Mentionsy

Jaser Arafat, promieniający szczęściem, z ogromnym uśmiechem na twarzy, zwrócony ku rabinowi, wyciąga do niego rękę i Icchak Rabin, spięty, wyraźnie bardzo nieszczęśliwy, bardzo, bardzo powoli wyciąga rękę do Arafata, aż obaj wreszcie uścisnęli sobie dłonie.

Bardzo trudno byłoby sobie wyobrazić Icchaka Rabina, który ściska dłoń Jasera Arafata.

Jeszcze równie trudno byłoby sobie wyobrazić Jasera Arafata, który ściska dłoń Iccha Karabina.

Biografia Jasera Arafata pełna jest niejasności, sprzecznych wersji.

Ale wcześniej Icchak Rabin prowadził z Jaserem Arafatem wojnę na śmierć i życie.

I podobną wojnę prowadził Jaser Arafat nie tylko z Icchakiem Rabinem, ale z państwem, którego istnienia Icchak Rabin bronił.

Słowem palestyńczycy stali się bardzo pożądanym adresem dla wszystkich zachodnioeuropejskich i światowych ruchów rewolucyjnych, a to ogromnie podniosło autorytet Organizacji Wyzwolenia Palestyny i jej przywódcy Jasera Arafata.

Wśród nich także i przywódcy wściekłych Jasera Arafata.

Jasera Arafat ściśle koordynował działania Czarnego Września.

I tak musi zatwierdzać Jaser Arafat na swoim wygnaniu w Tunisie.

Zaś Jaser Arafat poparł Sadama Husseina.

I nagle zrobiła się taka sytuacja, że Jaser Arafat, do tej pory przywódca ruchu oklaskiwanego na międzynarodowych forach, cieszącego się ogromnym poparciem wojskowym i finansowym ze strony bloku wschodniego, ruchu, który ma w świecie arabskim niemal tylko samych sojuszników, pozostał sam.

Ze Zjaserem Arafatem widziałem się po tym, jak uczestniczyłem w 2000 roku w seminarium w Gazie na temat tego, jak się dochodzi do niepodległości i demokracji.