Wspaniała siódemka Nike - dziennikarze "Wyborczej" o finalistach

Ja chciałam też powiedzieć o tym Tomiku coś. To dobrze. Bo rany czytając go miałam taki nieprawdopodobny podziw dla poetki. Dlatego w jaki ona sposób potrafi sama zastanawiać się nad tym, że jest po prostu już osobą odchodzącą ze świata. To znaczy jak się... żegna z ukochanym, ze światem, z tym, co lubiła, w różnych wierszach. Jak potrafi jakoś to przemijanie zaakceptować, choć jednocześnie tam boi się śmierci. Jest tam też wątek takiej naturalnej, naturalnego strachu przed śmiercią. Podobnie o umieraniu, czy może bardziej o odchodzeniu jakiejś całej formacji w ogóle intelektualnej i jakimś takim poczuciu beznadziei, grozy, braku wyjścia pisze Piotr Paziński w książce, eseju o malarstwie Wojtkiewicza przebierańcy w nicości wydanym przez Niszę.

Gdzieś tutaj jest coś niesamowitego o samym Piotrze Pazińskim napisane, dużo mniej o samym Wojtkiewiczu, bo to nie jest zupełnie biografia Wojtkiewicza. Jeżeli ktoś by sięgnął po tę książkę, żeby poznać biografię malarza, to myślę, że będzie rozczarowany. Ale zachęca do tego, żeby na przykład obejrzeć obrazy Wojtkiewicza? To tak zawsze, że są dodane ilustracje. Jest wkładka z ilustracjami, więc te obrazy, które... W oryginale. Tak, coś tutaj jeszcze możemy zobaczyć, chociaż chyba lepiej rzeczywiście wybrać się do muzeum, ale przed elektorą nawet tej książki. To jest ciekawa propozycja, bardzo myślę, że też odważny wybór jurorów do tej siódemki. Paździnski był już też w finale z Pensionatem, która była świetną powieścią, było już kilkanaście lat temu, więc to jest intrygujące.