Teatr emocji Leny Frankiewicz
Jej spektakle to opowieści o ludziach w momentach przełomu, o stracie, samotności, odrzuceniu, nadziejach. W jej teatrze emocje nie są dodatkiem do historii - są jej sercem. Porozmawiamy więc o tym, jak rodzi się scena, która porusza widza i dlaczego opowieści o ludzkiej wrażliwości wciąż są nam tak bardzo potrzebne. Z Leną Frankiewicz, reżyserką teatralną rozmawiała Małgorzata Żochowska.
I nie ukrywam, że dopisuje sobie do tego jakąś historię, wyobraźnia, szaleje. Ja mam coś takiego, o czym pani mówi, ze zdjęciami. To znaczy często patrzę na zdjęcie i bardzo dużo z takiego zdjęcia widać, w jakiej relacji są osoby fotografowane. Klisza aparat jest bezlitosna i obnaża bardzo dużo. Jak prowadziłam kiedyś takie zajęcia aktorskie, to właśnie studenci dostawali zdjęcie i na temat tylko i wyłącznie tego zdjęcia, wychodząc właśnie od wyjściowego obrazu, który jest na zdjęciu, mieli wyimprowizować scenę i działy się rzeczy niestworzone. Ja myślę, że takim czymś, co się zasila, co inspiruje może być bardzo wiele.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Małgorzata Żochowska przedstawia Lena Frankiewicz, opisując jej teatralne tematy i metody tworzenia.
Lena Frankiewicz opowiada o swoich teatrów i tematach, które fascynują ją w ludziach.
Lena opisuje swoje teatrów 'Facet z papieru', jego konstrukcję i reakcje widowni.
Lena opowiada o reakcjach widowni podczas spektaklu i teatrze jako terapii.
Lena opowiada o próbach i reprezentacjach spektaklu 'Facet z papieru'.
Lena opowiada o swoim podejściu do teatru jako mikro wspólnoty.
Lena opowiada o swojej praktyce obserwacji ludzi w samochodach.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.