Zawód: Podróżniczka ft. Kasia Traczyk

Czy jest coś takiego? Boże, będę okrutna. Dawaj. Ostatni rok spędziliśmy w Stanach. Amerykanie są niezwykle otwartymi ludźmi, uśmiechniętymi. Są w stanie powiedzieć człowiekowi, że ma piękną sukienkę, po prostu przechodząc ulicą. Zagadują, co robimy, w ogóle jak to się stało, że my podróżujemy. My spędzamy godziny na rozmowach z obcymi ludźmi tam. I słuchaj, no ten nawyk nam już, nie tylko po Stanach, ale już po tych czterech latach, gdzie Turcy są niesamowicie gościnnym narodem, bardzo otwartym. Oni z kolei przychodzili do nas za każdym razem z koszykami wypełnionymi warzywami i owocami, bo wierzą w to, że jak oni się podzielą, to Allah da im jeszcze więcej.

Wiadomo, że masz z tego korzyści, no ale te korzyści, no masz jeden samochód, coraz też drugi samochód, sąsiad kupił lepszy samochód, wymieniasz swój samochód, więc zapętlasz się w tym i pytanie, gdzie jest ta granica, gdzie jest ten moment, Boże, ja chcę żyć, a nie przeżyć to życie, tak? Żreć to życie. Właśnie Robert coś takiego powiedział, że wszyscy czekają na przyszłość, bo zawsze mówisz, że na tą emeryturę się czeka, a wy tą przyszłość... Odwróciliśmy. Odwróciliście sobie po prostu tą... No, bo nie wiem, czy ja w wieku emerytalnym, nie wiem jaka jest teraz ta granica, 65 lat, może 70? Chyba tak, u kobiet jest chyba 60. Możliwe. Nie myślę o tym nawet. No nie wiem, czy miałabym siłę wyruszyć w tą podróż i przeżywać to, skakać z tych skał, chodzić po linie i chodzić na tygodniowe wyprawy w góry, tak?