"Ranczersi". O miłośnikach serialu "Ranczo"

Może takich onieśmielonych lekarzy się nie zdarzało. Wie pani, z tym, że już kilku osób nie ma. Ławeczka już jest niepełna. Poza tym... Kusy. Przede wszystkim Kusy. Kusy odgrywał tą swoją rolę fantastycznie. Był takim, jak to powiedzieć, wieszczem wiejskim. Lucy, no to wiadomo. I ta cała scena z tym lotniskiem amerykańskim. Bardzo się fajnie rozmawiało. To teraz jadę do Jeruzala. Tyle osób przyjechało dzisiaj do Jeruzala. Piękna jest pogoda też. Piękna też pogoda, zobaczymy. My jesteśmy właśnie pierwszy razy. Jesteśmy w drodze na wakacje i po prostu mieliśmy tutaj po drodze, a lubimy serial, więc chcieliśmy zobaczyć jak to tutaj wygląda.

I Artur Barciś, jako też jeden z ulubionych aktorów polskich. Poza tym też opowiada o sytuacji Polski, o problemach między Polakami. I nawet mnie tym zarazili, bo ja wcześniej nie oglądałam zupełnie tego serialu. To się zakończyło w bardzo dobrym momencie, moim zdaniem. No przemiana prezydenta Pawła Kozioła, to pogodzenie między Lucy a Kusem. I po prostu chciałam się sprawdzić. I też z takiego... No ja lubię wyzwania, więc jakbym nie widziała, to po prostu miałabym do siebie pretensje. A to zawsze urozmaica jakiś czas spędzony tutaj. Ale za pierwsze miejsce pamiętam, że jest chyba płyta z pierwszym sezonem Rancha. No oczywiście dyplom i... Scenariusz podpisany przez scenarzystę. Kasz telefon. Wnoszę zdjęcie głównych postaci. To jednak poważna sprawa. Tak, to jest już obsesyjnie.

Tak, przy kościele w Jeruzalus. To tutaj były te słynne dialogi umoralniające. No i na tej ławce, którą akurat pani widzi, a reszta nie, to jest ławeczka, na której rysował kusy. I chciał znaleźć rodzaj nieskończoności w artyzmie, ale nie miał akurat tutaj koncepcji na to. Jesteśmy w sercu serialu, jesteśmy w miejscu, w którym przez 10 lat był tworzony serial Ranczo. Warto chorować na Ranczo, ponieważ to jest rzecz... Przyjemna? Tak to wygląda. A po liczbie osób, po reakcjach, po komentarzach, nie tylko na koszulkę, której Państwo nie widzą, ale można odczytać słynny cytat. Nie pozwólcie, żeby nami rządził Biały Dom.