Wojtek Friedmann

Wietrzenia. Wietrzenia. Wietrzenia umysłu, wietrzenia duszy. Tak się mówi też trochę. Tak, ja jestem po przejściach na własną prośbę tak naprawdę. Jestem alkoholikiem. Mieliście odcinek o wstydzie, ja się nie mam czego wstydzić tutaj. Ja się mogłem wcześniej wstydzić tego, gdzie leżałem, w jakich miejscach zasypiałem albo w jakich wstawałem tak naprawdę. Dzisiaj się nie mam czego wstydzić, bo ja dzisiaj się uśmiecham, dzisiaj mam fajny dzień i nie zawsze wszystko mi idzie, a wręcz przeciwnie, nie idzie, ale dalej to nie jest... Rzecz, która by mnie tak naprawdę gdzieś zabierała na tyle energii i mocy życiowej, żebym miał dalej taki ciemny przed sobą gdzieś tunel.