Mentionsy

Porozumienia z Oslo podpisane na trawniku Białego Domu w Waszyngtonie 26 września 1993 roku przeszły do historii jako jeden z najbardziej niezrealizowanych układów międzynarodowych,

Te porozumienia zostały podpisane, wszyscy trzej wstali i wtedy Clinton, wyższy o głowę od obu pozostałych dwóch mężczyzn, objął ich obu, tym samym zwracając ich w sposób naturalny ku sobie i wtedy...

I to Peres na własną rękę, nie informując o tym Rabina, wszczął tajne negocjacje w Norwegii, stąd nazwa Porozumienia z Oslo, chociaż podpisane zostały w Waszyngtonie, które właśnie do tych porozumień doprowadziły.

Być może to zresztą sprawiło, że porozumienia z Oslo były możliwe.

Musieliby, gdyby przyjrzeli się rzeczywistości, stwierdzić, że te porozumienia właściwie nie mają szans.

I tak jak w innych emigracjach palestyńskich chętnie polowano tam na zdrajców, a zdrajcą był każdy, kto uważał, że walka zbrojna nie ma sensu i należy szukać jakiegoś politycznego porozumienia z Izraelczykami.

Można sobie wyobrazić, że udałoby im się zmusić Izraelczyków do negocjacji i do zawarcia jakiegoś porozumienia 10 lat wcześniej niż to się stało.

Ale z punktu widzenia izraelskiego na szczęście do niczego takiego nie doszło, bo OWP wysłała Nusejbemu list-pułapkę, który mu się rozerwał w rękach i Salim Nusejbe od tej pory przestał się wypowiadać publicznie na tematy palestyńskie, no aż do epoki po porozumieniach z Oslo.

Porozumienia miały poparcie połowy posłów w Knesecie i połowy społeczeństwa izraelskiego.

To, że Arabowie głosowali za Porozumieniami, było dla izraelskiej prawicy koronnym dowodem zdrady Rabina, tak jak to, że mniejszości narodowe w polskim Sejmie głosowały za Narutowiczem, było dla polskiej prawicy ponad pół wieku wcześniej koronnym dowodem zdrady Narutowicza i obaj za tą zdradę zapłacili cenę najwyższą zamordowani przez nacjonalistycznych morderców.

Hamas zaś zareagował na Porozumienia tym, co umiał robić najlepiej, czyli wysadzając się w powietrze, w izraelskich autobusach, na ulicach, w kawiarniach, przed szkołami, przed dyskotekami, udowadniając Izraelczykom, że to, co obiecywali im ich przywódcy, pokój za ziemię, jest oszustwem.

Rabin wiedział, że bez porozumienia z Izraelczykami Arafat przepadł i być może OWP też przepadło.

Zarazem wiedział, że Izraelczycy bez porozumienia z Palestyńczykami są skazani na nieustannie pogłębiający się konflikt bez żadnych nadziei i perspektyw.