jedyne, co można zrobić, to rzeczywiście mobilizować się w ramach Unii Europejskiej, do budowy własnego przemysłu obronnego i przygotowywania się do stworzenia takich sił zbrojnych, które będą odstraszały Putina. I tyle przed dalszą agresją, a na razie trzeba wspierać Ukrainę na wszelkie możliwe sposoby, bo każdy zabity dzisiaj czy raniony rosyjski żołnierz przez Ukraińców osłabia siły potencjalnie rosyjskie w przyszłej wojnie, która jak mówię nie jest przesądzona, ale po tym co robi prezydent Trump, ja o bezpieczeństwo Europy obawiam się coraz bardziej. Właśnie jak słyszę gwarancję, to przypomina mi się Memorandum Buda Pocztańskie.

Dokładnie. Tam też były gwarancje. Ukraina w zamian za to, że pozbędzie się broni nuklearnej ze swojego terenu, tych pozostałości po Związku Radzieckim, miała dostać gwarancję niepodległości, nietykalności ze strony właśnie Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Rosji. Dokładnie. Również po 30 latach, 30 lat minęło. Tak, 30 lat minęło od tego czasu. Ja się oczywiście cieszę, że Brytyjczycy się do tego poczuwają. Rosjanie to podeptali, natomiast Amerykanie, no Trump by wyśmiał to. Powiedziałbym, no ale przecież to nie ja podpisywałem. Trump się zachowuje tak, jakby uważał, że tylko obowiązuje Stany Zjednoczone to, co on podpisał. Wszystko, co jego poprzednicy robili jest niewarte. A to on zbuduje Amerykę Wielką. Jeszcze jedno pytanie, bo tutaj na sam koniec tego spotkania na Alasce, do tego jeszcze wróćmy, prezydent Putin rzucił coś takiego, że kolejne spotkanie oczywiście, ale tym razem w Moskwie.

Zapraszam prezydenta Trumpa do Moskwy. Ten nie powiedział, że nie, wręcz przeciwnie. I teraz pytanie, czy do takiego spotkania dojdzie Pana zdaniem? Być może, dlatego że zobaczymy jak się będzie dalej. Na razie Trump będzie musiał jakoś rozwiązać sprawę, która się zaczęła w Alasce i w szczycie w Waszyngtonie. Czyli być może za jakiś czas powie Europejczykom, słuchajcie, nic nie potraficie, ja muszę znowu pojechać z Putinem, dogadać się, żeby tą wojnę ostatecznie zamknąć. No i może wtedy zobaczymy Trumpa na czerwonym dywanie w Moskwie. No i to będzie kolejny impuls do tego, że powinniśmy wyciągać wnioski, o których już mówiłem. Znaczy trzeba po prostu przestać i to apeluję zwłaszcza do polityków Prawa i Sprawiedliwości, żeby przestali jak to ciele maślane oczy na Donalda Trumpa kierować, bo Donald Trump robi biznes.

I oczywiście my jesteśmy sojusznikiem Amerykanów i to jest strategiczny wybór Polski, który ja popieram. Natomiast trzeba zachować zdrowy rozsądek w tym i zrozumieć, że Amerykanie tylko o tyle będą zainteresowani bronieniem Polski, o ile będą tutaj mieli swoje interesy. Na razie mają tu pewne interesy, tylko pytanie, czy to są odpowiednio duże interesy. Ja mam co do tego wątpliwości, bo gdzie indziej są większe interesy. A ponieważ Trump traktuje sprawę transakcyjnie, to trzeba zacząć z Amerykanami rozumować transakcyjnie. My moim zdaniem podpisaliśmy kontrakty bardzo poważne na dostawy amerykańskiej broni, w istocie rzeczy nie gwarantujące moim zdaniem niczego konkretnego z amerykańskiej strony. I pora zacząć wyciągać, ja nie mówię, że te kontrakty z nich się trzeba wycofać, bo to było absurdalne.

Natomiast przy zawieraniu kolejnych porozumień trzeba zacząć uświadamiać stronie amerykańskiej, że pewne rodzaje broni możemy kupić też gdzie indziej. Wiadomo, że pewne rodzaje broni Amerykanie mają monopol, ale że możemy kupić jeszcze więcej u nich pod warunkiem, że dostaniemy określone gwarancje wykraczające poza to, co do dziś zostało udzielone. I tutaj myślę o rzeczywiście stałych instalacjach amerykańskich wojskowych w Polsce, które trzeba rozbudowywać, bo to może trwać znacznie dłużej niż prezydentura Donalda Trumpa. Amerykanie w Polsce są obecni, Polacy w Ameryce na tym spotkaniu przynajmniej obecni nie byli. No właśnie, przejdźmy do tego. To jest też ciekawe, dlatego że na spotkaniu w Waszyngtonie polskiej delegacji nie było, natomiast w Polsce rozpoczęło się przerzucanie winy.

Czyja to jest wina, że polska delegacja na tym spotkaniu się nie pojawia. Przecież jesteśmy najbliżej tego wszystkiego, co tam się w składzie dzieje. I czy może, Panie Profesorze, bo to jest jeszcze jedno pytanie, które się pojawia przy tej okazji, bo tu drugi głos jest taki, że może dobrze, że się nikt tam nie pojawił, bo to spotkanie europejskich przywódców z Donaldem Trumpem było obarczone zbyt wielkim ryzykiem blamażu i kompromitacji. No więc nie, na pewno z tym ostatnim się kompletnie nie zgadzam. I mimo, że przedtem mówiłem o tym, że to zdjęcie było dość ponure, bo to byli tacy pasażerowie na gapę, którzy tam byli na dywaniku u Trumpa, to szkoda, że tam w miejsce prezydenta Finlandii sztuba nie było Karola Nawrockiego. Trzeba zacząć od tego. Bole wam nad tym. Natomiast no... Można złośliwie powiedzieć, że to dlatego, że Karol Nawrocki za późno został prezydentem i co gorsza nie gra w golfa, bo wiemy, że prezydent Finlandii Stubb został odkryty przez prezydenta Trumpa jako znakomity gracz w golfa, choć nie na tyle dobry, żeby wygrywać, jak sądzę, z Trumpem, bo na tyle Stubb jest inteligentny, że dał zapewne Trumpowi wygrać, ale gra na tyle miło i jest znakomitym rozmówcą,

że Trump sobie zażyczył obecności prezydenta Finlandii, która oczywiście można uzasadniać, że ma dłuższą granicę od nas z Rosją, to na pewno jest prawda, ale nie ma takiego potencjału w sensie militarnym i ludnościowym jak Polska, więc na pewno sztub zajął tamten miejsce dla Polski. Ale powiem brutalnie, gdyby Trump chciał kogoś z Polski, to tam dostawiono by jeszcze jedno krzesło i byłby tam najprawdopodobniej prezydent Nawrocki. I PiS by to ogłosił za wielki sukces, pokazanie, że Polska jest tej pierwszej lidze. Źle się stało zatem, że nie było tam nikogo z Polski, a kiedy mówię nikogo, mówię o prezydencie Nawrockim, dlatego że mnie nie przekonują te pisowskie tłumaczenia, że była koalicja chętnych, że prawie nie będziemy wysyłać wojsk na Ukrainę i w związku z tym tam nie musiało być prezydenta Nawrockiego. Sprawa jest taka o to, że czy się to komuś podoba, czy nie, dla Amerykanów, z uwagi na ich system polityczny, partnerem w Polsce wytypowanym do rozmów z amerykańskimi prezydentami jest polski prezydent i to się zaczęło wieki temu, za czasów Lecha Wałęsy.

I tak naprawdę, mimo że w Polsce za sprawą Konstytucji z 97 roku realna władza nad armią, nad polityką zagraniczną jest w rękach rządu, to dla kolejnych amerykańskich prezydentów partnerem w Polsce był przede wszystkim prezydent Polski. I incydentalne były tylko przypadki, kiedy premierzy byli polscy przyjmowani w ogóle przez prezydentów. Zwykle to było na poziomie wiceprezydentów robione. Bo tak Amerykanie jako silniejszy nasz sojusznik sobie wybrali i my tego nie jesteśmy w stanie zmienić. Więc opowieści o tym, że to tam Tusk powinien być, to Tusk zawalił? Nie. Jeśli ktoś zawalił, to Adam Bielan, który jest jedynym, zdaje się, człowiekiem z otoczenia Nawrockiego, który ma swoje zakulisowe kontakty w otoczeniu Trumpa i nie zadziałał tam na tyle mocno.

Załatwił audiencję 3 września, ale nie załatwił już nam tego udziału i I ewentualnie inni ludzie z PiSu, którzy mają pewne kontakty w partii republikańskiej w otoczeniu Donalda Trumpa, oni mogliby teoretycznie tam próbować o to zabiegać. I szkoda, że tego nie zrobili, ale też nie przeceniałbym znaczenia tego szczytu, bo tak jak powiedziałem, szkoda, że nas tam nie było, ale w moim przekonaniu to nie jest... Coś, co by nas prowadziło do trwałego rozwiązania problemu ukraińskiego, nad czym ubolewam, bo ja też bym chciał, żeby tam doszło do zawieszenia broni. Natomiast moim zdaniem, jeśli został tam w ogóle jakikolwiek krok w tym kierunku uczyniony, to bardzo niewielki. I tak naprawdę w tej chwili po reakcjach Rosjan na szczyt waszyngtoński, Po tym jak wypowiadał się minister Ławrok właśnie dezawuując te wszystkie nadzieje, że za chwilę nastąpi jakiś przełom i mówił, że no tak, ale następne spotkanie to musi być dobrze przygotowane, na żadnym wysokim szczeblu, że na pewno nie z udziałem Putina, że to wszystko jakby jest nieistotne, pokazuje nam, że Rosjanie już ugrali swoje, czyli szczyt na Alasce.

w których miał wziąć udział Donald Tusk, ale rzekomo na ostatniej prostej za namową Amerykanów został... Zastąpiony przez Karola Nawrockiego. Zastąpiony przez Karola Nawrockiego. Ta sprawa też prowadzi do jednej, jest jedną z hipotez, dlaczego później Nawrockiego nie zaproszono. Otóż Nawrocki wedle relacji, która została udzielona, chyba sam to powiedział, mówił prezydentowi Trumpowi, czy na czasie tego spotkania, o wojnie polsko-bolszewickiej. Pewnie Trump pierwszy raz się dowiedział, że było coś takiego i że tam Polska, prawda, pogoniła bolszewików, czyli Rosję, no i że to właściwie jest właściwy wzór. No więc jeżeli Nawrocki tak sobie wyobraża nastawienie Trumpa do Rosji, no to znaczy, że ma złych doradców, bo nastawienie Trumpa do Rosji, że jak już wiemy w świetle tego, co powiedziałem i nie tylko ja, jest zupełnie inne. I mówienie mu o tym, prawda, że trzeba iść śladami Piłsudskiego na wschód,

jest delikatnie więc przeciwskuteczne. Mam nadzieję, że przed spotkaniem 3 września Nawrocki zostanie nieco lepiej poinformowany o stanie Donalda Trumpa i jego, powiedziałbym, rusofili, bo trzeba powiedzieć jasno, Donald Trump jest rusofilem. To, że mu się zdarzają od czasu do czasu wypowiedzi, że Putin oszalał, że coś zbombardował, to są takie, powiedziałbym, Szybkie wahania nastrojów, z których słynie Donald Trump, ale jak się patrzy na jego linię, że tak powiem, konsekwentnie z czasów i pierwszej prezydentury i tego, co się dzieje teraz, to widać wyraźnie, że on tak naprawdę szuka tylko momentu, żeby w końcu się z tym Putinem ostatecznie dogadać, kosztem na pewno Ukrainy, a być może i całej Europy, tego nie wiemy. Nie wiemy, czy on wierzy, że uda się w ten sposób tego Putina przeciągnąć do obozu antychińskiego, czy to jest ten motyw, czy są jakieś inne jeszcze ukryte powody, o których nie wiemy, ale nie ma się co oszukiwać.

Donald Trump nie jest zwolennikiem Ukrainy, nie jest zwolennikiem Europy Zachodniej, jest zwolennikiem wielkiego sojuszu, jakiegoś dealu amerykańsko-rosyjskiego. To widać z jego, powiedziałbym, mowy ciała, z jego różnych, powiedziałbym, takich zachowań. To jest trochę tak, jak było z papieżem Franciszkiem. Papież Franciszek z trudem ukrywał, że ma ogromną sympatię do Rosji, czego do końca dzisiaj nie rozumiem, z czego się to brało, ale to było wyraźne w całej jego postawie wobec tej wojny rosyjsko-ukraińskiej. Problem w tym, że papież Franciszek nie był tak wpływowy jak prezydent Stanów Zjednoczonych. To dla nas jest naprawdę zła wiadomość, ale trzeba z tym żyć i wyciągać z tego wnioski.

Pokazano wszystkie 24 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.