Bellmer. Niebiografia

Ekran jakiegoś starego, PRL-owskiego telewizora kineskopowego i na to nałożone są postaci mocniejszą kreską, większą ilością farby, bardzo mocno i zdecydowanie odróżniają się od tego świata. Jakby one nie chciały być w tym świecie. To jest świat okropny. To jest świat przerażający. Tym bardziej dla artysty, który oczywiście jest artystą nieszablonowym. Zadawał się z Salvadorem Dali, z surrealistami francuskimi. Nawet mamy tutaj spotkanie pokazane. Więc jest to ciężki los dla człowieka, który musi zmierzyć się, a właściwie jego sztuka musi zostać skonfrontowana z cenzorami.