Odzyskując krzyk: Aleksandra Nowak
Nosimy w sobie gniew naszych matek, babek i prababek. Dyscyplinowane i uciszane kobiety od dawna wypierały swoją złość. O tym, jak wielką szkodę nam robi tłumienie emocji, oraz kto ma prawo do złości rozmawiam z Aleksandrą Nowak, dziennikarką, kulturoznawczynią, współtwórczynią feministycznego magazynu „G’rls Room” i berlinśkiej przestrzeni dla kobiet Adelphi Space.Powracamy we wspomnieniach do rewolucyjnej jesieni 2020 roku, kiedy Trybunał Konstytucyjny zaostrzył prawo aborcyjne, wydając wyrok na Polki. Na fali tego gniewu powstała książka Aleksandry Nowak, „Wyp***dalać! Historia kobiecego gniewu, ” doskonale oddająca siłę wspólnotowego doświadczenia złości, jakie przyniosły strajki kobiet i czarne protesty.Ten odcinek to pewnego rodzaju trening uwalniania złości. Rozmawiamy z Olą o tym, jak z gniewu zrobić użytek, spożytkować jego energię i przekuć ją w emancypacyjne działanie.
Takie upupianie nas, traktowanie jako dziewczynki, które jeszcze nic nie wiedzą o świecie, nie mają się prawa wypowiadać. Odzyskując krzyk. Złość może być traktowana wręcz jako szalenie zagrażająca, no bo ona rzeczywiście zagraża, ale trochę w innym sensie zagraża temu status quo, zagraża porządkowi społecznemu. I przywołuję tam przykład reakcji, z którymi spotkała się Greta Thunberg po jednym ze swoich przemówień, w ramach których przez jednego z konserwatywnych publicystów w Stanach została porównana do
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podcast zaczyna się z powitaniem i przedstawieniem gościa, Aleksandra Nowak, autorki książki o gniewie.
Rozdział opisuje emocje związane z gniewem podczas protestów i jej osobiste doświadczenie.
Rozdział opowiada o trudnościach z wydaniem z siebie emocji i zaciśniętym gardle, a także o wpływie procesu socjalizacji.
Rozdział omawia narracje patriarchy, które infantylizują złość i blokują jej wyrażenie.
Rozdział omawia gniew jako źródło wiedzy i porównuje protesty do grupowej terapii, w której uczestniczą kobiety.
Rozdział opowiada o procesie stopniowego rozciągania emocjonalnego podczas protestów i doświadczeniach gniewu.
Rozdział opowiada o doświadczeniach aborcji i gniewu, a także o znaczeniu tych doświadczeń dla kobiety i jej pokolenia.
Rozważania nad złością jako silnej emocji mobilizującej, ale także destruktywna, a jej zrozumienie jako kluczowego dla procesu zmiany. Analiza własnej relacji ze złością i jej zjawisk.
Refleksje na temat procesu pisania książki, jego motywacji i wpływu na osobistą relację ze złością.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Nosimy w sobie gniew naszych matek, babek i prababek. Dyscyplinowane i uciszane kobiety od dawna wypierały swoją złość. O tym, jak wielką szkodę nam robi tłumienie emocji, oraz kto ma prawo do złości rozmawiam z Aleksandrą Nowak, dziennikarką, kulturoznawczynią, współtwórczynią feministycznego magazynu „G’rls Room” i berlinśkiej przestrzeni dla kobiet Adelphi Space.
Powracamy we wspomnieniach do rewolucyjnej jesieni 2020 roku, kiedy Trybunał Konstytucyjny zaostrzył prawo aborcyjne, wydając wyrok na Polki. Na fali tego gniewu powstała książka Aleksandry Nowak, „Wyp***dalać! Historia kobiecego gniewu, ” doskonale oddająca siłę wspólnotowego doświadczenia złości, jakie przyniosły strajki kobiet i czarne protesty.
Ten odcinek to pewnego rodzaju trening uwalniania złości. Rozmawiamy z Olą o tym, jak z gniewu zrobić użytek, spożytkować jego energię i przekuć ją w emancypacyjne działanie.