Wspaniała siódemka Nike - dziennikarze "Wyborczej" o finalistach

Nawet miałam taką pewne połączenie, lata siedemdziesiąte Łazarewicza też są fantastycznie ujęte, to znaczy ta bieda, ten niedostatek, to się tam wybija, prawda? Cała ta atmosfera tamtych czasów też jakby podszyty grozą i tą wzajemną wrogością ludzi. czyli studentów, którzy nienawidzą systemu komunistycznego i wystarczy, że jest ta iskra, nagła śmierć studenta, niewyjaśniona tak naprawdę, bo nie wiadomo, czy zabiło go SB, by po prostu od razu zrobił się czarny marsz, by to w efekcie doprowadziło tak naprawdę do sierpnia 80. Niedługo obchodzimy kolejną rocznicę. No a u Witkowskiego też świetnie różne takie detale, o których ja sama zapomniałam, chociaż też się wychowałam właśnie w tym samym czasie, co on, na przykład dekatyzowane dżinsy, czy kurtki dżinsowe, cóż to był za koszm.

No i jest Lesław Maleszka, Jako czarny charakter, oczywiście wiadomo, że czarny, ale to też jest ta historia niesamowita, że był redaktorem wyborczej przez lata. Człowiek, który nie wiadomo właściwie jak mógł żyć w takim dwójmyśleniu, że jednocześnie donosił na SB i wymyślał intrygi przeciwko swoim właściwie kolegom. Już po zabójstwie swojego, przecież ogromne zabójstwie, dzisiaj wiemy, że po śmierci powiedzmy swojego przyjaciela. a jednocześnie knuł przeciwko tym samym esbekom z drugiej strony. I to jest niesamowita historia. I zastanawiam się, jeżeli Ozarewicz dostał Nikę za książkę o Przemyku, to nie spodziewałbym się, że może dostać drugą nagrodę Nikę, ale jak sobie myślę o tym, no bo to się tak, wiecie, no, że...