Sprawa 40: Wampir z Norymbergi

Następnie dowlógł się do łazienki, by zatamować krwawienie. Kula uszkodziła zarówno jelito cienkie, jak i grube, a także pęcherz moczowy. Mimo poważnych obrażeń Georg przeżył. Policja przybyła na miejsce i zabezpieczyła teren kostnicy, ale sprawca był już dawno poza ich zasięgiem. Georg był jednak w stanie dokładnie opisać mężczyznę, który go postrzelił. Już następnego dnia 50 śledczych sprawdzało alibi znanych grabiarzy, złodziei, włamywaczy i innych lokalnych przestępców. Wszyscy mieli potwierdzone alibi. Gdy 24-letni Markus Adler poznał 19-letnią Ruth Lisi, zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia.

Po 10 minutach ogarnęło go kojące uczucie satysfakcji. Czuł się silniejszy niż wcześniej. Sunął z palca rów w pierścionek zaręczynowy i zaczął szperać w jej torebce. W schowku znalazł portfel Markusa. Przeglądając jego zawartość zauważył, że ktoś zbliża się do samochodu. Myśliwy przeczesywał skraj lasu, gdy w oddali dostrzegł zaparkowanego jasnoszarego Mercedesa. Ktoś stał obok auta, zachowując się dość nerwowo. Był to niski mężczyzna w skórzanym kapeluszu i okularach przeciwsłonecznych. Po chwili rzucił się do czerwonego motoroweru stojącego 5 metrów dalej i pośpiesznie odjechał. Myśliwy podszedł do Mercedesa i zajrzał przez okna, znajdując w środku ciała Markusa Adlera i Ruth Lisi.

Idealnie pasowały. Szef Wydziału Zabójstw w Norymberdze nazwał sprawcę szaleńcem. Musimy działać szybko, powiedział, inaczej będą kolejne ofiary. Powołano specjalną grupę dochodzeniową do ujęcia zabójcy, a za jego pomoc w jego schwytaniu wyznaczono nagrodę w wysokości 6 tysięcy marek niemieckich. Opublikowano jego rysopis w gazetach, apelując do mieszkańców, by zwracali uwagę na charakterystyczny czerwony motorower. Helmut Kostan pracował w firmie transportowej z siedzibą w Norymberdze. Cztery dni po morderstwach Adlera i Lisi, Helmut sięgnął po egzemplarz lokalnej gazety. Wampiryczny szaleniec z bronią, terroryzujący miasto wciąż zajmował pierwsze strony.

Przesłuchanie rozpoczęło się o godzinie 18, aby zyskać więcej czasu na zebranie dowodów. Tłumacz przemawiał w imieniu Hoffmana, którego odpowiedzi były rejestrowane. Podczas 50-minutowego przesłuchania Hoffman był kilkukrotnie przyłapywany na kłamstwie, a jego zeznania były pełne sprzeczności. W pewnym momencie policja zagroziła mu łomem, by wymusić przyznanie się do winy, ale Hoffman przyznawał się tylko do tego, do czego sam chciał się przyznać. W międzyczasie trwało przeszukiwanie pokoju Hoffmana w mieszkaniu, które dzielił z siostrą i bratem. Pod podanym adresem znaleziono jego czerwony motorower oraz pierścionek zaręczynowy Ruth Lisi. Wśród jego rzeczy znajdowała się także ludzka czaszka, odcięta z ciała wykopanego na cmentarzu Moline.

Pojechał prosto do domu. Następnego ranka o godzinie 9 wsiadł na motorower i udał się do lasu na wschód od Norymbergi, gdzie ukrywał się przez cały dzień. Wieczorem natknął się na Markusa Adlera i Ruth Lisi. Zabił parę i wypił ich krew, tłumacząc później śledczym, że młoda, ładna dziewczyna była dużo lepsza niż kobiety z cmentarzy. Ponieważ jeden ze świadków go widział i zapamiętał jego charakterystyczny pojazd, Hoffman był przekonany, że policja szybko go namierzy. Schował pistolet w pralce i natychmiast zwolnił się z pracy, licząc na to, że zdąży uciec z miasta zanim złapią go władze. Byli pracodawcy Hoffmana, byli zszokowani jego czynami.