Przywódca też człowiek

I więc jeżeli Ewangelia Jana powstała około 90-95 roku, jak szacują bibliści, to jest już około 30 lat na kopiowanie i rozpowszechnianie tych trzech pierwszych Ewangelii, Ewangelii synoptycznych. Zatem można powiedzieć, że Jan kiedy pisał swoje dzieło znał te Ewangelie, wiedział co w nich było napisane. Wiedział też o upadku powstania żydowskiego w 70 roku, o represjach, jakie spotkały Żydów, o rozproszeniu. Wszystko to Jan wiedział i postanowił napisać dzieło, w którym skupił się na tożsamości Jezusa jako Syna Bożego i Mesjasza oraz na wierze. Czym jest wiara?

I duch rywalizacji znowu się odezwał, prawda? Jakże realistyczny jest ten opis. Jakże ludzki. Jak bardzo uczciwie są przedstawieni naśladowcy Jezusa. Jak bardzo po ludzku i takich Jezus używał. Zatem, jakie znaczenie dla nas ma to spotkanie nad Jeziorem Galilejskim? Wydaje się po pierwsze, że jest ono nieprzypadkowe, daje się powiązać z narracją pozostałych Ewangelii i cały epizod opisany jest bardzo realistycznie. To zdezorientowanie uczniów świadczy o tym, że nie rozumieli jeszcze Bożego Planu wobec nich. Tym bardziej więc należy przypuszczać, że nie wymyślili historii ze Zmartwychwstaniem. To Zmartwychwstanie musiało się wydarzyć naprawdę i co więcej, to Zmartwychwstanie Jezusa ich zaskoczyło, co tym bardziej wzmacnia wiarygodność Zmartwychwstania.