Sprawa 105: Kobieta bez twarzy

W jakiś sposób zmusiła lub zastraszyła swoich wspólników, by milczeli. Michelle Kiesewetter dorastała w niewielkim niemieckim miasteczku Oberweisbach, położonym 350 km na południowy zachód od Berlina. Po ukończeniu szkoły Michelle wstąpiła do policji. Szkolenie rozpoczęła w wieku 19 lat, a po jego ukończeniu dołączyła do antyterrorystycznej jednostki niemieckiej policji federalnej. W wieku 22 lat Michelle została skierowana do Heilbronn, historycznego miasta położonego niedaleko miejsc, w których działała kobieta bez twarzy. W kwietniu 2007 roku Michelle Kiesewetter pracowała pod przykrywką w wydziale narkotykowym.

25 kwietnia pełniła służbę prowadząc zielono-srebrne BMW serii 5. Jej partner z patrolu, Martin Arnold, siedział na miejscu pasażera. Krótko przed 14 zatrzymali się na lunch. Wjechali na teren Theresienwiese w Heilbronne. Otwartą przestrzeń wykorzystywano podczas targów i festiwali, która poza wydarzeniami służyła jako parking. Niedługo później świadkowie usłyszeli kilka strzałów dochodzących z parkingu. Ratownicy znaleźli Michelle leżącą na ziemi obok jej BMW. Została zastrzelona z bliskiej odległości, niczym podczas egzekucji. Martin również został postrzelony w twarz, a kula utkwiła za jego prawym okiem.

Mimo oferowanej nagrody nadal milczał. Tropy zaczęły się urywać i spośród 18 zabójstw badanych przez policję w Heilbronne w 2007 roku, jedyną niewyjaśnioną sprawą pozostało morderstwo Michel Kiesewetter. Tymczasem upiór z Heilbronne dopiero się rozkręcał. Casefile wróci za chwilę. Dziękujemy za wspieranie nas poprzez wysłuchanie sponsorów tego odcinka. There's one thing no one understands about what happened here in Chamberlain. Śmiała, nowa interpretacja bestsellerowej powieści Stephena Kinga Carrie.

The police don't get it. The press don't get it. Od showrunnera i reżysera Mike'a Flanagana. And you won't get it either. Wybór okrucieństwa zamiast życzliwości. Dziękujemy za wysłuchanie reklam. Wspierając naszych sponsorów, wspieracie Casefile w produkcji nowych odcinków. DNA upiora z Heilbronu, czy też kobiety bez twarzy, znaleziono 4 miesiące po zabójstwie Michelle Kiesewetter.

Od niewielkich włamań po zabójstwa, w tym morderstwo policjantki Michelle Kiesewetter. Seria przestępstw rozciągała się przez Europę Środkową, przy czym Niemcy były miejscem, w którym upiór działał najczęściej. Powiązano go jednak także z ponadtuzinem przestępstw Austrii, kolejnym kraju, do którego regularnie wracał. Śledczy rozkładali ręce. Choć odkryto pewne tropy dotyczące wędrownego stylu życia sprawcy, używania narkotyków i możliwego leczenia psychiatrycznego, pewne było tylko jedno. Szef Policji Kryminalnej Górnej Austrii stwierdził, jedyna hipoteza jaką zamierzamy przyjąć jest taka, że to musi być kobieta.

Podczas gdy detektywi ścigali dosłownego ducha, prawdziwi sprawcy pozostawali bezkarni. Amerykańska komedia Różowa Pantera miała premierę w 1963 roku. Film opowiada historię niezdarnego inspektora Jacques Clouseau, który tropi złodzieja klejnotów znanego jako Upiór, zanim ten zdobędzie bezcenny diament o nazwie Różowa Pantera. Film odniósł międzynarodowy sukces i doczekał się animowanego spin-offu o tym samym tytule. Dwa lata po zidentyfikowaniu upiora z Heilbronu, policja nadal nie była bliżej rozwiązania wielu morderstw błędnie mu przypisywanych, w tym zabójstwa policjantki Michelle Kiesewetter.

Tuż przed końcem nagrania Różowa Pantera siedziała rozdarta w fotelu, oglądając relacje medialne z pogrzebu policjantki Michelle Kiesewetter. Następnie na ekranie pojawił się pistolet. Była to służbowa broń Michelle, skradziona jej przez zabójców tuż po morderstwie. Film kończył się sceną, w której zirytowana Różowa Pantera wskazywała na napis widniący na ekranie. Narodowo-socjalistyczne podziemie. Uwe Bynhardt i Uwe Mundlos dorastali w mieście Jena, 300 km na północny wschód od Heilbronu. Jak podał The Guardian, Jena od dawna była bastionem środowisk o skrajnie prawicowych poglądach.

Napady były dla tej dwójki sposobem finansowania NSU. Ich plan się nie powiódł i obaj musieli uciekać na rowerach. Schronili się w przyczepie kempingowej wynajętej przez Binharta, gdzie zamierzali przeczekać, aż sytuacja się uspokoi. Obaj mężczyźni nie mieli pojęcia, że byli potajemnie śledzeni od miejsca nieudanego napadu aż do aktualnej kryjówki. Gdy zorientowali się, że są otoczeni, Binhart i Mundlos zawarli pakt. Po podpaleniu przyczepy, Mundlos śmiertelnie postrzelił Binharta w głowę, po czym skierował broń na siebie. W pozostałościach przyczepy policja odkryła kilka sztuk broni, w tym pistolet służbowy wydany policjantce Michelle Kiesewetter. Sprawdzenie rejestracji przyczepy wykazało, że był to jeden z pojazdów namierzonych w policyjnej obławie krótko po zabójstwie Michelle.

Kajdanki należały do funkcjonariuszki Michel Kizeweter. Niemieckie władze były przekonane, że za zabójstwo Michel Kiesewetter odpowiadali Uwe Bynhardt i Uwe Mundlos. Badanie pistoletu CZ wykazało, że była to broń użyta w pozostałych dziewięciu morderstwach przypisywanych NSU. Tymczasem Beate Scheippe uciekała, przemieszczając się po Niemczech koleją. W pewnym momencie podróży wysłała kopię DVD z Różową Panterą do różnych redakcji. Płyta i wyznania NSU szybko trafiły na czołówki ogólnokrajowych mediów. 8 listopada 2011 roku minęły cztery dni od śmierci Uwego Bonharta i Uwego Mundlosa. Na policję w Jenie, gdzie powstało NSU, zadzwonił telefon.

Gdy funkcjonariuszka podniosła słuchawkę, usłyszała kobiecy głos. Tu Beate Szejpe. To mnie szukacie. Lokalny posterunek nie wiedział, że Beate Szejpe była poszukiwana w związku ze zbrodniami NSU, więc funkcjonariuszka zakończyła połączenie. Niedługo później Szejpe sama zgłosiła się do władz. Beatę Szejpe postawiono zarzuty dotyczące wszystkich przestępstw przypisywanych NSU. Obejmowały one zabójstwa dziewięciu tureckich mężczyzn, dwa zamachy bombowe, usiłowanie zabójstwa funkcjonariusza Martina Arnolda oraz zabójstwo jego policyjnej partnerki, funkcjonariuszki Michelle Kizeweter. Czterech mężczyzn oskarżono również jako wspólników i nakazano im stanąć przed sądem razem ze Szejpe.

Michelle Kiesewetter miała kuzynkę o imieniu Ania, która również była policjantką. Jak podał World Socialist Website, w 2014 roku Ania powiedziała Komisji Parlamentarnej, że jej córka Michelle mogła mieć powiązania z neonazistowską grupą o nazwie Blood and Honor. Ania przyznała też, że w przeszłości sama miała związki ze skrajną prawicą, w tym ze zwolennikami NSU. Stwierdziła, że jej ojciec, który był policjantem oraz jej mąż, pracownik ochrony, również mieli kontakty z grupami neonazistowskimi. Komisja śledcza uznała, że być może Michelle Kiesewetter wiedziała zbyt wiele o działaniach NSU. Ustalono również, że co najmniej dwóch z dziesięciu funkcjonariuszy, w tym główny śledczy przydzielony do sprawy Michelle Kiesewetter, należało kiedyś do skrajnie rasistowskiej organizacji Ku Klux Klan.