#19 - Pogačar, wielkie budżety i młode talenty

No i ciężko z tym polemizować, bo no człowiek generalnie Gdzie by nie pojechał, to robi co chce. Chciałem się właśnie od tego zacząć. Jak Wy jako team, jako grupa zawodowa, jak Wy do tego podchodzicie? Czy jest to dla Was duży problem? Jeśli tak, to w których aspektach? Jak Wy to postrzegacie? Zawodnicy, jak rozmawiam z nimi, no to jakby, no niech sobie Tadej jedzie i tyle, no a my róbmy swoje. No, trudno dyskutować z tą tezą, bo Tadej na pewno zmienia to kolarstwo.

Tak naprawdę na każdym wyścigu dyktuje warunki. Poza może belgijskimi klasykami, poza Paris-Roubaix, trudno jest nawiązać z nim jakąkolwiek walkę. Z naszego punktu widzenia to zmienia dużo. Nie sądzę, po prostu trzeba jakby dostosować taktykę do wyścigów, gdzie jest Tadej, a gdzie go nie ma i starać się jakby wycisnąć jak najwięcej z tych wyścigów, gdzie jego nie ma i tam próbować wydrybać, a tam gdzie jest, no to nie ukrywajmy, bardzo trudno jest z nim nawiązać walkę i jednak myślę, że może Lenny Martinez na kilku wyścigach

Jak to wpływa na morale zawodników? Oni do tego podchodzą i chciałbym teraz też trochę podzielić to na tych młodych zawodników, którzy wchodzą dopiero do teamów i tych, którzy w teamie już są. Czy oni już są, że tak powiem, pogodzeni, czy jednak mentalnie ich to mobilizuje do większej pracy, czy wręcz przeciwnie, że no kurde, czego byśmy nie zrobili, to jakby nie jesteśmy w stanie dojechać do tego poziomu, który on reprezentuje.

Wiesz, myślę, że tutaj większy problem to są starsi kolarze, bo oni są jednak bardziej realistami i wiedzą na czym to wszystko polega i wiedzą jak duża jest ta przewaga Tadeja i to oni to widzą. Młodzi myślę, że mają o wiele mniej strachu i jakby nie widzą jakichś tam limitów albo przynajmniej wiedzą, że w perspektywie czasu Mogą do tego najwyższego poziomu dojść, więc jakby to chyba starsi kolarze jednak widzą, że jest niedościgniony, ale Tadej też nie będzie ścigał się wiecznie i kiedyś ten przełom musi nadejść, jednak na razie nie ma symptomów. Nie tak dawno jak rozmawialiśmy mówiłeś, że większość teamów w tym momencie koncentruje się na tym, żeby szukać tego nowego Pogačara i znaleźć tego nowego Pogačara.

Mamy też takie chyba tendencje, że coraz Częściej teamy chcą kontraktować coraz młodszych zawodników, żeby wyłapać tą perełkę zawczasu, żeby ona gdzieś tam się nie rozpłynęła. Czy w kontekście tego, co dzisiaj dzieje się w World Tourze, w kontekście Pogačara, czy to Wam coś, to zmieniło coś w World Tourze, czy Zmienia podejście tych młodych zawodników, waszych ludzi, którzy są odpowiedzialni za wyszukiwanie talentów? Wiesz co, ja myślę, że ten trend oczywiście się utrzymuje, ale nie jest tak silny jak może 4-5 lat temu, kiedy naprawdę doszło do takiej czystki.

I rok czy dwa po tym, jak ja skończyłem się ścigać, to praktycznie wycięto wszystkich doświadczonych kolarzy. Może nie wszystkich, ale większość doświadczonych kolarzy. Zrobiono taki duży zaciąg tych młodych, praktycznie po juniorach, czy jakiś tam młodzieżowców pierwszodługorocznych. I to się sprawdza, ale sprawdza się tutaj na najwyższym poziomie, bo my teraz pojmujemy młodych zawodników do Tadeja czy młodych zawodników do Del Toro, ale ich jest kilku w World Tourze. A gdybyś prześledził sobie ilu jest młodych zawodników, którzy mają, nie wiem, no powiedzmy są młodzieżowcami w tym momencie, Osiągali jakieś wyniki w młodszych kategoriach, to większość z nich chyba się troszeczkę pogubiła, bo jest na pewno duża grupa, która się pogubiła i myślę, że to jest dosyć zgubne, jeśli teraz my będziemy porównywali całą rzeszę tych młodych chłopaków do tych kilku, którym udało się bardzo szybko przebić, to jednak tam pojawiają się duże problemy.

Słabsi mentalnie, ale no są inni jakby, no czasy się zmieniły, generalnie warunki życia się zmieniły, więc i młodzież, która wchodzi do peletonu czy ogólnie do sportu jest inna. Czy z tymi zawodnikami, no wiadomo, że trzeba inaczej pracować, ale czy jakoś specjalnie dostosowujecie te programy, czy inaczej na nich patrzycie, inaczej do nich podchodzicie? Wiesz, pewnie każde pokolenie, każda generacja miała młodych i mówiła, że to jest coś zupełnie innego, to nie są już tacy kolarze jak my, więc to się powtarza. Ja zaczynałem, to nie wiem czy inni kończyły się ścigać i to też było zupełnie inne pokolenie kolarzy.

Czy są taką podporą i wsparciem dla młodych zawodników? Czy raczej to jest trochę jak Nie chcę tu powiedzieć wyścig szczurów, ale wiadomo, rywalizacja, macie określoną ilość miejsc w teamie i jeżeli ktoś do tego teamu dołącza, to ktoś najprawdopodobniej z tego teamu musi wypaść. Rozmawiając z innymi zawodnikami z World Touru, większość też podkreśla to, że Że jednak dzisiaj ta presja na wynik jest bardzo duża i to obciążenie, którym są poddawane jest dość duże.

Ja myślę, że największą presję to tworzą na sobie kolarze, bo jednak dostęp do mediów, śledzenie od strawy, po każdy aspekt treningu, po tym jak śpią i tak dalej i wszystko to jest monitorowane, więc z jednej strony Możemy powiedzieć, że to ekipa jakby ma pełen taki monitoring i wytwarza presję, żeby ten kolarz się przykładał, żeby po prostu robił to, za co brzydko mówiąc ma płacone, ale myślę, że wciąż te problemy najbardziej wynikają z natury kolarza, że to on chce za wszelką cenę dać z siebie wszystko i czasami to działa zupełnie w odwrotny sposób, ale mimo wszystko jest niesłychanie indywidualna.

Ja wciąż mam chłopaków 20-21 lat w ekipie i są bardzo różni. Jeden z nich jakby Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku. To większość z nich jest zniszczonych przez presję wewnętrzną, a nie przez presję, która jest w ekipie. Bo na przestrzeni ostatnich 15 lat jednak większość z tych sportowców, z którymi ja pracowałem, oni bardzo chcą być jak najlepszymi.

I tutaj niewiele da się jakby przeskoczyć, ale to są bardzo kwestie indywidualne. Ja naprawdę mam kilku starszych chłopaków, którzy chętnie się dzielą, chętnie pracują na młodych, nie mają z tym żadnego problemu. I ja mam wrażenie, że coraz bardziej doceniamy takich kolarzy, jak Kamil Gradek na przykład. Wycięliśmy bardzo duże grono doświadczonych, dobrych pomocników, a teraz nagle obudziliśmy się z ręką w nocniku, że mamy 20 młodych i nikt nie może im przekazać tego, jak oni mają się ścigać, czy na co zwrócić uwagę. My, w sensie nie my jako ekipa, ale my ogólnie jako peleton światowy. Mam takie wrażenie, że to poszło trochę za szybko i teraz ten przeskok działa trochę w odwrotną stronę.

Byłeś zawodnikiem przez wiele lat, bezapelacyjnie jeżeli chodzi o Grand Tury, najmocniejszego, najmocniejszego, byłeś zawodnikiem najmocniejszego teamu. I to inaczej niż teraz UAE, które ma w sumie Pogačara, no może Del Toro, chociaż Del Toro też z Remco w tym roku w klasyfikacji Generalnej Touru przegrał. Natomiast Wy wygrywaliście, wygrywał Froome, wygrywał Wiggins, wygrywał Thomas, wygrywał Bernal i to były kolejne nazwiska, a ten sam team. Jak z Twojego punktu widzenia lepiej jest być tam w tym teamie i bronić swojego miejsca, czy jednak gonić tego króliczka?

Chyba lepiej być. Dopiero jak się wygrywa mniej, to doceniasz te dni, kiedy się wygrywało z łatwością. Jeśli jest jakaś delikatna rotacja tych kola, żeby to co powiedziałeś. My nie wygraliśmy Froome'im, czy Wiggins'em, czy kimkolwiek innym 10 turów. Jakby pojawiali się nowi, którzy dostawali szansę i była pewna rotacja, więc ta ekipa też się troszeczkę zmieniała. Dochodziły nowe nazwiska i oni wszyscy byli zmotywowani. My byliśmy zawsze zmotywowani do tego, żeby dążyć do tego celu. Ja nie miałem z tym żadnego problemu. Nie czułem tej... Wielkie dzięki i do zobaczenia w kolejnym odcinku.

Czy były jakieś czynniki, które wpłynęły na to, że to wszystko się gdzieś trochę rozjechało? Czy te wypadki Fruma, wypadki Bernala, czy może jakieś inne czynniki spowodowały to, że jednak z potęgi coś takiego się wydarzyło, że kolejnych zawodników już po Bernalu nie było? Trudno mi oceniać. Wiesz, ja też odszedłem na topie. Po prostu jak ja odszedłem, to ekipa przestała dobrze funkcjonować. Żartuję, ale na pewno jest wiele czynników, które się złożyły na to. Pewnie rynek transferowy. Był taki ogromny zaciąg młodych zawodników, którym trzeba dać czas.

Ja co do zasady jestem sceptyczny jeśli chodzi o takie rozwiązanie. Raczej patrzę w tym kierunku, żeby nie wiem tworząc ekipę samemu pozyskać sponsora, który da Ci możliwości, żeby rywalizować z najlepszymi albo próbować się jakby wycisnąć jak najwięcej z tego co mamy tak, chociaż faktycznie Jeśli mówimy tu o tych największych drużynach z tak dużymi budżetami, trudno jest rywalizować, jeśli chodzi o młodych zawodników. Tak, są talenty i jeśli ktoś przychodzi z dużymi pieniędzmi i je kładzie na stół, no to trudno też się dziwić takim zawodnikom, że oni odchodzą. Co czasami zupełnie niekoniecznie dobrze na ich karierę wpływa, ale jakby troszeczkę nie widzę tego rozwiązania, żeby teraz ciąć te budżety, gdzie miałem wrażenie, że ok, formuła i inne poziomy też.

Formuła 1 przewyższa Colarsi o wiele razy i tutaj ja mam wrażenie, że po prostu u nas brakuje tych pieniędzy, mogło być ich więcej. Jeśli to się faktycznie będzie nakręcało w nieskończoność, no to może takie rozwiązanie dałoby coś, ale na razie jakby jakoś tak tego nie widzę, żeby to dało takie rozwiązanie. Oczywiście jak jest ta dominacja jednej drużyny, To takie zawsze pojawiają się. Był Sky, też pamiętam te same dyskusje, wtedy to też ludzi bolało, że ktoś ma więcej pieniędzy, potrafi rozmawiać z największymi sponsorami na świecie, którzy mają ambicje i położą pieniądze, żeby je realizować. Wydaje mi się, że na świecie jest wielu sponsorów, którzy patrzą podobnie na sport i to jest kwestia też kompetencji, rozmawiania z nimi, przedstawienia kolectwa jako dyscypliny, która jest atrakcyjna dla nich czy dla sponsorów.

Skoro już jesteś przy sponsorach, to też jest rzecz, o którą chciałem się ciebie zapytać. Czy ta dominacja Pogačara sprawia, że Czy Wam się łatwiej ze sponsorami rozmawia? Trudniej? Czy może jakby nie ma to znaczenia? Jak dzisiaj, że tak powiem, kolarstwo jest postrzegane przez sponsorów, przez osoby, które chcą kłaść pieniądze na kolarstwo? Czy oni podchodzą do tego, że no dobra, i tak jest Pogačar, to ile byśmy tam nie wyłożyli, to Pogačara i tak jakby nie pokonamy? Czy może wręcz przeciwnie, a kurczę, jest wyzwanie, to może Może warto byłoby zainwestować w pokolenia następne, bo Pogačar wiecznie jeździć nie będzie? Ja nie rozmawiam ze sponsorami, więc trudno mi tak dokładnie odpowiedzieć na to pytanie.

Ja sądzę, że po pierwsze to jest to, że każdy z dużych sponsorów, który wrzuca te pieniądze, stosunkowo niewielkie dla nich, bo mówimy o tych takich globalnych brandach, Budżety marketingowe są zupełnie z innej planety. To, co dają na ekipę, to są jakieś promile, nawet nie procenty, tylko promile ich budżetów. I oni zauważają, że praktycznie ekspozycja ich logotypów i to, jak jest pokazana ich marka, Zwraca się bardzo szybko i myślę, że to, że weszły tak duże firmy, to będzie napędzało kolejne duże firmy, bo oni tworzą własną ligę.

Jeśli są luksusowe zegarki, to inne luksusowe zegarki, które konkurują na rynku, Chcą mieć drużynę, która pobije... Wiesz, tak moim zdaniem to działa. Jak duże brandy się widzą, to są w stanie wtedy pompować też dużo większe pieniądze, bo wiesz, duzi chłopcy bawią się na duże pieniądze i na tym to trochę polega. Z naszego punktu widzenia nie sądzę, żeby Pogi zmieniał coś w naszych rozmowach ze sponsorem. My chcemy utrzymać nasze miejsce w World Tourze, nie utrzymać się w World Tourze, tylko utrzymać się w czołówce World Touru i musimy robić wszystko, żeby tam być. Nawet jeśli nie dysponujemy może takimi budżetami, to też nam się to udaje.

Myślę, że tutaj najwięcej zmieniło się to, Że jednak wiele ekip patrzy na ten ranking nieszczęsny, nawet nie mówię już o spadku, ale ten ranking najwięcej zmienił w kolarstwie. Ja jako dyrektor, ja się muszę do tego dostosować, bo to co 5 lat temu wydawało mi się normalnym, że jedziesz po zwycięstwo, Teraz każdy w raportach, każdy na kolach może przedstawić miejsce ósme jako super miejsce, bo przywozisz 120 punktów, strzelam 200 punktów, 50 punktów. Kiedyś liczyło się zwycięstwo. Teraz niby jedziesz o zwycięstwo, ale tak naprawdę jak bierzesz punkty to też jest fajnie i to jest chyba taka rzecz, która mnie najbardziej boli teraz, że nie widzę tej woli walki czy chęci zaryzykowania wszystko albo nic, bo zawsze z tyłu głowy są te punkty, które też się liczą, które de facto moim zdaniem niewiele zmieniają w postrzeganiu drużyny.

No właśnie, to bardzo ciekawe spostrzeżenie. Bardzo Ci dziękuję za to spostrzeżenie. Więc teraz może trochę odbiegając już od tego kolarstwa World Tourowego, chciałbym się Ciebie zapytać jako dyrektora sportowego. No właśnie, jak widzisz przyszłość tego kolarstwa? Czy mamy na Na horyzoncie kolejnego Pogačara. Właśnie się skończył Tour de l'Avenir. Fin pokazuje tam naprawdę Oczywiście może nie w takim stopniu, ale też konkretne cyfry, konkretne wady, jak to się mówi.

Ja już jego temat poruszałem i z Strywkiem Szmytem, i z Cesare Benedettim. Czy ty widzisz następców na miejsce Pogačara? W peletonie, czy tuż na zapleczu peletonu? Nie. Wiesz co, nie znam tego kolarza, nie znam szczegółów. Na pewno Sylwas czy Czarek są w stanie więcej o nim powiedzieć. Na pewno w niego wierzą. Ja mam Janka Jackowiaka i w niego wierzę. Nie, mnie żaden film nie interesuje. Nie, tak na serio, na pewno ci młodzi wchodzą.

Sex Ass jest... Zaskoczył mnie w tym roku i pokazuje, że kurczę, jak on się będzie rozwijał jeszcze przez kolejny rok czy dwa. No to może Tadejowi realnie zaszkodzić. Z drugiej strony Tadej też dostosowuje ten swój kalendarz. Już teraz jest mądrzejszy, z roku na rok widzi, że to trzeba iść trochę w innym kierunku. I pytanie, ile ci chłopcy, panowie, młodzieńcy mają jeszcze rezerw, bo jak pamiętasz Tadeja 5 lat temu, to był takim chłopakiem, który gdzieś tam jeździł, wyglądał jakby mógł się ścigać spokojnie na Monie w Baboszewie, nikomu nie ujmując.

Miał ogromne rezerwy, tak powinienem powiedzieć. A on wtedy już walczył na Tour de France. Tam od razu było widać, że tam jest ogrom rezerw, ogrom rezerw. Jak teraz patrzysz, ile powstało developmentów, nie oszukujmy się, że nasz development idzie może nie tym samym systemem, ale bardzo podobnym systemem. Oni już naprawdę mają dostęp do wszystkiego, co prawie że najlepsze. No i pytanie, ile tam... Ile jeszcze da się wycisnąć tych chłopaków, którzy w tym momencie mają tam 18, 19, 20 lat? To mnie bardziej interesuje. Ja w tym momencie bardziej zwracam na takich zawodników, którzy mają możliwość jeszcze rozwoju i zakładam, że nawet kadra Polski.

Jak długo oni będą w stanie na tym poziomie wytrzymać? Może to się po prostu przesunie, może teraz zawodowcy będą mieli od 20 do 30 lat i będziemy ich wymieniać na 10 lat. Tak trochę chyba historia kolarska zacyczyła koło, powiedzmy te kilkadziesiąt lat temu. Najmocniejszymi byli młodzi zawodnicy, później ten peleton się zdarza, robił się coraz starszy, a teraz znów do głosu chyba dochodzą młodzi zawodnicy. To o czym powiedziałeś, ja też gdzieś w poprzednich rozmowach zwracałem na to uwagę, że Pogačar jeszcze kilka lat temu, jego sylwetka nie przypominała sylwetki zawodowego kolarza.