НА ПОРЯТУНОК ТРУСКАВСЬКИМ | Байки крайки

Na wiosnę, kiedy świniły wioski, wioski, gruszy, persyki i jabłka, i wiele innych roślin, chętnie wyznaczyli wśród duchów święty Pylustok, podczas którego różne istoty odziali tradycyjne kostiumy, które przedstawiały ich rodziny, i gotowali jedzenie z Pylustoka. Jabłkowskie, pękliwiedomiliacusanskie ponczeki, naczynieni powidłom z poliustok jabłoni. Czereszyński i Wysznęckie, wspólnymi zusiliami gotowali dostatnią ilość bigosu, skwaszonych poliustok, czereszni i wiśni. W swoim ciągu brzoskwiński, przyjechali ich swoim legendarnym, aromatnym czajem z poliustok persyka. Własztowali różnorodne konkursy, na przykład na poszycie najniżniejszego pleca z opadających na trawę kwiatów.

Także śpiewali piosenki napisane dawno, dawno pierwszymi duchami, opiekunami. To było jedno z najlepszych świąt i każdy, kto był kiedykolwiek zaproszony na święto Pylostok może potwierdzić ten fakt. Z wielką powagą i dbańczością wyznaczyli także czas zbierania wyjątkowych fruktów. Truskawscy rozpoczynali swoje świętowanie już nie raz na końcu marca i zaproszali porozmawiać na swoich kwiatkach na ogrodzie wszystkich sąsiadów. Ile było radości podczas tych tańczyk, banketów i śpiewów, które współpracowały z sezonem wrożenia. Grali na arfach z bagoniem duchmianego goroszku, na barobanach z skarlupki goricha, czy na brzaskalcach wypełnionych wysuszonymi żółtymi zierniatkami polonicy.