Zawód: Podróżniczka ft. Kasia Traczyk

Ja wróciłam do malowania. Już nie maluję kaloryferów, ale rzeczywiście tworzę sobie taki pamiętnik wizualny i te piękne momenty, które mnie poruszają. Czyli na przykład ostatnie spotkanie z wielorybami czy z rekinami wielorybimi w Meksyku. Też powstały piękne, małe obrazki z tego. Mnóstwo jest takich rzeczy, naprawdę ciężko, mogłabym to wymieniać godzinami, ale to jest, czy spotkania z ludźmi, czy z lokalsami, takich stresujących sytuacji, które też mogą w jakiś sposób oddziaływać, to nie jestem w stanie... Ja pamiętam te rakiety, bo w podcastie słyszałam, że te rakiety... No tak, to był moment w Armenii, kiedy Azerbejdżan zaatakował Armenię i rzeczywiście byliśmy gdzieś w kanionie, nie mieliśmy dostępu do internetu,

Słyszeliśmy jakieś wybuchy. Mój Robert, który jest optymistą, powiedział, że to pewnie butla gazowa w wiosce, więc się nic nie martw, a robiliśmy akurat szkołę z dzieciakami. No ale następnego dnia, jak wyjechaliśmy z kanionu, okazało się, że to był atak ostrzał rakietowy z Azerbejdżanu. No i to też był ten okres tuż po wybuchu wojny w Ukrainie, ataku na Ukrainę. Więc to odpaliły się jakieś takie emocje we mnie, o których nawet nie wiedziałam, że mój mózg jest w stanie w 10 minut przygotować nas na najgorsze, że jesteśmy w stanie przygotować plecaki, ubrania. Do tej pory chyba mam taki plecak ewakuacyjny, w razie czego dostępny gdzieś zawsze pod ręką w samochodzie. My też zaczęliśmy wszyscy mieć w sumie podczas tej sytuacji z Ukrainą, wszyscy dosłownie zaczęli w domach przygotowywać te plecaki.