Sprawa 105: Kobieta bez twarzy

Mimo oferowanej nagrody nadal milczał. Tropy zaczęły się urywać i spośród 18 zabójstw badanych przez policję w Heilbronne w 2007 roku, jedyną niewyjaśnioną sprawą pozostało morderstwo Michel Kiesewetter. Tymczasem upiór z Heilbronne dopiero się rozkręcał. Casefile wróci za chwilę. Dziękujemy za wspieranie nas poprzez wysłuchanie sponsorów tego odcinka. There's one thing no one understands about what happened here in Chamberlain. Śmiała, nowa interpretacja bestsellerowej powieści Stephena Kinga Carrie.

Do tej pory nie zdawali sobie sprawy, że odpowiedź cały czas mieli przed oczami. We Frickenhausen w Niemczech, 90 km na południe od Heilbronn znajduje się zakład produkcyjny firmy Greiner Bio One. To przedsiębiorstwo z branży biomedycznej specjalizuje się w opracowywaniu i produkcji wysokiej jakości produktów laboratoryjnych. W czasie, gdy upiór z Heilbronu siał po strach, Greiner Bio One zajmowało się produkcją bawełnianych wymazówek używanych w laboratoriach w całej Europie. Niektóre jednostki policji wykorzystywały je również do zabezpieczania DNA na miejscach zbrodni. W niemieckim zakładzie produkcyjnym Greiner Bio One pracowała 71-letnia kobieta.

Była wieloletnio pracownicą, a jej zadaniem było pakowanie bawełnianych wymazówek w fabryce. To właśnie ta kobieta pochodzenia wschodnioeuropejskiego była upiorem z Heilbronu. Tyle, że była całkowicie niewinna. Nieświadomie, podobnie jak wszyscy inni, zanieczyszczała wymazówki własnym DNA. Odkryto to w 2009 roku, gdy śledczy zauważyli, że DNA upiora z Heilbronu pojawiało się wyłącznie na miejscach zbrodni, gdzie używano wymazówek firmy Greiner Bio One. Laboratoria kryminalistyczne korzystające z wymazówek innych producentów nigdy nie przypisały żadnej sprawy upiorowi. Jeden ze śledczych wyjaśnił sprawę skażenia gazecie Bild.

Te rzeczy były podwójnie pakowane. Uważaliśmy je za mercedesy wśród wymazówek. Reklamowano je jako sterylne. I rzeczywiście takie były. Zostały poddane procesowi usuwającemu wszystkie bakterie, grzyby i wirusy. Ale ten proces nie niszczył DNA. Po prostu nie były projektowane do pobierania materiału genetycznego. Dlatego technicy kryminalistyczni z trzech krajów przez lata znajdowali to samo DNA na dziesiątkach miejsc zbrodni. Griner BioOne International rozwinęło tę kwestię. Firma ogłosiła, że wymazówki sterylizowane promieniowaniem jonizującym były sterylne do zastosowań medycznych, ale nigdy nie zostały certyfikowane do analiz DNA, ponieważ istniejących zanieczyszczeń nie dało się usunąć w procesie sterylizacji.

Gdy funkcjonariuszka podniosła słuchawkę, usłyszała kobiecy głos. Tu Beate Szejpe. To mnie szukacie. Lokalny posterunek nie wiedział, że Beate Szejpe była poszukiwana w związku ze zbrodniami NSU, więc funkcjonariuszka zakończyła połączenie. Niedługo później Szejpe sama zgłosiła się do władz. Beatę Szejpe postawiono zarzuty dotyczące wszystkich przestępstw przypisywanych NSU. Obejmowały one zabójstwa dziewięciu tureckich mężczyzn, dwa zamachy bombowe, usiłowanie zabójstwa funkcjonariusza Martina Arnolda oraz zabójstwo jego policyjnej partnerki, funkcjonariuszki Michelle Kizeweter. Czterech mężczyzn oskarżono również jako wspólników i nakazano im stanąć przed sądem razem ze Szejpe.

I dopóki nie zostaną one pociągnięte do odpowiedzialności. Chcemy sprawiedliwości. Prawnicy Beatę Szejpę złożyli apelację, która później została odrzucona. Powód, dla którego NSU zaatakowało funkcjonariuszy Michel Kizeweter i Martina Arnolda pozostaje tajemnicą. Teza, że zostali obrani za cel ze względu na broń służbową lub przyjęte narkotyki, choć początkowo łatwo przyjęta, z czasem straciła na znaczeniu. Pojawiła się jednak inna teoria, która pomaga rzucić światło na to, dlaczego sprawcy odstąpili od swojego typowego rasistowskiego modus operandi i zaatakowali dwoje policjantów.