"Ranczersi". O miłośnikach serialu "Ranczo"

Teraz te dwie. Maja, stój. O, pięknie. Maja, stój. Jak to zrobić? Poczekajcie, poczekajcie, poczekajcie. Ale zrobiło się tak jak trzeba. Koszulki były robione wczoraj, no to dzisiaj w sumie, o pierwszej w nocy, bo papier się nie chciał przyklejać. A co macie na tych koszulkach? Ja mam pana wójta tutaj i kuzynka ma pana czerepacha, czyli najlepszy duet zniszczenia. My też lubimy bardzo duet Joli i Pietrka. No to są chyba takie najlepsze. No i babka oczywiście. No babka, ksiądz proboszcz też. Nie no, wszyscy są świetni. Dzieci Solejukowej. Dzieci Solejukowej.

Tak jak świetny kucharz nie zawsze zrobi dobrą zupę. Nie każdy przepis na potrawę się udaje, nie każdy przepis na życie się udaje. To jest tak, wie pani, z tym ranczem jak ze związkami między ludźmi. Kto się spodziewał, że oni tak długo będą razem, albo kto się spodziewał, że oni już tak długo nie są. To są takie niespodzianki. To od razu Pani nie wyłączyła mikrofonu. Może Pani powie za co Pani kocha Pietrka. Za wszystko. Za fryzurę. I że ma cierpliwość. Do kogo? Ale podryw w wykonaniu Pana. No dobrze, to się rodziło uczucie po prostu. Dokładnie. Ja to robiłem intuicyjnie. No to wszystko, dziękujemy. Ślicznie dziękujemy.