Spacer dwudziesty siódmy: Nie szukaj najlepszego, znajdź wystarczające

No tak. Siadłem dwa dni, napierdalałem. Właściwie to nie wiem, co robiłem przez te dwa dni, ale... Ale wyszła. No jakby cały ten tydzień nie wiem co robię w ciągu dnia. Siedzę cały dzień przy komputerze, wstaję po południem, wieczorem, idę się spotkać z Sylwią i tak na pytanie jak mi nauczyć dzień, no w zasadzie kurwa nie wiem co zrobiłem, ale robiłem jakieś rzeczy i tak nie wiem z czego to wynika. Ciekawe. Tak, no właśnie zrobiłem stronę. Opublikowałem ten podkaścik. Zmontowałem ten podcast nowy z Jarkiem. Obserwacją się podzielił. Nie wiedziałem, że jestem taki zabawny. Więc na coś się go zapytałem. W takim razie nie słuchałeś zbyt wielu wywiadów ze sobą. Ale też jest inna forma, że to nie był wywiad, a rozmowa.

I teraz zachodzę w głowę, czy to jest kwestia tego, że my się z Jarkiem znamy, czy po prostu forma? Chyba ja, nie, wydaje mi się bardziej, że znanie, że znasz Jarka więcej dłużej niż ja. No to teraz w takim razie należałoby przeprowadzić eksperyment z drugiej strony, czyli zaprosić do udziału kogoś z Twoich znajomych. Tak, tak. I zobaczyć jak Ty się zmienisz. Zobaczyć jak to wyjdzie, tak. No właśnie pracuję nad tym, próbuję tam... Już dwóch kolegów zagadałem. Niestety obaj są z Wrocławia, więc jest ciężko się złapać. A to ja akurat jadę jutro do Wrocławia, to może... Ba, no wiem, wiem. Wiem, wiem, pamiętam. Mam ostatnio w ogóle taki flow, często gęsto się czuję dziewięć na dziesięć, dziesięć na dziesięć, zaraz mi się myśli takie pojawiają, że mówię, kur, no zajebiście jest, nie mam na powodu do narzekania, mam co chciałem, mogę mieć więcej, jak tylko sobie to wymyślę i zaplanuję, jakiś taki mam flow fajny przez ostatnie trzy, cztery tygodnie.

Jarała jak dostała jednego czy dwóch. A ja jej próbowałem wytłumaczyć, że nie patrz na to ile masz obserwujących, tylko skup się na contencie. Jak będziesz wkładała fajny, to w końcu się to rozkręci. Ale nie, za każdym razem wchodzę rano i już mam dziewięciu. 36. Na Spotify 36. To spoko. No nie mamy łatwych treści. E, to bardzo łatwe są. W sensie takim... To jest jednak... Trzeba poświęcić dwie godziny. No to jest chyba jedyne wyzwanie. Mam wrażenie, że jest strasznie długie. Na szczęście z Jarkiem jest dłuższe. Z ciekawych rzeczy, które mi się jeszcze mogę podzielić, to handel wolnorynkowy mamy od dziewięćdziesiątego roku mniej więcej, nie? I mniej więcej od tamtego roku w Polsce można kupić takie rzeczy jak superglue.

Po prostu mi nie idzie. Nie czuję, żebym był w tym temacie osadzony dobrze. Nie wiem, z czego to wynika. Znaczy, jednym z aspektów tego, że mi nie idzie, jest to, że ja nie chcę tego kurwa robić. No właśnie, niechęć do UI-a. Że to... Ja tego nie chcę kurwa robić, bo to nie jest moje. Nie czuję tego już. Po prostu tego nie czuję. No, to tak mam podobnie. Nawet wczoraj kolega do mnie zadzwonił, że tam potrzebuję parę rzeczy zrobić graficznie. I ja mówię, nie, nie, dzięki. To już nie dla mnie. Usiadłem do okładek podcastowych. Potrzebuję zrobić okładkę do dwudziestego szóstego spaceru z Jarkiem, nie? Jakby coś tam dodać takiego, żeby to było, że jest gość. Wsiadłem do tego, zacząłem klepać, kombinować, układać i już skończyłem. Tak patrzę na to i na głos mówię, kurwa, jakie to jest chujowe.

Obiektywnie to nie jest dobra okładka, to nie jest dobry design i ja to widzę, ale nie mam do tego poweru, nie mam do tego absolutnie przekonania, a nie mam, nie stać mnie, mogę poprosić, zapytać kogoś, czy ktoś byłby chętny i to jest wszystko, co mogę zrobić, żeby zrobić z tego coś. A co zrobiłeś, jak zrobiłeś to z Jarkiem? Nie wiem, po prostu dorzuciłem trzeci dymek. I tekst po prostu dodałem, wiesz, z gościem. Myślałem, że jak tam te dwie osoby idą, to że trzecie. Nie, nie, nie. Znaczy też tak zastanawiałem się, żeby dodać trzecią postać, ale to bez sensu. Znaczy, nawet może nie bez sensu. Ale nie no, chciałem się trzymać, że jest ustalony jakiś tam schemat i po prostu dodatek jest jakiś, nie? Bo tak patrzyłem na inne okładki. Tak jest mnóstwo okładek opartych o zdjęcia.