Paliwo do zmiany

I pewnie już to wiele razy mówiliśmy, ale w każdej organizacji można ludzi po prostu podzielić. Jest takiego, co się nazywa dyfuzja informacji, innowacji. Krzywa dyspersji. Tak, krzywa dyspersji. Nieważne. To jest coś takiego jak zwykła krzywa Gaussa, która ma po lewej stronie ludzi, którzy się nazywają innowatorami. To są ludzie, którzy po prostu do nowości, oni je wręcz wymyślają. Potem mamy tak zwanych wczesnych naśladowców, czyli to są ludzie, którzy szukają nowości. Czyli były trzy samochody w mieście elektrycznym, to wiemy, kto je miał. To są ci ludzie. Potem jest wczesna większość. Jeżeli ci innowatorzy i te wcześni naśladowcy wypełnią odpowiednią ilość w populacji, to ta wczesna większość zaczyna ich naśladować, więc to cokolwiek oni tam, te elektryczne samochody niech będzie przyjęli, no to one się zaczynają upowszechniać.

Super. No i jedna to są widoczne, czyli duża liczba osób może po prostu zobaczyć wyniki. Widać, czy to jest prawda, czy tylko po prostu jakiś tam hype. Czyli, no właśnie, okej. Są jednoznaczne, czyli nie mogą podlegać interpretacji. To nie tak naprawdę z tego powodu, tylko Maciek coś tam zrobił. Dokładnie. Nie wiesz. No i właśnie. Znaczy oczywiście są zawsze osoby, które będą interpretować różne rzeczy, ale to znów nie trzeba się nimi przejmować. Tak, tylko żeby... Chodzi o większość. Tak, żeby też dobrze miało, żeby nie było teraz tak, że sobie odwrócicie skalę Gaussa i wpiprzycie w maruderów wszystkich. O, on jest maruderem. Ja się nie przyjmuję. Nie, maruderem jest 13,5%. 18. 18? No bo masz innowatorów razem z adopterami i oni są 18%. I tak zawsze mylę te procenty. Nieważne. Ale to mi się wydaje, że tam jest 13 albo 12,5%.