Zawód: Podróżniczka ft. Kasia Traczyk

I od tej decyzji wszystko się zaczyna, nie? Tak jak mówisz, że my wszyscy chcemy robić rzeczy. Ja gadałam o tym podcastie 4 lata. 4 lata! A ja zrobię, zrobię, no i co? I dopiero jak skończyło się wszystko w moim życiu, dosłownie co miesiąc miałam jakiś przypadek, tu mnie ze zwolnieniem czy tam, wiesz, bezrobociem, potem z jakąś relacją, wszystko mi się zaczęło sypać. I tak mi się zaczęło sypać, że nie miałam nic do stracenia. Ja mówię, okej, no to zrobię podcast. Robię podcast. Tak, tak, dokładnie. Jest tak jak u was i też jest dla mnie to ciekawe, bo a propos samej podróży, Leon podczas tej premiery mówił, że jedyną rzeczą taką, którą najlepiej pamięta z tej całej podróży, taka, która mu się jakby w tej pamięci wyryła, to było to, jak spotkał rekina. Jakiegoś ogromnego rekina, jak po prostu autobus i wpadł do wody z kajakiem. Ja w ogóle dostałam od razu spazmów, bo ja się w ogóle boję strasznie rekinów.

Jakie widzisz różnice między tą Kasią, którą byłaś w ogóle na początku tej podróży? No wiesz, tak wiele zmian zaszło we mnie i zachodzi cały czas. Dorastają mi dzieci, ja musiałam też to sobie przepracować. To też wiele kryzysów wywołało w naszym związku i w rodzinie, bo ja przez 10 lat byłam z dziećmi w domu. Robert był w korporacji, więc ja byłam pełnoetatową mamą. No i w momencie, kiedy ruszyliśmy w podróż, te role się trochę odwróciły, bo tata był cały czas, ja troszkę poszłam w odstawkę, też było mi to trudno zaakceptować, plus dorastanie naszego najstarszego syna, więc cały ten bunt nastoletni, z którym ja sobie nie mogłam poradzić, no bo Zastanawiałam się, gdzie jest mój słodki Leoś, tak?

Mówią troszkę po turecku, po rosyjsku, bo też spędziliśmy sporo czasu z taką rodziną z Rosji, którą poznaliśmy w Gruzji. No to jest absolutnie też... Super wartość tej podróży. W ogóle nie chcę spoilerować, ale jest taka scena w filmie właśnie, jak wasz najmłodszy siedzi i tłumaczy sobie z chłopcem z Niemiec i oni są tak uroczy w tym. I tak się bawią, na migi, pokazują sobie Lego, jakoś się tam dogadują i mówisz, że już to był też taki moment, początek. A teraz już się faktycznie nauczyli. Oni są lepsi od nas w ogóle. Leon jeszcze poszedł o krok dalej, bo on czyta książki po angielsku, słucha podcastów po angielsku. Konsumuje treści tylko po angielsku, więc on potrafi nas zaskoczyć, że my poprosimy, żeby w ogóle powtórzył, co on ma na myśli albo wytłumaczył nam po polsku, bo nie rozumiemy.

Myślę, że tak. I w ogóle oni są tak cudowni w tych wywiadach, jak na żywo ich widziałam, więc uwierzcie mi, ja widziałam na żywo. Pytania z publiczności lecą, a chłopaki Leon tak fajnie odpowiada. Totalnie po prostu inteligentne odpowiedzi. A właśnie, to o tym chciałam powiedzieć. On nas zaskoczył tym, Odkrył jakby, znaczy ja odkryłam, ja jestem strasznie dumna z niego, bo okazało się po tej pierwszej premierze piątkowej w Kinotece, syn, jak wróciliśmy do domu, Leon przyznał się Robertowi, że on przez kilka tygodni przygotowywał się samodzielnie do wywiadów publicznych. No nie. Konsumował treści, oglądał TEDxy, czytał jakieś artykuły. Ja mówię, synu, ale jakie artykuły? A znalazłem taki po angielsku artykuł 20 najbardziej popularnych wywiadów, przeprowadzonych wywiadów.