Ile jest prawdy w żartach o rynku pracy?

Choć bohaterów tamtych wydarzeń już dawno nie ma w naszym gronie, plansza pozostałaby przypominać, że tak kiedyś było. Na marginesie tamten wniosek miał zdecydowanie więcej mankamentów, ale prasie spodobał się akurat ten brak zaznaczenia czy wizytówki mają być nowe czy używane, więc postanowiła to wyeksponować. Media zareagowały też błyskawicznie, gdy jeden z dyrektorów urzędów pracy na swoim osobistym profilu w mediach społecznościowych zamieścił ponury dowcip o kliencie, który pyta o jakieś fajne oferty pracy w urzędzie pracy. Dowiaduje się, że jest jedna taka lekka, łatwa i przyjemna za całe 10 tysięcy złotych. Klient na to, pan żartuje. Urzędnik zaś odpowiada, pan zaczął. Była to smutna konstatacja jakości propozycji zatrudnienia, które wówczas trafiały do PUP, co było przedmiotem licznych dyskusji i doprowadziło między innymi do zmiany przepisów, choć nie tak radykalnych, jak pierwotnie zakładano.

Mianowicie, w pierwotnych założeniach reformy polityki rynku pracy proponowano, by każda firma, która skorzystała z jakiejkolwiek formy pomocy publicznej była zobligowana do składania ofert pracy również do urzędów pracy. Jak pokazały analizy, pracodawcy niechętnie składali, co ciekawsze, propozycje zatrudnienia do PUP, ponieważ mieli negatywny wizerunek osób bezrobotnych, Których synonimem stał się w pewnym momencie w Polsce Ferdek Kiepski. Negatywny obraz samych urzędów jako archaicznych i nieskutecznych. oraz wyobrażenia o daleko posuniętej biurokratyzacji. Za to ci, którzy wybierali niepubliczne agencje zatrudnienia zwracali uwagę, że taka agencja to też biznes, a zatem powinna rozumieć ich potrzeby. Wybierali więc usługi płatne zamiast publicznych, bezpłatnych.