#19 - Pogačar, wielkie budżety i młode talenty

Witajcie moi drodzy w All Cycling Space. Razem ze mną dzisiaj kolejny człowiek z World Touru, Michał Gołaś. Witaj Michał. Michał aktualnie jesteś dyrektorem sportowym w grupie Bahrain Victorious, ale byłeś też kolarzem wieloletnim w World Tourze i to w grupie, która wtedy No, dzieliła i rozdawała karty. A mówię o tym nie bez przyczyny, bo o tym też chciałbym z tobą porozmawiać, bo no właśnie. Nie ukrywajmy, że dzisiaj kolarstwo trochę się podzieliło i jest Tadej Pogačar i dopiero później jest cały World Tour.

No i ciężko z tym polemizować, bo no człowiek generalnie Gdzie by nie pojechał, to robi co chce. Chciałem się właśnie od tego zacząć. Jak Wy jako team, jako grupa zawodowa, jak Wy do tego podchodzicie? Czy jest to dla Was duży problem? Jeśli tak, to w których aspektach? Jak Wy to postrzegacie? Zawodnicy, jak rozmawiam z nimi, no to jakby, no niech sobie Tadej jedzie i tyle, no a my róbmy swoje. No, trudno dyskutować z tą tezą, bo Tadej na pewno zmienia to kolarstwo.

Może fizycznie nawet oni są przygotowani. Oczywiście tutaj się wiele wydarzyło. Wielkie dzięki i do zobaczenia. Jednym z problemów są te kraksy, które się bardzo często zdarzają. Myślę, że to też jest jakieś pokłosie tego, że tych juniorów wprowadza się od razu do peletonu World Tourowego, a tego obścigania troszeczkę brakuje. Nawet sytuacja z zeszłego tygodnia, gdy byłem na Renewy Tour.

Słabsi mentalnie, ale no są inni jakby, no czasy się zmieniły, generalnie warunki życia się zmieniły, więc i młodzież, która wchodzi do peletonu czy ogólnie do sportu jest inna. Czy z tymi zawodnikami, no wiadomo, że trzeba inaczej pracować, ale czy jakoś specjalnie dostosowujecie te programy, czy inaczej na nich patrzycie, inaczej do nich podchodzicie? Wiesz, pewnie każde pokolenie, każda generacja miała młodych i mówiła, że to jest coś zupełnie innego, to nie są już tacy kolarze jak my, więc to się powtarza. Ja zaczynałem, to nie wiem czy inni kończyły się ścigać i to też było zupełnie inne pokolenie kolarzy.

Czy są taką podporą i wsparciem dla młodych zawodników? Czy raczej to jest trochę jak Nie chcę tu powiedzieć wyścig szczurów, ale wiadomo, rywalizacja, macie określoną ilość miejsc w teamie i jeżeli ktoś do tego teamu dołącza, to ktoś najprawdopodobniej z tego teamu musi wypaść. Rozmawiając z innymi zawodnikami z World Touru, większość też podkreśla to, że Że jednak dzisiaj ta presja na wynik jest bardzo duża i to obciążenie, którym są poddawane jest dość duże.

Byłeś zawodnikiem przez wiele lat, bezapelacyjnie jeżeli chodzi o Grand Tury, najmocniejszego, najmocniejszego, byłeś zawodnikiem najmocniejszego teamu. I to inaczej niż teraz UAE, które ma w sumie Pogačara, no może Del Toro, chociaż Del Toro też z Remco w tym roku w klasyfikacji Generalnej Touru przegrał. Natomiast Wy wygrywaliście, wygrywał Froome, wygrywał Wiggins, wygrywał Thomas, wygrywał Bernal i to były kolejne nazwiska, a ten sam team. Jak z Twojego punktu widzenia lepiej jest być tam w tym teamie i bronić swojego miejsca, czy jednak gonić tego króliczka?

Jeśli są luksusowe zegarki, to inne luksusowe zegarki, które konkurują na rynku, Chcą mieć drużynę, która pobije... Wiesz, tak moim zdaniem to działa. Jak duże brandy się widzą, to są w stanie wtedy pompować też dużo większe pieniądze, bo wiesz, duzi chłopcy bawią się na duże pieniądze i na tym to trochę polega. Z naszego punktu widzenia nie sądzę, żeby Pogi zmieniał coś w naszych rozmowach ze sponsorem. My chcemy utrzymać nasze miejsce w World Tourze, nie utrzymać się w World Tourze, tylko utrzymać się w czołówce World Touru i musimy robić wszystko, żeby tam być. Nawet jeśli nie dysponujemy może takimi budżetami, to też nam się to udaje.

No właśnie, to bardzo ciekawe spostrzeżenie. Bardzo Ci dziękuję za to spostrzeżenie. Więc teraz może trochę odbiegając już od tego kolarstwa World Tourowego, chciałbym się Ciebie zapytać jako dyrektora sportowego. No właśnie, jak widzisz przyszłość tego kolarstwa? Czy mamy na Na horyzoncie kolejnego Pogačara. Właśnie się skończył Tour de l'Avenir. Fin pokazuje tam naprawdę Oczywiście może nie w takim stopniu, ale też konkretne cyfry, konkretne wady, jak to się mówi.

Miał ogromne rezerwy, tak powinienem powiedzieć. A on wtedy już walczył na Tour de France. Tam od razu było widać, że tam jest ogrom rezerw, ogrom rezerw. Jak teraz patrzysz, ile powstało developmentów, nie oszukujmy się, że nasz development idzie może nie tym samym systemem, ale bardzo podobnym systemem. Oni już naprawdę mają dostęp do wszystkiego, co prawie że najlepsze. No i pytanie, ile tam... Ile jeszcze da się wycisnąć tych chłopaków, którzy w tym momencie mają tam 18, 19, 20 lat? To mnie bardziej interesuje. Ja w tym momencie bardziej zwracam na takich zawodników, którzy mają możliwość jeszcze rozwoju i zakładam, że nawet kadra Polski.

Jeśli ktoś jest w stanie w pierwszym roku młodzieżowca wygrać capo d'arco, czy być w dziesiątce na lavenir, to tu nie ma pytań. To jest tak wysoki poziom. Później zobaczymy, jakie będzie to starcie z poziomem World Touru. Jakby nie obawiam się o to, nie obawiam się, kiedy by to nie nadeszło, to nie obawiam się o to, bo mówię, to też jest dojrzały osiemnastolatek, więc tutaj powinno być wszystko okej i ten rozwój powinien być stopniowy, ale tak jakby nie jest to odosobniony temat. Ile jest jeszcze możliwości do rozwoju?

Jawianka naprawdę wie, że to jest bardzo fajny, ułożony chłopak, który ma bardzo wysoko stawiać sobie poprzeczkę I do tego dąży, więc cieszę się, że gdzieś tam się nasze drogi składają. No to co, liczymy po cichu na kolejne podium, albo nawet zwycięstwo w jakimś Grand Tourze za kilka lat. A skoro już jesteśmy przy młodych zawodnikach, Jan Jackowiak trafia do Was przez Zaplecze przez development, przez starty Tour de l'Avenir. Powiedziałeś też o dobrych wynikach, czy o tym, że dobrze zaprezentowali się zawodnicy z naszej kadry.

Jak oceniasz, jak widzisz szansę młodych zawodników z takiego kraju jak nasz, Polska, na znalezienie się w World Tourze? Ty byłeś jeszcze tym zawodnikiem z trochę innej, przepraszam za wrażenie, nie obraź się, epoki, tak? Gdzie wydaje się wbrew pozorom, że chyba było ciężej dostać się do World Touru niż dzisiaj. Kiedyś mówiono, że nie ma szans na to, żeby Polak dostał się do World Touru, jeżeli bardzo szybko nie wyjedzie gdzieś za granicę itd. Jak to dzisiaj wygląda? Jak oceniasz szanse? Jakie są ścieżki, możliwości młodych zawodników do tego, żeby zostać

A dopiero później oczywiście to jest tak samo, jakby te liczby trzeba potwierdzić w rzeczywistości. Wydaje mi się, że to co powiedziałeś jest czymś takim optymistycznym, bo myślę, że przez wiele lat, potwierdź bądź zaprzecz, była taka narracja czy przekonanie, że jakby w Polsce nie ma szans na to, żeby się gdzieś przebić i żeby się gdzieś pojawić. A mimo to właśnie Jan Jackowiak czy Patryk Oszczurny gdzieś się tam przebijają. W tym World Tourze i do tego World Touru, na zaplecze tego World Touru trafili. Z tego co mówisz i co pada nie tylko z Twoich ust, jest więcej możliwości na to, żeby się znaleźć w takim teamie.

Moje pytanie w takim razie jest, co byś poradził tym młodym zawodnikom, Tak patrząc z boku, jaką ścieżkę obrać, czy jakie ruchy, czy od czego zacząć, w którą stronę pójść, żeby zwiększyć swoje szanse na to, żeby się pojawić w lepszych ekipach. Bo tak jak sam powiedziałeś, widzisz sporo zawodników, którzy mają talent, może jakieś możliwości, Nieodpowiednio zaopiekowani. Na podstawie nawet ostatniego to, o czym mówiłeś, występu na Tour de l'avenir. Nie, no oczywiście, wiesz, to nie jest takie proste.

Ja bym się skupił chyba jak najbardziej na wyścigach UCI, na wyścigach międzynarodowych. Ja uważam, że każdy z nich, jeśli trafi do kadry, to jedzie na zachód i ma bardzo taką otwartą sytuację. Jeśli jesteś juniorem, jedziesz na zachód i stajesz na podium, to zakładam, że twoje szanse, żeby skończyć w jakimś dewelopmencie są bardzo duże, bo tak jak mówię, tych ekip jest już tak dużo, że tam faktycznie Ta czołówka juniorów już przechodzi. I tak samo młodzieżowcy, nawet ci, którzy się ścigają w polskich drużynach czy w jakichś mniejszych drużynach, jeśli biorą udział w wyścigach UCI, gdzie przyjeżdżają developmenty, gdzie przyjeżdżają czasami wyścigi, to są wyścigi jakiejś pierwszej kategorii czy pro, to tam ścigają się drużyny World Touru.

Oni muszą uwierzyć, że to jest ich życiowa szansa. Jedziesz się ścigać, przyjeżdżają World Toury. Jeśli ty wygrasz taki etap, jeśli to są wyścigi w UCI, to naprawdę ludzie zwracają na to uwagę w ekipach World Touru, że jeśli ktoś wygrywa, ktoś punktuje, To wydaje mi się, że są spore szanse, żeby wciąż zaistnieć. Zobacz Dusza Narajowicza, on chyba teraz wygrywa dwadzieścia kilka wyścigów co roku. Był u nas w drużynie, przyszedł z małej drużyny, bo wygrywał bardzo dużo, nawet małych wyścigów, ale zawsze są te ekipy, które Chcą wziąć takiego sprintera, który dużo wygrywa. Co prawda do dzisiaj żałuję, że nie został u nas, ale wciąż poszedł do niższej ligi i znowu wygrywa, więc na pewno się nie poddawać.