Mentionsy

Mało który film w historii kina jest tak wielkim wyzwaniem dla krytyka filmowego, chcącego stworzyć tekst zarówno trafny, jak i posiadający swoją własną literacką wartość, jak właśnie Mulholland Drive, film Davida Lyncha z roku 2001.

Pisali o tym w filmie Jim Hoberman, Jonathan Rosenbaum, admirator twórczości Davida Lyncha, Dennis Lim, a także wielu, wielu...

O tym, że twórczość Lyncha potrafi być wyzwaniem dla literatów, może świadczyć także słynny esej Davida Fostera Wallesa, rzekomo fajna rzecz, której już nigdy nie zrobię, poświęcony pracy Davida Lyncha na planie filmu Zagubiona Autostrada.

Czym jest wyjątkowe osiągnięcie Davida Lyncha w filmie Mulholland Drive?

Mulholland Drive to, wbrew pozorom, film dość, jak na Lyncha, skromny.

Otóż Adam Garbicz najwyraźniej poczuł się tak rozsierdzony tym tekstem i także osobnym esejem, jaki Jerzy Płażewski w bardzo negatywnym tonie zamieścił na temat Davida Lyncha.

Ten tekst nazywał się chyba Reguła Lyncha i jej filmowe konsekwencje, jeśli dobrze pamiętam.

Otóż rozsierdzony tymi opiniami Adam Garbicz napisał genialny esej z kilkoma zjadliwymi ustępami poświęconymi niezrozumieniu Lyncha przez niewymienionego w tym tekście antagonistę, którym był jednak z całą pewnością Jerzy Płażewski.

W tym podcaście omawiałem chociażby bulwar zachodzącego słońca, do którego bezpośrednie odwołania znajdują się w filmie Davida Lyncha.

I jednym z najcenniejszych dowcipów Lyncha na ten temat jest ten moment, w którym w śnie Diane widzimy mordercę na zlecenie Joe'ego.

Te wątki się otwierają i można sobie wyobrazić taki świat równoległy, w którym przez kolejny sezon czy sezony są na różne sposoby przez Lyncha

Wszystko to było tak naprawdę życiem po życiu i dlatego wydaje mi się piękne, że Mulholland Drive to film, który z martwych wstał i co więcej, pomysł Lyncha, na który wpadł, bo oczywiście Lynch jest tutaj także scenarzystą,

Film dokumentalny pod tytułem Lynch Oz zasugerował bardzo mocno, że każdy film Davida Lyncha jest poniekąd remake'iem Czarnoksiężnika z Oz.

Jeden z alchemicznych momentów Lyncha.

To jest wszystko to, co wiąże się z genialną pracą reżyserską Lyncha i jego współpracowników.

Nie miał być to sen Diane Selwyn, ale na pewno był to sen samego Lyncha, a nikt tak jak Lynch nie potrafi zdestabilizować tego, co zwykłe i nie potrafi przekształcić zwyczajnych, wydaje się, elementów w elementy groźne.

Tym bardziej, że jak dotąd ostatnim mocnym słowem Lyncha w dziedzinie opowiadania historii jest właśnie serial, ponieważ Twin Peaks Powrót, czyli w pewnym sensie trzeci sezon Twin Peaks zrealizowany po latach,

Więc już tutaj jest ogromna zbieżność z Mulholland Drive, bo dokładnie o tym jest film Lyncha.

Właśnie reżyseria w filmie Lyncha jest

O której toksycznym podbrzuszu opowiada film Lyncha.