Zawód: Podróżniczka ft. Kasia Traczyk

Oddaliśmy do babci, absolutnie. Ale to jest w ogóle niesamowite, nawet jak dzieciaki właśnie tam miały coś sprzedawać i jest taka scena jak najmłodszy z waszych mówi nie, że on nie chce tego sprzedać, że dzieci też się musiały nauczyć tej drogi, nie? Dużo łatwiej im to przyszło. Jedyne co teraz mają w takim większym zapasie to są klocki Lego, które uwielbiają, ale oni super też się odnaleźli i zauważyliśmy my wszyscy, cała nasza rodzina, że my w ogóle nie potrzebujemy rzeczy do życia, że możemy chodzić w jednym t-shircie przez tydzień, I wiesz, ta grupa też podróżników, którą się otaczamy, szczególnie przez te pierwsze trzy lata naszej podróży, bo od roku rzeczywiście bardzo samotnie podróżowaliśmy przez Stany, no oni też mają podobny mindset do nas, podobne marzenia.

No nie wiem. Zwłaszcza, że też to jest smutny aspekt, taki najgorszy, że nie każdy do tej emerytury nawet doczeka. Ja też mam taką sytuację rodzinną, że właśnie miałam taką Osoby, które bardzo czekały na tę emeryturę. Cały czas korporacje, korporacje, wiesz, dyrektor i tak dalej. No i nawet nie doczekał do tej emerytury zupełnie, 45 lat. I do dzisiaj pamiętam, że mamy taki jego kalendarz, wiesz, miesięczny i on ma zapisane dni wolności, czyli dni urlopowe. I patrzysz na taki kalendarz, gdzie człowieka już nie ma, tam jest tak 20 dni w roku, kiedy on był, żył. I masz takie, kurde, czy ja tak chcę? Czy ja tak chcę? W sensie, czy można to odwrócić? W sensie, ja nie mówię totalnie, żeby nie pracować, ale można odwrócić inaczej, tak jak wy to robicie. Bo przecież wy pracujecie, masz swoją markę, macie nawet chyba dwie marki, tak? Bo jeszcze Robert robi tam... The Big 5 Family jest naszą marką osobistą, bo na Instagramie mamy konto i współpracujemy z markami.

Gdzie jest mój pierworodny, najukochańszy? Co się z nim dzieje? A on sam stoczył ze sobą walkę. Ale moim zdaniem jest to też niesamowicie wartościowe, że my byliśmy cały czas w tym jego dojrzewaniu, tak? Że byliśmy obecni i mogliśmy na każde jego potrzeby zareagować praktycznie natychmiast. Tak jak reagujemy na potrzeby młodszych chłopców. Teraz drugi syn wchodzi w ten okres dojrzewania. No i same zmiany we mnie. Ja też trochę się uwolniłam z tej roli mamy pełnoetatowej, więc wróciłam do tej Kasi, którą kiedyś byłam.

Mówią troszkę po turecku, po rosyjsku, bo też spędziliśmy sporo czasu z taką rodziną z Rosji, którą poznaliśmy w Gruzji. No to jest absolutnie też... Super wartość tej podróży. W ogóle nie chcę spoilerować, ale jest taka scena w filmie właśnie, jak wasz najmłodszy siedzi i tłumaczy sobie z chłopcem z Niemiec i oni są tak uroczy w tym. I tak się bawią, na migi, pokazują sobie Lego, jakoś się tam dogadują i mówisz, że już to był też taki moment, początek. A teraz już się faktycznie nauczyli. Oni są lepsi od nas w ogóle. Leon jeszcze poszedł o krok dalej, bo on czyta książki po angielsku, słucha podcastów po angielsku. Konsumuje treści tylko po angielsku, więc on potrafi nas zaskoczyć, że my poprosimy, żeby w ogóle powtórzył, co on ma na myśli albo wytłumaczył nam po polsku, bo nie rozumiemy.