Mentionsy Mentionsy
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie
Casefile Polska: Prawdziwe Zbrodnie

Sprawa 67: Holly Wells i Jessica Chapman

17.12.2025 ·36 min 4 s · 1 rozdział · 1 sponsor

10-letnia Jessica Chapman z niecierpliwością czekała, aby podarować swojej najlepszej przyjaciółce, Holly Wells, naszyjnik, który kupiła podczas rodzinnych wakacji.  4 sierpnia 2002 roku po południu była na grillu u Chapmanów w Soham, gdzie dziewczynki grały w gry wideo, a potem postanowiły wybrać się do sklepu po słodycze. Godziny mijały, a one nie wracały.  Poszukiwania Holly i Jessiki wkrótce przekształciły się w jedną z największych akcji poszukiwawczych w historii Anglii. Podczas gdy media krytykowały władze za nieudolność w odnalezieniu dziewczynek lub dokonaniu aresztowań, mało kto wiedział, że policja już wtedy miała na oku podejrzanego...Przetłumaczone z Case 8: Holly Wells & Jessica Chapman https://casefilepodcast.com/case-08-holly-wells-and-jessica-chapmanProdukcja:Casefile Host - przygotowanie materiału, scenariuszMike Migas - narracja, dźwięk, muzykaJarosław Grabias - tłumaczenieNumery Telefonów Wsparcia i Zaufania116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania (Instytut Psychologii Zdrowia)116 111 - telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę) 800 70 2222 - Centrum Wsparcia dla osób w stanie kryzysu psychicznego (Fundacja ITAKA) ⁠800 12 0002 - Niebieska Linia, ogólnopolski telefon dla ofiar przemocy w rodzinie 888 88 33 88 - Telefon przeciwprzemocowy dla kobiet(Feminoteka)800 12 12 12 - Dziecięcy Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Była to szkoła średnia, dla dzieci od 12 roku życia. Policji udało się zrekonstruować ten fragment spaceru dziewczynek dzięki nagraniom z kamer monitoringu i relacjom świadków. Obie miały na sobie identyczne stroje Manchesteru United, więc ludzie dobrze je zapamiętali. Gdy dotarły do Soham Village College, poszły do domu dozorcy, w którym mieszkała ich ulubiona nauczycielka, Maxine Carr, ze swoim narzeczonym, Janem Huntleyem. Dziewczynki nie uczęszczały do tej szkoły. Wciąż chodziły do podstawówki St. Andrews, która znajdowała się obok koledżu. Właśnie w St. Andrews pracowała 25-letnia Maxine Carr. Nie była nauczycielką, tylko asystentką nauczyciela, ale dziewczynki ją uwielbiały.

Była bardzo lubiana przez wszystkich uczniów. Narzeczony Maxine, 28-letni Ian Huntley, był dozorcą w Soham College, dlatego też razem mieszkali w służbowym mieszkaniu. Dziewczynki dotarły tam około 18.30. Ian Huntley stał przed domem i kąpał swojego psa. Dziewczynki porozmawiały z nim i zapytały, czy Maxine, którą nazywały pani Carr, jest w domu. Ian powiedział, że Maxine źle się czuje i poszła wziąć kąpiel. Dziewczynki zapytały, czy Maxine dostała etat nauczycielski w St. Andrews, o który się starała i zmartwiły się, gdy dowiedziały się, że nie i że nie wróci do szkoły po przerwie wakacyjnej. Dziewczynki poprosiły, by Ian przekazał Maxine pozdrowienia i radośnie pomaszerowały dalej w dół ulicy.

Ian Huntley powiedział w wywiadzie Policja i dziennikarze założyli centrum operacji na terenie Soham College i codziennie odbywały się tam odprawy oraz konferencje prasowe. Ian Huntley i Maxine Carr bardzo aktywnie w nich uczestniczyli. Huntley jako dozorca szkoły pomagał w ustawianiu krzeseł i w razie potrzeby był obecny podczas wszystkich konferencji prasowych.

Pomagał też koordynować kolejne przeszukania terenu szkoły. Gdy media dowiedziały się, że Holly i Jessica udały się do szkoły, by odwiedzić Maxine Carr, zainteresowanie je osobą również wzrosło. Maxine powiedziała, Myślę, że jest to coś, co prawdopodobnie zostanie ze mną do końca życia. To chyba przez to, co Holly dała mi w ostatni dzień roku szkolnego. Była bardzo zasmucona, że nie dostałam pracy. I taka właśnie była Holly. Po prostu kochana. Naprawdę kochana. W sobotę 10 sierpnia policja zorganizowała rekonstrukcję ostatniego spaceru Holly i Jessica. Dwie młode aktorki ubrane w koszulki Manchesteru United i czarne shorty przeszły tę samą trasę w nadziei, że może coś pobudzi czyjąś pamięć.

W wywiadzie z Ianem Huntleyem zapytano go. Policja twierdzi, że odpowiedź znajduje się tutaj, w Soham. Czy uważa pan, że to właściwy kierunek do chodzenia? Huntley odpowiedział. Tak, oczywiście. No bo jak to możliwe, żeby dwie dziewczynki zniknęły praktycznie z progu naszego domu? Ktoś przecież musiałby coś zauważyć albo usłyszeć, gdyby ktoś próbował je zabrać samochodem. Nawet gdyby to był jakiś przyjezdny. To naprawdę bardzo dziwne. Na tym etapie Ian Huntley został już zidentyfikowany jako podejrzany, a policja szczegółowo analizowała każde słowo, jakie on i Maxine Carr wypowiedzieli w mediach. A było tego sporo. Oboje bardzo chętnie rozmawiali z dziennikarzami przez cały tok śledztwa.

Okazało się, że wyłączono go bardzo blisko miejsca zamieszkania Jana i Maxine. To doprowadziło policję do dokładniejszego przyjrzenia się sprawie. Udało się ustalić, że w 1998 roku, zaledwie kilka lat wcześniej, Ian został oskarżony o gwałt na 18-letniej dziewczynie, jednak zarzuty zostały później wycofane. Dlatego nie widniały w rejestrze karnym. Zaczęły też napływać zgłoszenia. Maxine twierdziła, że była w domu w noc zaginięcia dziewczynek. Brała kąpiel na górze, ponieważ źle się czuła, więc ich nie widziała. Jednak kilku świadków twierdziło co innego. Skontaktowali się z policją, informując, że Maxine była wtedy w Grimsby, odwiedzając matkę.

Casefile wróci za chwilę. Dziękujemy za wspieranie nas poprzez wysłuchanie sponsorów tego odcinka. Dziękujemy za wysłuchanie reklam. Wspierając naszych sponsorów wspieracie Casefile w produkcji nowych odcinków. Następnego dnia policja przystąpiła do działania. Zapukano do drzwi Huntleya i zapytano go oraz Maxine, czy zechcieliby udać się na posterunek, by odpowiedzieć na kilka pytań. Zgodzili się. Na tym etapie nie zostali jeszcze aresztowani. Zabrano ich do osobnych komisariatów na przesłuchanie, ale żadne z nich nie zmieniło wersji wydarzeń. Mocno trzymali się swojej historii.

17:07 · Casefile 16

Policja poinformowała Maxine, że mają świadków, którzy widzieli ją w Grimsby wieczorem 4 sierpnia, ale nawet wtedy się nie złamała. O 21.30 zostali ponownie połączeni w pokoju pobliskiego hotelu Holiday Inn. To policja zorganizowała, by się tam spotkali. Nadal nie byli aresztowani. Pokój był podsłuchiwany w nadziei, że się wygadają. W międzyczasie inni funkcjonariusze przeszukiwali dom Iana i Maxine. Przeszukano też teren szkoły i natknęli się na szopę na terenie kampusu, której wcześniej nie sprawdzono, ponieważ Ian powiedział, że nie ma do niej klucza. W szopie znaleziono spalone ubrania Jessica i Holly. Nie zostały jednak doszczętnie zniszczone.

Dało się rozpoznać czerwone koszulki Manchesteru United. Policja odnalazła klucz do szopy w domu Iana. Skłamał, mówiąc, że go nie ma. Ubrania znajdowały się w plastikowej torbie, na której znaleziono odciski palców Iana. Niedługo potem, we wczesnych godzinach porannych 17 sierpnia, oboje zostali aresztowani. Policja była niemal pewna, że Jessica i Holly nie żyją. I tego samego dnia ich najgorsze obawy się potwierdziły. Ciała dziewczynek odnaleziono w rowie obok bazy lotniczej w Lakenheath, około 27 km od Soham. Ciała były zniekształcone, osmolone i spalone. Maxine i Ian byli intensywnie przesłuchiwani, a policja musiała wystąpić o zgodę na ich dalsze zatrzymanie bez postawienia zarzutów.

Choć posiadali wiele dowodów pośrednich, wciąż brakowało twardych dowodów fizycznych. Trzeba było podważyć ich wersję wydarzeń. W końcu udało się złamać Maxine i przyznała, że nie było jej w domu w noc zaginięcia dziewczynek. Była w Grimsby u matki, co zniszczyło Alibi i Iana. Carr twierdziła, że skłamała, by chronić Ian'a, gdy dowiedziała się, że to on jako ostatni widział dziewczynki żywe. Wiedziała, że będzie podejrzewany, zwłaszcza gdy policja odkryła jego wcześniejsze oskarżenie o gwałt. Powiedziała, że dała mu alibi nie dlatego, że był winny, ale by nie został niesłusznie oskarżony. Z jej punktu widzenia Ian nie odpowiadał za śmierć dziewczynek. Ale jej działania mówiły coś innego.

W mediach mówiła o dziewczynkach w czasie przeszłym, co powtórzyła w kilku innych wywiadach, mimo że wtedy nikt jeszcze nie wiedział, czy dziewczynki wciąż żyją. Po powrocie z Grimsby pomagała też Ianowi wielokrotnie szorować dom na błysk. A więc kim byli Ian Huntley i Maxine Carr? Ian był dręczony w szkole. Opisywano go jako klasowego odludka. Nie potrafił się z nikim zaprzyjaźnić. Nauczyciele również nie darzyli go sympatią. W dzieciństwie przywiązywał petardy do zwierząt. W szkole średniej próbował popełnić samobójstwo. Porzucił edukację w wieku 16 lat i skakał z jednej niskopłatnej pracy na drugą. Często się przeprowadzał, a w każdym nowym miejscu kłamał i wyolbrzymiał swoją wartość.

Ian poznał Maxine Carr w 1998 roku w pubie. Od razu się w niej zadłużył, a ich związek szybko się rozwinął. Wkrótce zamieszkali razem. Nie minęło dużo czasu, zanim zaczęły się fizyczne i psychiczne znęcania. W przeciwieństwie do poprzednich partnerek, Maxine uwielbiała Ian'a i postrzegała jego agresywne, kontrolujące zachowanie jako przejaw miłości i oddania. W klasyczny, dla przemocy domowej sposób, Ian atakował Maxine, po czym wyznawał jej miłość, przepraszał i obiecywał, że to się więcej nie powtórzy, tylko po to, by wkrótce zacząć ten sam okrutny cykl od nowa. Niedługo potem zaczął ją zdradzać z piętnastoletnią czynnicą. Gdy Maxine się dowiedziała, próbowała popełnić samobójstwo.

Próba się nie powiodła, ale Ian poczuł do niej jeszcze większy pociąg. Uznał, że jest gotowa dla niego umrzeć. Nie wiedział jednak, że ona też go zdradzała. Postanowili dać swojemu związkowi nowy początek. Zaręczyli się i kilkukrotnie przeprowadzali, aż w końcu osiedli się w Soham. We wrześniu 2001 roku Ian dostał pracę jako woźny w Soham Village College, szkole liczącej około 1300 uczniów. Ian i Maxine zamieszkali w służbowym domu przeznaczonym dla woźnego. Policja przeprowadziła standardowe sprawdzenie, ale ponieważ nigdy nie został skazany za wcześniejsze ataki na kobiety i dziewczęta, jego kryminalna przeszłość nie wyszła na jaw. W lutym 2002 roku Maxine została asystentką nauczyciela w szkole podstawowej St.

Andrews. Od razu zdobyła sympatię dzieci. Uwielbiał ją i była wśród nich bardzo popularna. Z nauczycielami jednak nie dogadywała się tak dobrze. Mimo swojej brutalnej przeszłości Ian dobrze wpasował się w nową pracę. Personel nie miał wątpliwości co do jego kwalifikacji. Nawiązał dobre relacje z wieloma uczniami, głównie dziewczętami. Chłopców często nękał. Ian i Maxine całkiem dobrze zadomowili się w miasteczku. Nie nawiązali bliskich przyjaźni, ale utrzymywali luźne kontakty z sąsiadami, rodzicami uczniów i lokalnymi sklepikarzami. Atak na Jessica i Holly nie był planowany. Ian był pedofilem i przypuszcza się, że nie był w stanie oprzeć się okazji, która się nadarzyła, gdy dziewczynki pojawiły się pod jego domem.

Maxine była wtedy poza miastem. Spędzała weekend w Grimsby, a Ian chwilę wcześniej pokłócił się z nią przez telefon. Martwił się, że go zdradza. I wtedy zjawiły się Holly i Jessica. Jedyną osobą, która kiedykolwiek będzie znała dokładny przebieg wydarzeń jest Ian. Przypuszcza się, że gdy zobaczył dziewczynki, zwabił je do środka pod pretekstem, że Maxine jest w domu i ucieszy się na ich widok. Uważa się, że zostały zabite zaraz po tym, jak drzwi się za nimi zamknęły. Chociaż sam atak nie był zaplanowany, kiedy Huntley zorientował się co zrobił, działał już z ogromnym chłodem i precyzją. Nie odczuwał skruchy, ale był przerażony możliwością, że zostanie złapany.

Zadzwonił do Maxine i błagał, żeby wróciła wcześniej z wyjazdu. Powiedział, że potrzebuje, by skłamała dla niego, że była wtedy w domu, bo dziewczynki były pod ich drzwiami i jeśli nie będzie miał alibi, stanie się głównym podejrzanym. Zaczął też wypytywać funkcjonariuszy o dowody DNA i jak długo się utrzymują, co od razu wzbudziło podejrzenia. Zaczął panikować, kiedy dowiedział się, że DNA może przetrwać bardzo długi czas. Dlatego wrócił do Lakenheath i podpalił ciała Holly i Jessica. Kiedy to zrobił, wszedł w rolę poszukiwacza. Angażował się w akcje i często był postrzegany jako nieoficjalny lider grup poszukiwawczych. Maxine chętnie mu pomagała. Kłamała, by zapewnić mu alibi.

Rodziny, społeczność lokalna, cały kraj, a nawet świat pogrążyły się w żałobie, gdy ogłoszono, że Holly i Jessica zostały odnalezione martwe. Żal szybko przerodził się w gniew. Policja musiała ukryć miejsce pobytu Jana i Maxine, bo istniało realne ryzyko linczu. Podczas pierwszego przesłuchania Maxine w sądzie, auto, którym była przewożona, zostało obrzucone różnymi przedmiotami. Tłum wykrzykiwał o Belgii i groźby, uderzając w bok pojazdu. Gdy Maxine była na sali sądowej, Ian przebywał w szpitalu psychiatrycznym, udając szaleńca. Przez 50 dni był pod nieustanną obserwacją. Prowadzono szczegółowe notatki. Lekarze jednogłośnie stwierdzili, że symuluje chorobę i powinien być traktowany jak każdy inny podejrzany.

Zalecono jego przeniesienie do zwykłego aresztu. Został przewieziony do więzienia, gdzie natychmiast spotkał się z falą nienawiści i gruźb od współwięźniów. Umieszczono go w specjalnie przygotowanej, izolowanej celi i objęto nadzorem, ale mimo to prawie udało mu się popełnić samobójstwo. Konieczne było natychmiastowe płukanie żołądka, jednak zdołał przeżyć. Maxine również była izolowana od innych więźniarek. Próbowała się zagłodzić i w pewnym momencie musiała być karmiona przez sondę, by utrzymać ją przy życiu. Do czasu rozpoczęcia procesu wyszło na jaw więcej dowodów kryminalistycznych. Policja znalazła włókna z koszulek Manchesteru United w domu Huntleya.

Znaleziono też dowody w jego samochodzie, a na torbie, w której znajdowały się koszulki dziewczynek, zabezpieczono jego odciski palców. Maxine i Ian byli sądzeni razem, w tej samej sali rozpraw. Wobec przytłaczających dowodów fizycznych, Ian był zmuszony wymyślić jakąś wersję wydarzeń. Przyznał, że dziewczynki były w jego domu. Twierdził, że Holly zaczęła krwawić z nosa, więc poszli razem na górę do łazienki, gdzie wanna była pełna wody, bo wcześniej kąpał psa. Holly usiadła na brzegu wanny, a on przypadkowo ją potrącił, przez co dziewczynka wpadła do środka i uderzyła się w głowę. Jessica zaczęła wtedy krzyczeć, popchnąłeś ją, więc Ian rzucił się w jej stronę, żeby ją uciszyć, zasłaniając jej usta.

To miało doprowadzić do jej przypadkowego uduszenia. Kiedy się odwrócił, Holly miała już się przypadkowo utopić. Huntley sam złożył zeznania, przedstawiając tę absurdalną wersję wydarzeń. Liczne luki w jego opowieści zostały łatwo obnażone. Ian zeznał również, że Maxine nie wiedziała, iż był odpowiedzialny za śmierć dziewczynek. Gdy Maxine składała zeznania następnego dnia, powiedziała, że był to pierwszy raz, gdy Ian przyznał się do zabójstwa dziewczynek. Do tego momentu wierzyła, że jest niewinny. Jednak wiele osób nie dało wiary jej słowom. Tłumaczyła, że wielokrotnie bardzo dokładne sprzątanie domu wynikało z jej pedanterii. Nie wiadomo jednak, jak usprawiedliwiała fakt, że w wywiadach wielokrotnie mówiła o dziewczynkach w czasie przeszłym.

Twierdziła, że Ian błagał ją, by dała mu alibi, ponieważ obawiał się, że policja go oskarży, mimo że według jego słów tego nie zrobił. Maxine przyznała, że wiedziała, iż moralnie to niewłaściwe, ale pragnęła pomóc Ianowi, bo nie chciała, żeby niesłusznie padło na niego podejrzenie. Były też dowody na to, że Ian w panice sprzątał dom tuż przed powrotem Maxine z Grimsby. Wierzyła, że próbował w ten sposób ukryć to, że ją zdradzał. Maxine przedstawiała się jako ofiara Iana, niechętna uczestniczka jego działań, wykorzystywana przez niego jako pionek. W jednym z reportaży dziennikarka komentowała, kto mógłby zapomnieć tak dramatyczne sceny z sali sądowej nr 1, gdy Maxine Carr, zeznająca z miejsca dla świadków, załamała się podczas przesłuchania i wskazując na Iana Huntleya po drugiej stronie sali powiedziała, nie będę obwiniana za to, co to coś w tej klatce zrobiło mi i tym wszystkim dzieciom.

Ian Huntley został uznany za winnego morderstwa. Otrzymał dwa wyroki dożywotniego pozbawienia wolności, po jednym za każdą ofiarę, z minimalnym okresem odbycia kary wynoszącym 40 lat. To oznacza, że będzie mógł się ubiegać o zwolnienie warunkowe dopiero w 2042 roku, gdy będzie miał 68 lat. Co ciekawe, ława przysięgłych nie była jednomyślna. Głosowanie zakończyło się wynikiem 11 do 1. Maxine Carr została uznana za winną składania fałszywego alibi, ale uniewinniona z zarzutu współudziału w zacieraniu śladów zbrodni. Ława przysięgłych uznała, że nie wiedziała o tym, że Ian zabił Jessica i Holly. Maxine została skazana na 3,5 roku więzienia.

Odbyła jednak jedynie rok i 9 miesięcy kary. Po wyjściu na wolność Maxina otrzymała nową tożsamość. Jej wygląd został zmieniony z pomocą specjalistów, a ona sama została przeniesiona w nieujawnione miejsce. Jej prawnicy uzyskali nakaz sądowy najwyższej instancji zakazujący mediom ujawniania jej nowej tożsamości lub miejsca pobytu. Zakaz ten obejmował nawet próby ustalenia tych informacji. Na koszt podatników otrzymała również policyjną ochronę przed możliwymi próbami odwetu. KONIEC!

Pokazano wszystkie 23 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.