Odzyskując krzyk: Aleksandra Nowak
Nosimy w sobie gniew naszych matek, babek i prababek. Dyscyplinowane i uciszane kobiety od dawna wypierały swoją złość. O tym, jak wielką szkodę nam robi tłumienie emocji, oraz kto ma prawo do złości rozmawiam z Aleksandrą Nowak, dziennikarką, kulturoznawczynią, współtwórczynią feministycznego magazynu „G’rls Room” i berlinśkiej przestrzeni dla kobiet Adelphi Space.Powracamy we wspomnieniach do rewolucyjnej jesieni 2020 roku, kiedy Trybunał Konstytucyjny zaostrzył prawo aborcyjne, wydając wyrok na Polki. Na fali tego gniewu powstała książka Aleksandry Nowak, „Wyp***dalać! Historia kobiecego gniewu, ” doskonale oddająca siłę wspólnotowego doświadczenia złości, jakie przyniosły strajki kobiet i czarne protesty.Ten odcinek to pewnego rodzaju trening uwalniania złości. Rozmawiamy z Olą o tym, jak z gniewu zrobić użytek, spożytkować jego energię i przekuć ją w emancypacyjne działanie.
Cześć, witajcie w kolejnym odcinku podcastu Call to Action!. Dzisiaj będziemy się trochę gniewać, burzyć, bez cenzury. Z moją gościnią opowiemy o emancypacyjnej sile gniewu. Takiej sile napędzającej do zmiany, ale w ogóle przyjrzymy się tej emocji, temu w ogóle zjawisku, rozłożymy go na różne czynniki. Jak zrobić z niego użytek? Jak spożytkować jego wielką energię i przekuć ją w działanie? Jest dzisiaj ze mną Aleksandra Nowak. Cześć, bardzo mi miło. Wspaniale tutaj gościć. No z Olą mógłbym się spotkać na wielu różnych poziomach i o wielu różnych właśnie projektach rozmawiać, bo Ola jest i dziennikarką, kulturoznawczynią, aktywistką, współtwórczynią feministycznego magazynu Girls Room.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podcast zaczyna się z powitaniem i przedstawieniem gościa, Aleksandra Nowak, autorki książki o gniewie.
Rozdział opisuje emocje związane z gniewem podczas protestów i jej osobiste doświadczenie.
Rozdział opowiada o trudnościach z wydaniem z siebie emocji i zaciśniętym gardle, a także o wpływie procesu socjalizacji.
Rozdział omawia narracje patriarchy, które infantylizują złość i blokują jej wyrażenie.
Rozdział omawia gniew jako źródło wiedzy i porównuje protesty do grupowej terapii, w której uczestniczą kobiety.
Rozdział opowiada o procesie stopniowego rozciągania emocjonalnego podczas protestów i doświadczeniach gniewu.
Rozdział opowiada o doświadczeniach aborcji i gniewu, a także o znaczeniu tych doświadczeń dla kobiety i jej pokolenia.
Rozważania nad złością jako silnej emocji mobilizującej, ale także destruktywna, a jej zrozumienie jako kluczowego dla procesu zmiany. Analiza własnej relacji ze złością i jej zjawisk.
Refleksje na temat procesu pisania książki, jego motywacji i wpływu na osobistą relację ze złością.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Nosimy w sobie gniew naszych matek, babek i prababek. Dyscyplinowane i uciszane kobiety od dawna wypierały swoją złość. O tym, jak wielką szkodę nam robi tłumienie emocji, oraz kto ma prawo do złości rozmawiam z Aleksandrą Nowak, dziennikarką, kulturoznawczynią, współtwórczynią feministycznego magazynu „G’rls Room” i berlinśkiej przestrzeni dla kobiet Adelphi Space.
Powracamy we wspomnieniach do rewolucyjnej jesieni 2020 roku, kiedy Trybunał Konstytucyjny zaostrzył prawo aborcyjne, wydając wyrok na Polki. Na fali tego gniewu powstała książka Aleksandry Nowak, „Wyp***dalać! Historia kobiecego gniewu, ” doskonale oddająca siłę wspólnotowego doświadczenia złości, jakie przyniosły strajki kobiet i czarne protesty.
Ten odcinek to pewnego rodzaju trening uwalniania złości. Rozmawiamy z Olą o tym, jak z gniewu zrobić użytek, spożytkować jego energię i przekuć ją w emancypacyjne działanie.