Mentionsy

Normalnie psie, jak zwykle w zawoalowany nieco sposób, Pałajew kazał nam pozbawić szejka tego kamienia i po prostu mu go przynieść.

Więc Pałajew jakby umył od tego wszystkiego ręce.

I my, wow, wierzb się, od razu do nas dotarło, jak cenny może być ten kamień i jak bardzo wkurwi się Pałajew, jeśli mu go nie dostarczymy.

Trochę głupio się przy tym czuliśmy, bo Pałajew mógł nam zostawić broń.

Z tego co później wyjawił nam Pałajew, ów szejk biedował już wtedy nieco, popadł z jakiegoś powodu w finansowe tarapaty i stąd też postanowił się wyzbyć części swojej kolekcji szmaragdów.

I mnie, tego szejka leżącego na pokładzie, pokazał nasz szef i mówi, na co czekacie, pompujcie go, bo jak zejdzie, to Pałajew nas zza jaja powiesi.

I niech Pałajew nawet nie wyskakuje do nas z pretensjami, dodał pod nosem, wkurwiony jak szerszeń biały.

Pamiętam jak kolejnego przedpołudnia, jak już opanowaliśmy nieco emocje i żal po stracie tego szmaragdu, jeszcze nawet nie zadzwoniliśmy do Pałajewa wtedy.

Potem Pałajew wysłał nas jeszcze raz do Saint Tropez, już wyłącznie po ten kamień.