Czym może nas zaskoczyć operowy Sopot?

Tomaszu, żeby nie przedłużać, opowiedz o festiwalu. Droga Aniu, bardzo mi miło, witam Państwa, witam Ciebie również Aniu. No tak, rzeczywiście tradycja jest rzeczą ważną i ja nawiązuję do tej tradycji przedwojennej, natomiast tam jest tradycja przedwojenna i jeszcze przedwojenna. czyli tradycja sprzed I wojny światowej, mówimy tutaj o roku 1909, kiedy w ogóle ta idea grania w lesie opery stała się rzeczywistością. Ówczesny kapelmajsta Gdańskiej Orkiestry chodził po tych wzgórzach sopockich, po tych lasach razem ze swoimi skrzypkami i rzeczywiście odkrył miejsce, które miało fantastyczną akustykę, było miejscem bardzo atrakcyjnym również wizualnie.

To jest ogromny potencjał. Ja cały czas próbuję przekazać to politykom, przekazać to różnym osobom, od których zależy ten festiwal, bo przecież wiadomo, że kultura i szczególnie kultura wysoka musi być... w naszej części świata jest i musi być wspierana przez państwo. W tej chwili jestem w trakcie przygotowywania takiego listu do naszych włodarzy, i tu mówię o lokalnych władzach, ale również o centralnych, gdzie będę starał się to wszystko przekazać, jeszcze raz pokazać, opowiedzieć o tym, że my nie możemy pracować w trakcie jednego roku budżetowego. My musimy planować na kilka lat do przodu, a to będzie możliwe tylko wtedy, jeżeli to finansowanie będzie dla festiwalu zapewnione. Bardzo się o to staram, aczkolwiek muszę powiedzieć, tak jak powiedziałaś Aniu, ja jestem bardzo zajętym artystą i wszyscy stukają się w głowę, jak opowiadam o tym festiwalu.