Wiarygodni Świadkowie (#02) - Dawid Werner | KRÓLESTWO NIE DO POWSTRZYMANIA

Było dla mnie ono nie lada wyzwaniem. Myślę, że jak przeczytamy ten fragment, dla każdego z nas może się wydawać zagadkowy, może taki zaskakujący, dziwny. Z Michałem się chwilę rozmawiałem, że jak to zastosować, że to będzie naprawdę duże wyzwanie, ale myślę, że z Bożą pomocą. Z pomocą Ducha Świętego damy radę. Przejdźmy do historii wyboru następcy Judasza, tego apostoła, którego brakowało w liście dwunastu, nowego apostoła, tego dwunastego apostoła. Bo tego dotyczy dzisiejsza historia, dzisiejszy fragment. Więc przeczytajmy od 15 do 26 wersetu. Czytamy tak. A w owych dniach stanął Piotr wśród braci.

A było tam zebrane grono około 120 osób i rzekł. Mężowie bracia, musiało się wypełnić pismo, w którym Duch Święty przepowiedział przez usta Dawida o Judaszu, który stał się przywódcą tych, co pojmali Jezusa, bo został on zaliczony do naszego grona i miał udział w tej służbie. Dziękuję. On to za zatrzymaną zapłatę za nieprawość nabył pole, a upatrzy pęk na dwoje i wypłynęły wszystkie wnętrzności jego. I stało się to wiadome wszystkim mieszkańcom Jerozolimy.

Przeczytaliśmy historię wyboru dwunastego apostoła z zasadnym opisem śmierci Judasza. Możemy sobie wyobrazić, że była to mniej więcej podobna sytuacja, że było zgromadzenie, jest tutaj opisane, że było 120 mężczyzn, zaraz wam wyjaśnię dlaczego Łukasz decyduje się tak szczegółową informację zawrzeć, ale możemy sobie wyobrazić mniej więcej grupę tej ilości, może jakby dzieci wróciły, byłoby nas tutaj około 120, może by była większa i nagle jeden z nich wstaje i zaczyna przemawiać. Piotr. Ale pytanie, czego możemy się nauczyć z tego fragmentu? O Bogu, o nas. Jak możemy zastosować tą historię też do naszego życia? Na początek chcę tylko powiedzieć i też nie uschadniałem tego z Radą, ale jestem pewien, że nie są to wskazówki do tego, jak powinno funkcjonować przywództwo w Kościele.

Dalej w 16 wersecie Piotr nawiązuje w swojej przemowie do proroctw w psalmach. Dosyć zagadkowych, możemy je troszkę skojarzyć, że tutaj prawdopodobnie chodzi o Judasza. Zaraz się postaram więcej wyjaśnić. Ale Piotr bardzo podkreśla, że wypełniły się pisma, Boże Słowo, proroctwa, które Bóg, Duch Święty przez Dawida zawarł w psalmach. One się wypełniły. I dalej w 17 czytamy, że Piotr w swoim wystąpieniu pokazuje właśnie, że powodem, dla którego te pismo musiało się wypełnić, było właśnie też to, że Judasz był właśnie jednym z tych dwunastu i on miał wyznaczony pewien udział w misji Jezusa. I następnie Łukasz przechodzi do takiego dosyć drastycznego, szczegółowego opisu tego, jak dokładnie umarł Judasz.

I właśnie na chwilę zatrzymajmy się przy tych dwóch wersetach. Jest to werset 18 i 19. On to za zatrzymaną zapłatę za nieprawość nabył pole, a upatrzy pękł na dwoje i wypłynęły wszystkie wnętrzności jego. I stało się to wiadome wszystkim mieszkańcom Jerozolimy. Także nazwano owe pole w ich własnym języku Akeldema. To jest pole krwi. Jeżeli kojarzymy opis śmierci Judasza z innej księgi, to może to w nas wywołać ten opis pewien zgrzyt. Że jak? Przecież ja myślałem, że Judasz inaczej umarł. Rodzi się pewien problem, bo właśnie z relacji Mateusza Mateusz mówi, że Judasz popełnił samobójstwo przez powieszenie i że kiedy oddał te krwawe pieniądze do świątyni, to kapłani kupili pole garncarza, na którym później ono miało służyć jako cmentarz.

Więc dlaczego Mateusz opisuje śmierć Judasza w zupełnie inny sposób? A tutaj mamy taki opis od Łukasza, który przypominam, że był lekarzem bardzo takim szczegółowym, bardzo dokładnie opisywał różne rzeczy. I myślę, że możemy tutaj się pokusić o pewne takie połączenie tych dwóch opisów, bo prawdopodobnie chodziło po prostu o to, że był to opis świadków i niektórzy ludzie mogli inaczej opisać to, co się naprawdę wydarzyło. I wierzę, że łącząc te dwa opisy możemy stwierdzić, że Judasz faktycznie się powiesił, że Mateusz jak o tym pisze, ale po jakimś czasie prawdopodobnie ten sznur po prostu pękł. I wiem, że jest to dosyć drastyczny opis tutaj, ale że możemy stwierdzić, że po jakimś czasie ten sznur pękł i ciało przez upadek się rozpadło.

A to, co kapłani kupili za pieniądze Judasza, można uznać za zakup dokonany za ich pośrednictwem. Więc to pole było kupione przez kapłanów. Ale było też tym samym polem, które jest w tych dwóch księgach, na którym zmarł Judasz i tak zwane pole krwi. Poświęciłem tutaj tę minutę na to, żeby to wyjaśnić, bo zaraz będzie to dla nas ważne, żeby zrozumieć proroctwo, które jest w tym fragmencie. Bo następnie właśnie czytamy Treść tych dwóch proroctw. Następnie czytamy treść proroctw z psalmów 69 i 109. I czytamy tam tak. Napisano bowiem w księdze psalmów. Niech siedziba jego stanie się pusta i niech nikt nie mieszka w niej.

A drugie proroctwo oraz a urząd jego niech weźmie inny. W pierwszym proroctwie tutaj czytamy, że chodzi o siedzibę zdrajcy i tam w psalmie jest bardzo jasno pokazane, że był to przeciwnik Sprawiedliwego, ktoś kto wystąpił wobec Sprawiedliwego i tutaj właśnie jest to, oczywiście chodzi o Judasza. Właśnie Judas staje się, to takie pole, na którym umiera, staje się miejscem właśnie, to jest ta jego siedziba. I tak jak czytaliśmy, że będzie to cmentarz, czyli nikt inny nie zamieszka już na tej ziemi. To jest wytłumaczenie tego proroctwa, że chodzi o Judasza, którego siedziba, te pole, na którym on zamieszkał, nie zostanie zamieszkane przez nikogo innego. A drugie proroctwo mówi o tym, że po prostu o przejęciu urzędu przez innego.

Wpadają bardzo takie jednoznaczne kryteria, kto może być wybrany na tego dwunastego apostoła. I czytamy, czytaliśmy przed chwilą, jak ten wybór zostaje, jak się on dokonuje. I wskazali dwóch. Józefa, zwanego Barsabą, którego też nazywano Justem, i Macieja. Potem modlili się tymi słowy. Ty, Panie, który znasz z serca wszystkich, wskaż tych dwóch jednego, którego ubrałeś, aby zajął miejsce w tej służbie i w posłannictwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby pójść na miejsce swoje. I tak jak czytaliśmy, że prawdopodobnie to zgromadzenie tych około stu, dwie stu braci przedstawia tych dwóch kandydatów. I pierwszy tak z pozoru wydaje się trochę bardziej, nie wiem, lepszym kandydatem, bo jak byśmy doczytali, to ten człowiek nazywa się Syn Sabatu.

Apostołowie, mając świadomość swojej roli urzędu w budowaniu Nowego Izraela, stwierdzili, że potrzebują dobrać tego dwunastego apostoła, aby kontynuować misję Jezusa i budować królestwo. Nie do powstrzymania. Teraz trudniejsza część. Co to wydarzenie dla nas oznacza? Chciałbym się podzielić z wami takimi trzema myślami, które myślę, że będą ważne dla nas. Po pierwsze, Bóg realizuje swój plan mimo ludzkiej niewierności. Bóg realizuje swój plan mimo ludzkiej niewierności. Ta historia Judasza jest taka bardzo mroczna. Zdrada, pieniądze, tragiczna śmierć.

Dosadny opis Łukasza nam to pokazuje. A jednak Piotr na początku swojego wystąpienia mówi coś zaskakującego. Musiało się wypełnić pismo. Nie znaczy to, że Bóg zmusił Judasza, wykręcił mu rękę do zdrady, ale oznacza, że ludzki grzech nie jest w stanie zatrzymać Bożego planu. Ludzki grzech nie jest w stanie zatrzymać Bożego planu. Judasz miał udział w tej służbie, miał przywilej bycia jednym z dwunastu, a jednak odwrócił się od Jezusa. Ale mimo tego misja Jezusa trwa dalej. Kościół istnieje dalej. Upadek ludzi nie zatrzymuje Bożego działania.