Odzyskując krzyk: Aleksandra Nowak
Nosimy w sobie gniew naszych matek, babek i prababek. Dyscyplinowane i uciszane kobiety od dawna wypierały swoją złość. O tym, jak wielką szkodę nam robi tłumienie emocji, oraz kto ma prawo do złości rozmawiam z Aleksandrą Nowak, dziennikarką, kulturoznawczynią, współtwórczynią feministycznego magazynu „G’rls Room” i berlinśkiej przestrzeni dla kobiet Adelphi Space.Powracamy we wspomnieniach do rewolucyjnej jesieni 2020 roku, kiedy Trybunał Konstytucyjny zaostrzył prawo aborcyjne, wydając wyrok na Polki. Na fali tego gniewu powstała książka Aleksandry Nowak, „Wyp***dalać! Historia kobiecego gniewu, ” doskonale oddająca siłę wspólnotowego doświadczenia złości, jakie przyniosły strajki kobiet i czarne protesty.Ten odcinek to pewnego rodzaju trening uwalniania złości. Rozmawiamy z Olą o tym, jak z gniewu zrobić użytek, spożytkować jego energię i przekuć ją w emancypacyjne działanie.
Ja na pewno czułam, że po tych protestach nic już nie będzie takie samo. Dla mnie indywidualnie było to tak silne, wspólnotowe przeżycie. Ale też z rozmów wiem, że wiele osób właśnie czuło absolutnie podobnie i w książce analizuję Wszystko to, co się zmieniło za sprawą tego wybuchu gniewu i tutaj możemy z jednej strony przyglądać się statystykom, analizować chociażby sondaże dotyczące poparcia dla liberalizacji przepisów dotyczących aborcji, ale możemy też spojrzeć na takie historie mniej oczywiste, to znaczy analizowałam bardzo dużo również W PiSu, w kobiet, czy to w mediach społecznościowych, czy w jakichś zamkniętych grupach, do których należałam, które bardzo często deklarowały, że na fali tego gniewu, który dotyczył jakoś protestów, dokonywały absolutnie radykalnych zmian w swoich życiach.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podcast zaczyna się z powitaniem i przedstawieniem gościa, Aleksandra Nowak, autorki książki o gniewie.
Rozdział opisuje emocje związane z gniewem podczas protestów i jej osobiste doświadczenie.
Rozdział opowiada o trudnościach z wydaniem z siebie emocji i zaciśniętym gardle, a także o wpływie procesu socjalizacji.
Rozdział omawia narracje patriarchy, które infantylizują złość i blokują jej wyrażenie.
Rozdział omawia gniew jako źródło wiedzy i porównuje protesty do grupowej terapii, w której uczestniczą kobiety.
Rozdział opowiada o procesie stopniowego rozciągania emocjonalnego podczas protestów i doświadczeniach gniewu.
Rozdział opowiada o doświadczeniach aborcji i gniewu, a także o znaczeniu tych doświadczeń dla kobiety i jej pokolenia.
Rozważania nad złością jako silnej emocji mobilizującej, ale także destruktywna, a jej zrozumienie jako kluczowego dla procesu zmiany. Analiza własnej relacji ze złością i jej zjawisk.
Refleksje na temat procesu pisania książki, jego motywacji i wpływu na osobistą relację ze złością.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Nosimy w sobie gniew naszych matek, babek i prababek. Dyscyplinowane i uciszane kobiety od dawna wypierały swoją złość. O tym, jak wielką szkodę nam robi tłumienie emocji, oraz kto ma prawo do złości rozmawiam z Aleksandrą Nowak, dziennikarką, kulturoznawczynią, współtwórczynią feministycznego magazynu „G’rls Room” i berlinśkiej przestrzeni dla kobiet Adelphi Space.
Powracamy we wspomnieniach do rewolucyjnej jesieni 2020 roku, kiedy Trybunał Konstytucyjny zaostrzył prawo aborcyjne, wydając wyrok na Polki. Na fali tego gniewu powstała książka Aleksandry Nowak, „Wyp***dalać! Historia kobiecego gniewu, ” doskonale oddająca siłę wspólnotowego doświadczenia złości, jakie przyniosły strajki kobiet i czarne protesty.
Ten odcinek to pewnego rodzaju trening uwalniania złości. Rozmawiamy z Olą o tym, jak z gniewu zrobić użytek, spożytkować jego energię i przekuć ją w emancypacyjne działanie.