Mentionsy

Przy granicy z Libanem terroryści z OWP opanowali szkołę w tym miasteczku, a kiedy ich żądania nie zostały przez Izraelczyków spełnione, zastrzelili 24 dzieci w tej szkole i sami zginęli podczas izraelskiego kontrataku.

A jako, że taka admiracja wymaga obiektu, skupiała się ona na przywódcy OWP, Jaserze Arafacie.

frakcji Wściekłych, która walczyła wewnętrznie w OWP z frakcją tzw.

Przed wojną sześciodniową OWP wprawdzie wydawała z siebie coraz bardziej krwiożercze deklaracje.

Kiedy po zdobyciu libańskiej stolicy, Izraelczycy zmusili OWP do ewakuacji z Libanu.

A skoro tak, skoro te samorządy palestyńskie to jest fikcja, bo i tak negocjuje się przez osoby podstawione z OWP, no to rabin doszedł do wniosku, że w którymś momencie trzeba będzie negocjować z Arafatem.

No to pozostaje rzeczywiście negocjować z Palestyńczykami, a negocjować z Palestyńczykami to jest negocjować z OWP.

Rzecz w tym, że OWP wcale nie była taka chętna do tego, żeby negocjować z Izraelem.

Założenie Karty Palestyńskiej, to mianowicie, że Izrael musi zostać zniszczony, a osiągnąć się to da tylko przemocą, było centralne dla ideologii OWP.

Należy, napisał Nusejbe w palestyńskiej gazecie, wyrzec się niepodległości, wyrzec się terroru, rozwiązać OWP i wszyscy wówczas ustawiamy się w karnych kolejkach do izraelskich urzędów, żądając obywatelstwa.

Ale z punktu widzenia izraelskiego na szczęście do niczego takiego nie doszło, bo OWP wysłała Nusejbemu list-pułapkę, który mu się rozerwał w rękach i Salim Nusejbe od tej pory przestał się wypowiadać publicznie na tematy palestyńskie, no aż do epoki po porozumieniach z Oslo.

Bojownicy OWP byli szkoleni też w Polsce, między innymi na dolnośląskim poligonie w Bolkowie, gdzie w latach czterdziestych szkoleni byli bojownicy izraelskiej Hagany.

To znaczy, żeby OWP zrezygnowała z celu jakim było zniszczenie Izraela, wyrzekła się terroru i uznała rezolucje ONZ, których nie można uznać, jeżeli się nie uznaje istnienia Izraela.

I obie strony negocjowały w tę i w tamtą stronę, ale wszystko to zawisło od tego, czy Izrael i OWP uznają się nawzajem.

To, co sprawiło, że zdecydował się uznać OWP, jeżeli OWP spełni te wszystkie warunki, o których była mowa wcześniej, to było to, że, jak mówił współpracownikom, OWP jest naszą ostatnią szansą na świecki palestyński nacjonalizm.

Dla Arafata uznanie OWP przez Izrael było warunkiem fundamentalnym.

Ale uznania OWP przez Izrael nie da się odwrócić.

OWP uznając Izrael przystępuje do tego, co się kiedyś w Polsce nazywało mądrością etapu.

Dokonuje pewnego ustępstwa, z którego będzie można zrezygnować albo zreinterpretować, ale Izrael nie będzie mógł się wycofać z tego, że uznał OWP.

Uznanie OWP oznacza nie tylko uznanie, że istnieje taka organizacja, ale że jest ona, jak głosi stosowna rezolucja ONZ, jedynym reprezentantem narodu palestyńskiego, a więc istnieje naród palestyński.

Rabin wiedział, że bez porozumienia z Izraelczykami Arafat przepadł i być może OWP też przepadło.