TUSK vs. NAWROCKI, WOJNA PREZYDENTA Z RZĄDEM - CZAS START! TRUMP I DUDEK O POLITYCE
Szczyt Trump-Putin na Alasce miał być przełomem w sprawie wojny w Ukrainie. Zamiast przełomu - czerwony dywan dla Władimira Putina i powrót Rosji na salony światowej polityki. Trump bije mu brawo, Europa siedzi na dywaniku w Gabinecie Owalnym, a Polska… nawet nie została zaproszona.Tymczasem w kraju dron bojowy spada na pole kukurydzy w Osinach, Karol Nawrocki szykuje się do spotkania z Trumpem, a Tusk i Sikorski komentują brak Polski przy stole negocjacji.Czy Rosja naprawdę wygrała na Alasce? Co oznacza „dywanik” dla Europy? I dlaczego Polska znowu gra rolę widza, a nie gracza?
Trump w istocie rzeczy zgodził się sprzedać Ukrainę Putinowi, tylko jeszcze nam tego nie ogłosił i będzie nam to ogłaszał na raty, bo jest mu niewygodnie to powiedzieć wprost. Rosjanie już ugrali swoje, czyli szczyt na Alasce i teraz będą miesiącami czy tygodniami, a może i miesiącami przewlekać każdy kolejny kontakt, licząc, że uda im się znowu wyrwać kawałek ukraińskiego terytorium. Gdybyśmy mieli przytomnego premiera i przytomnego prezydenta, to natychmiast uzgodniliby kogoś na ambasadora w Stanach Zjednoczonych, kto byłby do przyjęcia dla obu stron. Po prostu trzeba ludzi zacząć szkolić w tym obszarze, który się nazywa obroną cywilną. Ale nie dlatego, że wojna jest przesądzona, tylko dlatego, że nie jest wykluczona. Przewagę ma Karol Nawrocki. On bardzo zręcznie rozbroił pierwszą bombę, która mu została przysłana przez premiera Tuska.
Więc proszę zrobić ten jeden dodatkowy ruch myszką, jedno kliknięcie, subskrybuj, ewentualnie jeszcze łapkę w górę. Wtedy ten materiał niesie się po całym internecie. Algorytmy przychylniej wtedy na nas patrzą. To wszystko, co chciałem powiedzieć. Technicznie, panie profesorze, zaczynamy w takim razie przegląd najważniejszych wydarzeń tygodnia minionego, a miniony tydzień to oczywiście zaczął nam się... Na Alasce. Na Alasce, tak. Jest daleko z wysokiego C. Szczyt Trump-Putin na Alasce. Spotkanie o wysokiej stawce międzynarodowej. Donald Trump spotkał się właśnie z Władimirem Putinem. mieli rozmawiać o zaprowadzeniu pokoju na Ukrainie, ale po tym spotkaniu chyba jest więcej znaków zapytania niż odpowiedzi. Widzimy teraz obrazki z tego spotkania. Donald Trump bijący brawo Władimirowi Putinowi.
Czerwony dywan. Za chwilę Władimir Putin wsiądzie do tej bestii, czyli samochodu prezydenta Stanów Zjednoczonych. To są sytuacje, które do tej pory chyba nie miały miejsca w polityce pomiędzy tymi dwoma państwami. Jak można to odczytywać? Bo to można odczytywać chyba na kilka sposobów w takim razie. Tak, oczywiście można to bardzo różnie odczytywać. Nie kryję, że moje odczytanie jest raczej mało optymistyczne, ponieważ rzeczywiście wielu ludzi uważało, że oto za chwilę będziemy mieli już pokój na Ukrainie, a to raczej wygląda na coś innego. Wygląda na to, że w wojnie dyplomatycznej, która toczy się równolegle z wojną militarną. Rosja również osiągnęła bardzo znaczący sukces, tak jak na froncie ukraińskim powoli, ale systematycznie Rosjanie mają przewagę nad Ukraińcami, ich wypychają z ukraińskiego terytorium.
Tak na poziomie dyplomatycznym można powiedzieć na razie Putin osiągnął wielki sukces, dlatego że został zalegitymizowany przez lidera świata zachodniego, czyli Donalda Trumpa. I właściwie Trump w zamian za to nie dostał niczego konkretnego. Nie ma żadnego konkretu po tym spotkaniu na Alaste, który by się przedostał do opinii publicznej. Oczywiście pozostaje nam sfera spekulacji, co w takim razie ten szczyt przyniósł, a o czym nie wiemy. I tutaj niestety można snuć najbardziej czarne scenariusze, a mianowicie takie oto, że Trump w istocie rzeczy zgodził się sprzedać Ukrainę Putinowi, tylko jeszcze nam tego nie ogłosił i będzie nam to ogłaszał na raty, bo jest mu niewygodnie to powiedzieć wprost. I dlaczego tak uważam? Mianowicie przeczytałem dosłownie kilka godzin temu, że z końcem lipca Amerykanie ograniczyli radykalnie przekazywanie ilość informacji wywiadowczych na temat wojny w Ukrainie przekazywanych z najbliższym zachodnim sojusznikom.
No wiemy po latach, jak problem koreański nie został rozwiązany i ten szczyt tylko Kim Jong-unowi chwilowo pomógł wtedy marketingowo, tak byśmy to powiedzieli, na froncie wewnętrznym. Natomiast niczego istotnego w relacjach między Koreami nie zmienił. I oby pozostało tak z tym szczytem na lastę. Dlatego, że ja nie wierzę w to, że po tym szczycie, jak patrzę na te reakcje strony rosyjskiej, że tam następuje jakikolwiek odwicz. No po prostu Putin skorzystał z tego, żeby pokazać światu, nie jest już tak izolowany międzynarodowo, jak był, przez świat zachodni. Bo przecież wiadomo, że z Chinami, z Indiami, z wieloma innymi państwami spoza zachodu Rosja utrzymywała normalne relacje i mimo agresji przeciwko Ukrainie. Natomiast Amerykanie jednak do tego momentu, do spotkania na Alasce, no, trzymali się w tym froncie pewnej izolacji dyplomatycznej Putina.
To się skończyło, efektów nie ma w rozumieniu rozpoczęcia jakiegoś realnego procesu pokojowego, czy nawet zmierzającego do rozejmu. Natomiast są sukcesy Putina. Putin pokazał także swojemu społeczeństwu, zobaczcie, Amerykanie, Trump, ten straszny Trump, potężny Trump się ze mną liczy. A widział pan, właśnie przed chwilą pokazywaliśmy obrazki z tego, jak amerykańscy żołnierze, możemy jeszcze raz pokazać ten obrazek. Amerykańscy żołnierze rozwijają czerwony dywan przed samolotem, którym przeleciał Władimir Putin. No to jest właśnie ten obrazek, gdzie amerykańscy żołnierze uwijają się właśnie z tym czerwonym dywanem dla prezydenta Rosji. Ale z drugiej strony, żeby nie było, to i prezydent Trump wystawił podczas tego spotkania siły powietrzne.
Prezydent Putin przechodził. Tak, to jest taka klasyczna demonstracja siły, która ma pokazać Putinowi, słuchaj, co my tu gadamy, to gadamy, ale pamiętaj, zobacz, my mamy B-2 i różne inne fantastyczne rodzaje broni i pamiętaj o tym. Ale ja powiem w ten sposób, Putin jest moim zdaniem odpowiednikiem. na tego typu demonstracje siły. Co innego, gdyby Trump zastosował najbardziej kuriozalne rozwiązanie, uwięził Putina na Alasce i powiedział, dopóki wojska rosyjskie się nie wycofają z Ukrainy, to Putin pozostanie na Alasce. I to wtedy rzeczywiście byłoby pokerowe zagranie. Natomiast tego typu pokazuchy, powiedziałbym, nie sądzę, żeby na Putinie robił jakiekolwiek wrażenie. On doskonale wie, ile Amerykanie mają tych bombowców i tych myśliwców w poszczególnych kategoriach i w jakim stanie.
bo wywiad rosyjski akurat monitoruje, moim zdaniem, dość uważnie siły zbrojne amerykańskie. Ja nie sądzę, żeby Putin rozważał konfrontację ze Stanami Zjednoczonymi, zwłaszcza, że ona się robi coraz mniej prawdopodobna po tym właśnie szczycie na Alasce, który moim zdaniem jest sukcesem Rosji. Tak to w tej chwili wygląda. Chciałbym się mylić, ale to musimy poczekać dłużej, żeby się dowiedzieć, czy cokolwiek Zachód zyskał na tym spotkaniu Trumpa z Putinem. Z drugiej strony Putin chyba też dobrze przygotował się do tego spotkania, dlatego że wie, że Trump lubi pochlebstwa, lubi iść w te pochlebstwa. I nie wiem, czy pan pamięta taką sytuację z konferencji wspólnej prasowej, gdzie Putin stwierdził, że gdyby Donald Trump był prezydentem, to wojny na Ukrainie by nie było.
I to bardzo spodobało się Donaldowi Trumpowi, bo to jest jakby potwierdzenie jego słów. Tak, no to potwierdzenie, tak, oczywiście. Czy rzeczywiście by tak było, pan? No ale powiedzmy jasno, to jakby to miało wyglądać? To by wyglądało tak, że od jesieni 2021 roku amerykańscy przedstawiciele, była też taka przedstawicielka połączonych służb wywiadu, zamiast ostrzegać przywódców krajów europejskich, że nastąpi pełnoskalowa inwazja rosyjska, przyjeżdżali mówić, słuchajcie, nasz prezydent się już dogadał z Putinem, macie siedzieć w domu, zamknąć drzwi, wyłączyć telewizory, a my zrobimy nowy porządek na wschodzie. To nie jest nasza sprawa, my się w to nie angażujemy, tak? I Polska zostałaby przestrzeżona, żeby przypadkiem czegokolwiek nie wysyłać Ukraińcom w związku z tą inwazją, tak? I tak najwięcej by to wyglądało, tak? A Rosjanie, a Kijów by dostał ofertę amerykańską, że możemy pana Zełyńskiego, zresztą kto i tak ją dostał, prawda, wywieźć z Kijowa, żeby bezpiecznie się ewakuował do jakiegoś kraju trzeciego, tak?
i mu zapewnimy środki do życia. I to byłaby sprzedanie Ukrainy. No tak by to moim zdaniem wyglądało. No bo jak inaczej miałyby być zaspokojone przez Trumpa te żądania, które Putina skłoniły do tej agresji przeciwko Ukrainie. No to są, włożmy to między bajki i opowieści dla naiwnych dzieci. Natomiast oczywiście zgadzam się, jest to miłe łechtanie megalomanii Trumpa, co rzeczywiście przywódcy Zachodu będą musieli przerobić, ci inni europejscy, z powodu błędów ich i ich poprzedników, związanych z tym, że Europa zaniedbała, mówiąc krótko, starania o swoją obronność, bo Rosja, powtórzmy to, będę to w tym programie pokazywał wielokrotnie, nie jest krajem aż tak potężnym i tak bogatym, żeby podbić Europę, jeżeli Europa naprawdę zechce w końcu zacząć finansować na poważnie własną obronność, a nie kryć się pod amerykańskim parasolem kolejne dekady.
I być może kiedyś uda się rzeczywiście postawić europejski przemysł obronny na nogi. No ale pytanie, czy Putin da nam ten czas? To tego nie wiemy. Oczywiście to jest to najważniejsze pytanie, na które wszyscy sobie stawiamy. Czy Putin da jeszcze Europie czas? Bo to wszystko, co zaraz powiem w związku z tym dalszym rozwojem wydarzeń, prowadzi nas do jednego wniosku. Albo po prostu weźmiemy się do pracy jako Europa i zbudujemy naprawdę potężny przemysł obronny i znaczące siły zbrojne, albo rzeczywiście będziemy skazani na, no właśnie przejdźmy do szczytu waszyngtońskiego, na taką właśnie przykrą sytuację, której doświadczyła grupa przywódców państw, głównych państw Europejskich. Waszyngtonie, do Waszyngtonu pojechała grupa przywódców, tak jak pan powiedział, państw europejskich na czele z szefową Komisji Europejskiej.
Po czym Finał był taki, że parę miesięcy później Hitler zaprosił prezydenta Czechosłowacji Hache i powiedział tak, panie prezydencie, albo pan się zgadza na okupację reszty Czech, bo Słowacja właśnie ogłasza niepodległość, będzie naszym sojusznikiem, albo nasze samoloty startują bombardować pana ukochaną Pragę. No i haha podpisał akt kapitulacji, tak? Więc ja bym nie chciał, żeby Załoński bądź jego następca znalazł się za parę lat czy za parę miesięcy w takiej sytuacji, że odda te umocnienia w tej części okręgu donieckiego, które Ukraińcy pracowicie przez lata budowali. tylko dlatego, że Trump mu obieca jakieś gwarancje, tak? Po czym jak już odda to, Putin po trzech miesiącach czy dwóch latach powie, skończyło się, bo Ukraińcy coś tam łamią, czegoś nie wykonują, wchodzimy, idziemy z powrotem na Kijów.
Więc to powiedzmy jasno, Trump prowadzi politykę lekko tylko maskowanego wspierania Rosji, to musimy zrozumieć. I teraz co z tym można zrobić? Jedyne, co można zrobić, to rzeczywiście mobilizować się w ramach Unii Europejskiej, do budowy własnego przemysłu obronnego i przygotowywania się do stworzenia takich sił zbrojnych, które będą odstraszały Putina. I tyle przed dalszą agresją, a na razie trzeba wspierać Ukrainę na wszelkie możliwe sposoby, bo każdy zabity dzisiaj czy raniony rosyjski żołnierz przez Ukraińców osłabia siły potencjalnie rosyjskie w przyszłej wojnie, która jak mówię nie jest przesądzona, ale po tym co robi prezydent Trump, ja o bezpieczeństwo Europy obawiam się coraz bardziej. Właśnie jak słyszę gwarancję, to przypomina mi się Memorandum Buda Pocztańskie.
Dokładnie. Tam też były gwarancje. Ukraina w zamian za to, że pozbędzie się broni nuklearnej ze swojego terenu, tych pozostałości po Związku Radzieckim, miała dostać gwarancję niepodległości, nietykalności ze strony właśnie Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Rosji. Dokładnie. Również po 30 latach, 30 lat minęło. Tak, 30 lat minęło od tego czasu. Ja się oczywiście cieszę, że Brytyjczycy się do tego poczuwają. Rosjanie to podeptali, natomiast Amerykanie, no Trump by wyśmiał to. Powiedziałbym, no ale przecież to nie ja podpisywałem. Trump się zachowuje tak, jakby uważał, że tylko obowiązuje Stany Zjednoczone to, co on podpisał. Wszystko, co jego poprzednicy robili jest niewarte. A to on zbuduje Amerykę Wielką. Jeszcze jedno pytanie, bo tutaj na sam koniec tego spotkania na Alasce, do tego jeszcze wróćmy, prezydent Putin rzucił coś takiego, że kolejne spotkanie oczywiście, ale tym razem w Moskwie.
Zapraszam prezydenta Trumpa do Moskwy. Ten nie powiedział, że nie, wręcz przeciwnie. I teraz pytanie, czy do takiego spotkania dojdzie Pana zdaniem? Być może, dlatego że zobaczymy jak się będzie dalej. Na razie Trump będzie musiał jakoś rozwiązać sprawę, która się zaczęła w Alasce i w szczycie w Waszyngtonie. Czyli być może za jakiś czas powie Europejczykom, słuchajcie, nic nie potraficie, ja muszę znowu pojechać z Putinem, dogadać się, żeby tą wojnę ostatecznie zamknąć. No i może wtedy zobaczymy Trumpa na czerwonym dywanie w Moskwie. No i to będzie kolejny impuls do tego, że powinniśmy wyciągać wnioski, o których już mówiłem. Znaczy trzeba po prostu przestać i to apeluję zwłaszcza do polityków Prawa i Sprawiedliwości, żeby przestali jak to ciele maślane oczy na Donalda Trumpa kierować, bo Donald Trump robi biznes.
Załatwił audiencję 3 września, ale nie załatwił już nam tego udziału i I ewentualnie inni ludzie z PiSu, którzy mają pewne kontakty w partii republikańskiej w otoczeniu Donalda Trumpa, oni mogliby teoretycznie tam próbować o to zabiegać. I szkoda, że tego nie zrobili, ale też nie przeceniałbym znaczenia tego szczytu, bo tak jak powiedziałem, szkoda, że nas tam nie było, ale w moim przekonaniu to nie jest... Coś, co by nas prowadziło do trwałego rozwiązania problemu ukraińskiego, nad czym ubolewam, bo ja też bym chciał, żeby tam doszło do zawieszenia broni. Natomiast moim zdaniem, jeśli został tam w ogóle jakikolwiek krok w tym kierunku uczyniony, to bardzo niewielki. I tak naprawdę w tej chwili po reakcjach Rosjan na szczyt waszyngtoński, Po tym jak wypowiadał się minister Ławrok właśnie dezawuując te wszystkie nadzieje, że za chwilę nastąpi jakiś przełom i mówił, że no tak, ale następne spotkanie to musi być dobrze przygotowane, na żadnym wysokim szczeblu, że na pewno nie z udziałem Putina, że to wszystko jakby jest nieistotne, pokazuje nam, że Rosjanie już ugrali swoje, czyli szczyt na Alasce.
No i teraz, prawda, będą miesiącami czy tygodniami, a może i miesiącami przewlekać każdy kolejny kontakt, licząc, że uda im się znowu wyrwać kawałek ukraińskiego terytorium. Bo rzeczywiście Rosjanie mają, trzeba powiedzieć wprost, większe rezerwy i ludnościowe, i wojskowe. I tak naprawdę uznali, Putin uznał, że mu się ta... to wojna na wyniszczenie z Ukrainą po prostu przynajmniej w realnym rządzeniu Rosją. I podzielam analizę, niedawno się ukazała analiza jednego z takich amerykańskich politologów, który mówił, że Putin się też będzie obawiał końca tej wojny, powrotu tych setek tysięcy żołnierzy z frontu, bo oni się mogą różnie zachowywać. Dlatego, że rzeczywiście ten człowiek zwrócił uwagę, powiedziałbym jego nazwisko w tej chwili na
na takie zjawisko w historii Rosji, że powrót żołnierzy z frontu zawsze, ostatni to byli ci uczestnicy wojny w Afganistanie, w związku sowieckiego działał, mówiąc krótko, podobał ten ferment w społeczeństwie rosyjskim. Więc być może Putin tak naprawdę nie jest w ogóle zainteresowany zakończeniem tej wojny, tylko raczej właśnie jej kontynuowaniem do końca swojego panowania nad Rosją i to byłaby dla nas najbardziej fatalna informacja. Tego nie wiem, ale na razie widać wyraźnie, że po stronie Putina była chęć spotkania z Trumpem, ogrzania się o tym, co już mówiliśmy, ale nie widzę niczego ponadto. Także radzę się przygotować na to, że ta wojna będzie dalej trwała. A to, że partnerem do rozmów prezydenta USA z polską delegacją jest właśnie prezydent Polski, to chociażby świadczy fakt o tym, co się działo przed wszystkimi jeszcze tymi spotkaniami, kiedy to doszło do takich konsultacji euroatlantyckich, wideokonferencji,
jest delikatnie więc przeciwskuteczne. Mam nadzieję, że przed spotkaniem 3 września Nawrocki zostanie nieco lepiej poinformowany o stanie Donalda Trumpa i jego, powiedziałbym, rusofili, bo trzeba powiedzieć jasno, Donald Trump jest rusofilem. To, że mu się zdarzają od czasu do czasu wypowiedzi, że Putin oszalał, że coś zbombardował, to są takie, powiedziałbym, Szybkie wahania nastrojów, z których słynie Donald Trump, ale jak się patrzy na jego linię, że tak powiem, konsekwentnie z czasów i pierwszej prezydentury i tego, co się dzieje teraz, to widać wyraźnie, że on tak naprawdę szuka tylko momentu, żeby w końcu się z tym Putinem ostatecznie dogadać, kosztem na pewno Ukrainy, a być może i całej Europy, tego nie wiemy. Nie wiemy, czy on wierzy, że uda się w ten sposób tego Putina przeciągnąć do obozu antychińskiego, czy to jest ten motyw, czy są jakieś inne jeszcze ukryte powody, o których nie wiemy, ale nie ma się co oszukiwać.
Pokazano wszystkie 19 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Szczyt Trump-Putin na Alasce miał być przełomem w sprawie wojny w Ukrainie. Zamiast przełomu - czerwony dywan dla Władimira Putina i powrót Rosji na salony światowej polityki. Trump bije mu brawo, Europa siedzi na dywaniku w Gabinecie Owalnym, a Polska… nawet nie została zaproszona.Tymczasem w kraju dron bojowy spada na pole kukurydzy w Osinach, Karol Nawrocki szykuje się do spotkania z Trumpem, a Tusk i Sikorski komentują brak Polski przy stole negocjacji.Czy Rosja naprawdę wygrała na Alasce? Co oznacza „dywanik” dla Europy? I dlaczego Polska znowu gra rolę widza, a nie gracza?