Iwona Kurz

Na pewno było to bezpieczne picie, tak? Raz do roku z okazji Sylwestra to pewnie... A jak myślisz, bo wyczytałem też w twoich tekstach taką trochę przerażającą statystykę, że my już pijemy więcej niż w PRL-u. W tym momencie. I też trochę, jeśli dobrze zrozumiałem, również też trochę odpowiada za to teraz COVID. To znaczy, jeśli chodzi o te statystyki, one wtedy były niepełne, zdaje się, że już teraz powinny już być całoroczne, bo się skończył pierwszy kwartał. One wskazywały, że spożycie nieco spadło, natomiast wzrosły wydatki na alkohol, co by znaczyło, że kupowane są alkohole droższe, co z kolei można interpretować w ten sposób, że to jest właśnie więcej picia samotnego.

Tak, to nie jest też niby tak... teorii oczywiście i, że tak powiem, w brandingu, bo oczywiście w praktyce jest inaczej, ale w teorii przynajmniej nie jest to taki alkohol do zachlewania się, tylko do takiego sączenia, jakby delektowania się, takiego w ogóle... A czy to jest tak, że ten COVID wkroczył jako takie globalna Libii trochę do... No właśnie chyba nie do końca. To znaczy generalnie paradoksalne w takich sytuacjach kryzysowych jest to, że one działają, ale działają różnie. Bo znowu z tych statystyk, do których ja wtedy dotarłam, pisałam ten artykuł, jak mówię, nie weryfikowałam tego później, wynika, że około 1 trzeciej ludzi postanowiło zmienić swój stosunek do picia pod wpływem pandemii, ale właściwie pół na pół albo zwiększyło spożycie, albo zmniejszyło.

No ale cały proces terapii to jest przecież jakby mozolne odzieranie się z tych obrazów po prostu, nie? Na temat swój, otoczenia, samooceny jakby tej... Ale też zmiana narracji dotycząca picia, nie? Też bardzo poważna. Tak. Można powiedzieć, że to jest właśnie postawa antropologiczna, prawda? Bo w pewnym sensie wymaga ona wystawienia się poza własną kulturę, w której te praktyki, nawyki były kompletnie przezroczyste. Czyli jednak o antropologię zahaczyłem później trochę, mimo że studium nie skończyłem. Brawo. Brawo. Brawo, Jasiu. Ale to nie jest tak trochę, że też COVID nam kompletnie właśnie zniszczył to dekorum. Ty w swoich tekstach używasz takiego strasznie rozczulającego terminu kwarantini, tak?

chyba screenshot ze strony ambasady gruzińskiej i to były zalecenia z rządowej strony gruzińskiej i to były zalecenia dotyczące COVID-u i pierwszym punktem, który jakby państwo Gruzja wystosowało do swoich obywateli w odezwie pod tytułem, czym jest COVID i co należy robić, a czego nie należy robić, było. Wirus COVID-19 nie jest w jakikolwiek sposób wyleczalny przez picie dużej ilości alkoholu. To jest jakby pierwsza... No dobra, ale alkohol zawsze funkcjonuje jako lek na coś, nie? I jakby chwytamy się tego leku po prostu. Na wszystko. No w zasadzie tak... Na wszystko. Na liczwości żołądkowe, zwłaszcza te wywołane wcześniej alkoholem, jak i na bóle egzystencji właśnie, o którym już była mowa.

I mam takie poczucie, że bariera jest tak duża w tym sensie. Przecież ja wiem, sytuacja jest jakaś emocjonalna, stresogenna, już jakby palicho, że jakby COVID, nie? Ale grupa ludzi, z którymi się nie widziałem dawno, emocje się windują i... Ja miałbym wleźć w to, ale później musiałbym wziąć za to odpowiedzialność. Ale faktem jest taki, że muszę na tym etapie wziąć za to odpowiedzialność. I też nie mogę wymagać od innych, żeby się w ogóle tym wątkiem zajmowali, tą moją byłą dziurą. Ale tak, czasem takie sytuacje są. Bo mi się wydaje, to o czym mówiłaś i to też o tej, o tej, te wątki tej odpowiedzialności taką indywidualnej, ale też wątek, o którym mówiliśmy przy okazji PRL-u, że państwo z jednej strony tworzyło różne narzędzia do walki z alkoholizmem, te promocje trzeźwości, ale też izby wytrzeźwień i tak dalej, i tak dalej.